डॉ. ज्योती गोडबोले
इंद्रधनुष्य
☆ Senior Care Services एक अनुभव… – लेखिका : सुश्री मानसी कुलकर्णी ☆ प्रस्तुती : डॉ. ज्योती गोडबोले ☆
“आता या म्हातारपणात आवड-निवड नाही… सोय महत्त्वाची आहे.”
एक ८५ वर्षांच्या आजोबांसोबत follow-up visit ला गेलो होतो. Doctor ना वेळ होता, म्हणून आम्ही बाहेर बसून गप्पा मारत होतो.
ते म्हणाले, “मी सध्या एका care center मध्ये राहतो. सकाळी उठतो, नाश्ता, औषधं, जेवण, थोडी विश्रांती, TV, room partner सोबत गप्पा… असा दिवस जातो.”
मी विचारलं – “तुम्हाला तिथे आवडतं का?”
ते हसले आणि म्हणाले,
“माझी मुलगी मला घरी एकटं ठेवायला घाबरते. तिचा संसार आहे. सतत माझ्याजवळ राहणं शक्य नाही. बायकोलाही वयामुळे त्रास होतो. म्हणून मुलीने हा निर्णय घेतला.”
“घराची आठवण येत नाही का?” मी विचारलं.
ते काही क्षण शांत राहिले आणि म्हणाले –
“आठवण येते… पण घरी पडलो आणि उठता आलं नाही तर? रात्री काही झालं तर? इथे कोणीतरी जवळ असतं. वेळेवर जेवण-औषध मिळतं. माझ्यासारखी माणसं आहेत बोलायला.”
आणि मग त्यांनी ते वाक्य म्हटलं जे कायम लक्षात राहील –
“आता या म्हातारपणात आवड-निवड नाही बघा… सोय महत्त्वाची असते.”
खरंच आहे.
तरुणपणी आपल्याला आवडीचं घर, आवडीचं जेवण हवं असतं. पण वय झाल्यावर गणित बदलतं…
घर किती सुंदर आहे यापेक्षा – सुरक्षित आहे का? हे महत्त्वाचं. जेवण किती आवडतं यापेक्षा – वेळेवर मिळतं का? हे महत्त्वाचं. घर किती मोठं आहे यापेक्षा – बाथरूम पर्यंत सहज जाता येतं का? हे महत्त्वाचं. Care Center मध्ये जाणं म्हणजे घर सोडणं नाही, तर परिस्थितीला समजून घेऊन जगण्याचं शहाणपण आहे.
मुलांनी आई-बाबांना तिथे ठेवलं म्हणजे सोडून दिलं असं नाही. ते सुरक्षित राहावेत म्हणून घेतलेला तो एक जबाबदार निर्णय असतो. कारण म्हातारपणी माणूस फार काही मागत नाही. वेळेवर औषध, वेळेवर जेवण, दोन शब्द बोलायला कोणीतरी आणि पडल्यावर उठवायला एक हात.
आवडी-निवडी संपत नाहीत, फक्त गरजा बदलतात. आणि त्या बदललेल्या गरजा समजून घेणं… हेच खरं Care आहे.
***
लेखिका : मानसी कुलकर्णी
प्रस्तुती : डॉ. ज्योती गोडबोले
≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित / मंजुषा मुळे/ गौरी गाडेकर≈
