सुश्री नीलांबरी शिर्के
चित्रकाव्य
वात्सल्याचा गाव सुश्री नीलांबरी शिर्के ☆
☆
(१)
घरी परतता संध्याकाळी
कोणी तरूणी लेकुरवाळी
मना पिलाची ओढ लागते
तटतटते अंगी काचोळी!!
*
पिलू भुकेले नजरेपुढती
पाय आपसूक वेगाने पडती
पिलू पाहता वक्षामधूनी
अमृत धारा बरसत जाती!!
*
कवयित्री : नीलांबरी शिर्के
(२)
गायीच्या न् आईच्या नेत्री
वात्सल्याचा वसतो गाव
बुडी मारूनी तिथे खोलवर
घ्यावा म्हणते त्याचा ठाव!!
*
नाक दाबुनी डोळे मिटले
आणि तळाशी गेले थेट
सदाचार अन संस्कृतीचे
ममताभरले काळीज बेट!!
*
त्या गावातुन फिरता जाणवे
निरामय विचारसहवास
पावन हळवी लहर भरवी
आपुलकीने विचार घास!!
*
तृप्तपणे माघारी फिरताना
मातृत्व वात्सल्य मिळे वसा
वसा घेऊन परतताना
भरला जाई काळीज कसा!!
☆
© सुश्री नीलांबरी शिर्के
मो 8149144177
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
