डाॅ. निशिकांत श्रोत्री
कवितेचा उत्सव
☆ भीष्म विषाद… ☆ डाॅ. निशिकांत श्रोत्री ☆
☆
पडून पंजरी पार्थ शरांच्या प्रतीक्षा करी मृत्यूची
आंस लागली उत्तरायणी नसे वासना जन्माची ||ध्रु||
*
पांचालीच्या अब्रूसाठी फुरफुरले ना हे बाहू
किती विनविले चरणांपाशी किती काय मी साहू
एक वस्त्र ना पुरे पडावे होळी झाली लज्जेची
लाज राखली कृष्ण बांधवे वाण नसे मग चीरांची ||१||
*
हाच काय पुरुषार्थ आमुचा शिखंडी ही वाटतो भला
पुरुष नसोनी न्यायासाठी धाक दावितो किती मला
शौर्य आमुचे क्लैब्य जाहले शस्त्रे ही गाळायची
धनंजयाचे बाण झेलुनी काया मग अर्पायाची ||२||
*
पश्चात्ताप हा जाळुनि आत्म्याला नी कायेला
देहासाठी शरपंजर परी ना आधार शीराला
मस्तकाचे क्लेश जाणुनी तीर धावले पार्थाचे
परतफेड ही धनंजयाची उपकारे अन्यायाची ||३||
☆
कवी : © डॉ. निशिकान्त श्रोत्री
एम. डी. , डी. जी. ओ.
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
