श्री आशिष बिवलकर
चित्रकाव्य
घायाळ मी… श्री आशिष बिवलकर ☆
☆
घायाळ केलंस सखे,
नयन तुझे तलवार!
हृदयाला भिडलीस,
केलेस जुलमी वार!
कुंतल तुझे
रेशमी जाल!
गोरे गोरे
मऊ मऊ गाल!
किती सुंदर अशी,
बहारदार तू हसते!
हास्यात तुझ्या
शरद पौर्णिमा भासते!
सौंदर्यात तुझ्या,
पुरता मी बुडालो!
प्रेमात तुझ्या,
पार वेडावलो!
एकटक तुला,
पहावेसे वाटे!
ह्रदयात तुझ्या,
पत्ता माझा भेटे!
तुला पहात पहात लिहावी
कविता की गझल!
अप्सरा जरी अवतरली,
तुझ्या पुढे काय तिची मजल!
तुझ्या वर्णनात
शब्द सुंदर होतात!
शृंगार रसात
कवितेत सजतात!
तुझ्या नावाने अखंडित,
श्वासांची गुंफलीय माळ!
मृत्यू जरी आला तरी,
थांबेल तो ही सर्वकाळ!
स्तुतीने सुखावलीस तू,
हरवून गेलीस काही काळ!
एव्हढ्या शिट्या दिल्यात मी ,
शिजली का ग माझी डाळ!
☆
© श्री आशिष बिवलकर
बदलापूर
मो 9518942105
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
