श्री सुधीर करंदीकर
मनमंजुषेतून
☆ “अडचणींवर मात – पार्किंग” ☆ श्री सुधीर करंदीकर ☆
आपण गाडी घेऊन बाहेर पडलो की पार्कींगला जागा मिळेल का? हे एक प्रश्नचिन्ह प्रत्येकाच्याच समोर असते, आणि त्याच्या जोडीला हे पण प्रश्नचिन्ह असते, की पार्कींगला जागा मिळाली, तर नंतर गाडी बाहेर काढता येईल कां?
आपला टु व्हीलर वाल्यांचा पार्कींगचा अनुभव साधारण असा असतो –
आपण गाडी घेऊन बॅंकेजवळ, दुकानाजवळ किंवा हॉटेलजवळ थांबतो. गाडी लावायला कुठेच जागा नसते. पुढे जावे कां? असा विचार करत असतो आणि कुणीतरी त्याची गाडी काढतांना दिसतो. आपण लगेच आपली गाडी आत घुसवतो आणि कामाला जातो. कधी कधी जागाच मिळत नाही, मग लांब कुठेतरी गल्लीबोळात जाऊन गाडी लावावी लागते. काम झाल्यावर आपण गाडीजवळ येतो आणि आपली गाडी आजुबाजुच्या गाड्यांमधे अशी पॅक झालेली असते की तिरपे-तारपे होऊन कसरत करत गाडी बाहेर काढवी लागते. कधी कधी आपल्या गाडीच्या मागे बाईक आडवी लावलेली असते. अशा वेळेस थांबणे किंवा as off sight conditions कसरत करणे हाच पर्याय असतो.
फोर व्हीलरला सहसा पाहिजे तिथे पार्कींग मिळतच नाही. पार्कींग मिळालचं तर समांतर पार्कींग मधून गाडी काढ्णे मुश्कील असते. मागची गाडी एकदम जवळ असते आणि समोर खेटून बाईक उभ्या असतात.
यावर लोक काय डोकं चालवतील हे आपल्या कल्पनेच्या नक्कीच बाहेरचे आहे.
गेल्या सोमवारी आम्ही नेहेमीप्रमाणे सकाळी फिरायला बाहेर पड्लो. रस्त्यात शंकराचे मंदीर आहे. शंकर देव फक्त सोमवारीच पावतात असा आपला समज. त्यामुळे इतर दिवशी शुकशुकाट असणाऱ्या या मंदीरात त्या दिवशी झुंबड होती. अशा ठिकाणी टु व्हीलर पेक्षा फ़ोर व्हीलर वाले जास्त असतात. या रोड्वर समांतर पार्कींगची सोय आहे.
एका गाडीचा मागचा भाग मला एकदमच वेगळा वाटला. कारच्या मागच्या बंपरच्या मागे साधारण ३ फ़ूट लांब स्टॅन्ड होता आणि त्याला कुलुप होते. मी जरावेळ बघत थांबलो की हा काय प्रकार आहे? मग लक्षात आले की मागच्या गाडीला पार्क करतांना तेवढे ३ फ़ूट अंतर सोडावेच लागणार.
तेवढ्यात गाडीचे मालक आलेच. त्यांनी आल्या आल्या कुलुप काढ्ले आणि आडवा केलेला स्टॅन्ड गाडीच्या मागच्या भागावर फ़ोल्ड केला. मी त्यांच्याशी संवाद साधला आणि त्यांच्या कल्पनेबद्द्ल त्यांचे अभिनंदन केले. स्टॅन्ड वजनाला एकदम हलका होता. मी स्टॅन्ड फोल्ड – अनफोल्ड करून बघितला. मालक गाडीत बसले. स्टॅन्ड मुळे मागे मोकळी जागा होतीच. त्यांनी गाडी मागे घेतली आणि आरामात बाहेर काढली. काही कारच्या मागे सायकल अड्कवलेली असते त्यावरूनच ही कल्पना मालकांना सुचली होती. सकाळी फिरतांना मोबाईल नसतो त्यामुळे फोटो घेता आला नाही.
अड्चण आपली मानली तर त्यावर मात ही करता येतेच, याची प्रचीती आली.
टु व्हीलर करता अशीच पण लय भारी कल्पना परवाच बघण्यात आली –
दोन दिवसांपूर्वी लक्ष्मी रोडच्या बाजुच्या रोड्वर काही कामाला गेलो होतो. फूटपाथच्या बाजुला अगदी एकमेकांना चिकटून भरपूर टु व्हीलर उभ्या होत्या. काहींनी फूट्पाथवर पण गाड्या लावल्या होत्या. लोकांची गाड्या लावण्याची आणि गाड्या काढ्ण्याची कसरत दिसत होती. वयस्कर स्त्री-पुरूषांची दमछाक पण दिसत होती. या सगळ्या सीनमधे एक स्कुटी मात्र लक्ष वेधून घेत होती. गाडीच्या दोन्ही बाजुला एक एक फूट मोकळी जागा होती, गाडीच्या मागे कुणी गाडी लावली नव्हती. आणि गाडीच्या सीटवर एक शिकारी कुत्र्यासारखे दिसणारे कुत्रे आरामात बसले होते. बघून पूर्ण कल्पना येत नव्हती. सीटवरच बाजूला एक चारहि बाजूंनी वाचता येईल असा बोर्ड ठेवला होता. बोर्ड वाचायला जवळ गेलो, कुत्रे शांत होते. बोर्ड वरचा मजकूर असा होता –
“तुमची गाडी या स्कुटरच्या दोन्ही बाजुला फूटभर तरी अंतर सोडून उभी करा. जास्त जवळ गाडी लावलेले टॉमीला आवडत नाही. या गाडीच्या मागे गाडी उभी केलेली पण याला आवडत नाही. अशा वेळेस तो काय करतो हे अनुभवच सांगू शकेल. आणि असा अनुभव घेणे महागात पण पडू शकेल. टॉमी भाड्यानी आणला आहे त्यामुळे याला रॅबीज चे इंजेक्शन दिलेले आहे की नाही हे माहित नाही. Happy parking. ”
मी विचार केला की गाडीच्या मालकाला भेटून अजून माहिती काढायला पाहिजे. तेवढ्यात एक मोठी बाईक आली आणि या स्कुटीच्या मागे उभी राहीली. कुत्र शांत होतं. आपलाच रस्ता आहे या थाटात, बाईक थांबली होती तिथेच ती पार्क करण्याकरता त्यानी साईड स्टॅंड बाहेर काढला आणि उतरण्याची पोझ घेतली. टॉमीचं डोकं सरकलं आणि त्यानी भुंकण्याचं अस्त्र बाहेर काढलं. सटारणे हा काय प्रकार आहे ते बघायला मिळाले. तो माणूस बाईकचा साईड स्टॅंड वर न करताच बाईक घेऊन पळता झाला.
तेवढ्यात एक मॅडम आल्या. त्यांना बघताच टॉमी सीटवरून खाली उतरला. चान्स बघून मी मॅड्मशी संवाद साधला —
मी : मॅड्म, तुमची टॉमीची कल्पना नुसतीच भारी नाही तर लय भारी आहे. भाड्यानी टॉमी हा काय प्रकार आहे?
मॅडम : २० रू तासानी याला आणले आहे. आमच्या भागात कुत्र्यांचे डे केअर सेंटर आहे. एक मॅडम ते सेंटर चालवतात. लोक गावाला जातांना त्यांची कुत्री त्यांच्याकडे सोडून जातात आणि दिवसभर राहण्याकरता पण कुत्री असतात. त्या मॅडम उत्तम ट्रेनर आहेत. कुत्र्यांना ठेऊन घेणं आणि नीड-बेस ट्रेनिंग देणं अशी कामं त्या मॅडम करतात. Know the society and human beings at large या ट्रेनिंगच्या शिर्षकाखाली त्या कुत्र्यांना अनोळखी माणसांबरोबर नाममात्र चार्जेस घेऊन बाहेर पाठवतात. आम्हाला गळ्यात हा टॅग लावावा लागतो, ज्याला हा टॉमी ओळखतो. टॉमीमुळे पार्कींग मधून गाडी बाहेर काढणे एकदम सोपे झाले आहे. आता जातांना हा समोर पायाशी उभा राहतो. बाईक असेल तर तो मागच्या सीट्बर बसतो किंवा मागे बसणाऱ्याच्या मांडीवर बसतो. मी ट्रेनर मॅडम चा फोन नंबर घेतला, मॅडमना बाय केलं आणि टॉमीला बाय केलं.
कुत्री पाळणाऱ्यांची संख्या वाढते आहे – त्या पटीत कुत्र्यांची डे केअर सेंटर पण वाढतील – आणि पार्कींगची समस्या थोडी हलकी करायला लवकरच प्रत्येकाच्याच टु व्हीलर वर भाड्याचे टॉमी / जिमी / मोती दिसायला लागणार हे निश्चित!
तुमच्याकडे फोर व्हीलर असेल आणि तुम्हाला जर बाहेर गेल्यानंतर पार्किंगचा प्रॉब्लेम येत असेल, तर मागच्या साईडला फोल्डिंग स्टॅन्ड लावायचा विचार जरूर करा. मला जर ती कार पुन्हा दिसली तर मी नक्कीच तिचा फोटो काढून पोस्ट करीन सगळ्यांच्या माहिती करता.
टू व्हीलर वर मार्केटमध्ये जाताना, किंवा कुठे गर्दीच्या ठिकाणी जाताना, टॉमी ला घेऊन जा आणि पार्किंग चा प्रॉब्लेम विसरून जा.
मंडळी, अडचणीवर मात करायचीच असं जर आपण ठरवलं, तर अशक्य असं काहीच नाही. याचा छान आणि मजेशीर अनुभव आला.
© श्री सुधीर करंदीकर
मो. 9225631100 – ईमेल – srkarandikar@gmail. com
≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
