मंजुषा सुनीत मुळे
कवितेचा उत्सव
☆ “ये ना सखी गं…” ☆ मंजुषा सुनीत मुळे ☆
☆
संध्येसंगे ये ना सखे गं.. ज्योती संगे ये
ती प्रीत कोवळी मनातली.. डोळ्यात तेववीत ये..
*
गुलमोहर फुलता फुलतांना.. उधळे दशदिशी जी लाली
गाली सजवून तिला आपल्या.. फुलूनच तूही ये..
*
क्षितिजावरती सूर्य टेकता.. नभांगणी हळू चंद्र डोकवे
रुणझुणत्या अलगद पायी.. मम मनी डोकावत ये..
*
चंद्रास पाहुनी ऊर्मी सागरी.. ती मी घेऊन आलो
चंद्रिका होऊनी प्रेमाचे चांदणे तू उधळत ये..
*
शामरंगी रंगे जशी ही.. सृष्टी आतुरतेने
हृदयात तुझ्या त्या आतुरतेला जपतच तूही ये..
*
हाक जी वर्षेला मोराची.. वसंतास जशी कोकिळ-साद
तन मन मम जणू तीच आर्तता.. बहर तू होऊन ये..
सखी गं बहर तू होऊन ये…
☆
© मंजुषा सुनीत मुळे
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
