श्री मंगेश मधुकर

? मनमंजुषेतून ?

☆ “बिच्चारे नवरे…” ☆ श्री मंगेश मधुकर

शीर्षकाविषयी मतभिन्नता असू शकते तरीही विषय जिव्हाळ्याचा आणि घराघरातला आहे. आजच्या संडे डिशचं मूल्यमापन वैयक्तिक अनुभवावर करावे ही आगाऊ सूचना आणि विनंतीसुद्धा.

रविवारची सकाळ, सुट्टीचा दिवस असल्यानं घर निवांत होतं. ‘सौ’पेपरमधलं कोडं सोडवत होती तर ‘अहो’ मोबाइलमध्ये हरवलेले.

“एक विचारू”सौ.

“हं”

“निरागसला समानार्थी शब्द काय?? ”

“नवरा” अहोंच्या उत्तरावर सौंनी डोळे वटारले “काहीही काय? ”

“खरं तेच बोलतोय”

“निरागसचा अर्थ तरी माहितीये का? ”

“चांगलाच”

“तरीही असं बोलता. ”

“हो. कारण नवरे तसेच असतात. त्यांच्याकडं नेहमी ठराविक चष्म्यातून बघितलं जातं”

“असं काही नाही. नवरा आणि निरागस हे कदापि मान्य नाही. ”

“तुझी इच्छा!! पण त्यानं वस्तुस्थिती बदलणार नाही. ”

“सिरियसली बोलताय की गंमत”सौ. वैतागली.

“हीच आम्हां नवरे मंडळींची शोकांतिका. कुणी समजूनच घेत नाही. बिच्चारे!! ”

“बास!! उगाच सेल्फ पिटीवर जाऊ नका. नवरे बिच्चारे वैगेरे अजिबात नसतात. पक्के लबाड. ”

‘बघ. परत तेच. कितीही चांगलं वागलं तरी… पालथ्या घड्यावर पाणी” 

“ओके. क्षणभर तुमचं म्हणणं मान्य करते. नवऱ्यांच्या निरागसपणाचं पटेल असं एकतरी उदाहरण देता येईल. ” पेपर बाजूला ठेवत सौ पुढे सरसावल्या. या अनपेक्षित पवित्र्यानं अहो काहीक्षण गोंधळले पण लगेच स्वतःला सावरत म्हणाले. “एक कशाला?? पन्नास उदाहरणं आहेत.”

“पन्नास नको. दोन-चार सांगितली तरी चालेल. ”

“ऐक तर मग”मोबाइल बाजूला ठेवत अहोंनी बोलायला सुरवात केली.

“आधी एक प्रॉमिस कर. माझं ऐकल्यावर वाद घालायचा नाही. चिडायचं नाही. ”

“घाबरता का? ”

“हा हा हा. विनाकारण वितंडवाद नको म्हणून” 

“ठीकयं. हाच नियम तुम्हांलाही लागू. ”

“मान्य”

“बोला आता!! ”

“चहापासून सुरवात करू. ”

“आधी बोला मग चहा मिळेल. ”

“हेच ते. पूर्ण ऐकून तर घे. मी चहा करायला सांगत नाहीये”

“मग!! ”

“तुला असं वाटतं की मी नेहमी चहासाठी ऑर्डर देतो. ”

“मग त्यात खोटं काय? तुमचा टोनसुद्धा तसाच असतो. ”

“असं काही नाही. बायका सतत बोलत असतात. ते ऐकण्यासाठी ताजंतवानं वाटावं म्हणून नवरे चहाची फर्माईश करतात. ” 

“होssssका? हे नवीनच ऐकतेय. अजून… ”सौ.

“घराबाहेर असलो की इतर सुंदर चेहऱ्यांकडे निरखून पाहिलं जातं. त्याला सुद्धा कारण आहे. ”

“अग्गो बाई!! काय ते!! ”बोलताना सौंनी दोन्ही हाताचे पंजे अहोंच्या समोर ओवाळले.

“त्या सगळ्यांच्या तुलनेत आपली बायकोच अजूनही सुंदरच दिसते याची खात्री करण्यासाठी हे पाहणं असतं. इतका निर्मळ विचार असताना बायकांना वाटतं की… ”

“ही तर निरागसपणाची अत्युच्च पातळी झाली. ”सौ उपरोधिकपणे म्हणाल्या.

“जेव्हा बनवलेल्या एखाद्या पदार्थाला नवऱ्याकडून नावं ठेवली जातात तेव्हा राग येतो पण त्यामागची खरी तळमळ लक्षात घेत नाही. तुमचं पाककौशल्य सुधारून अजून उत्तोमोत्तम खायला मिळावं. एवढाच हेतू असतो”

“खरंच बाई!! नवरे किती कित्ती भोळेसांब!! . ”

“तेच तर सांगतोय. आमचा चांगुलपणा कोणी लक्षातच घेत नाही. चुका मात्र लगेच आणि वारंवार दाखवता. ”

“अरेरे!! ”

“म्हण की बिच्चारे!! ”

“अजिबात नाही. ”

“बायकांची अजून एक तक्रार म्हणजे आमचं घोरणं पण त्यामागचं गुपित सांगतो. आपण एकदम सुरक्षित आहोत. काळजी घ्यायला बायको खंबीर आहे. या भावनेनं नवरे निर्धास्त झोपतात. म्हणून मग… ”अहोंच्या बोलण्यावर सौंकडून काहीच प्रतिक्रिया आली नाही.

“काय झालं”

“तुम्ही बोला. ऐकतेय”

“तुमच्यामुळे सुंदर झालेलं आयुष्य रोज साजरं करत असल्यानं आणि कामाच्या गडबडीमुळे नवरे वाढदिवस विसरतात. तुमचं आयुष्यात येणं यापेक्षा मोठं गिफ्ट या जगात नाही असं आम्ही मानतो. ”अहो बोलायचं थांबले तेव्हा सौं टाळ्या वाजवत म्हणाल्या. “झालं की अजून आहे”

“अजून बरंच काही आहे पण तूर्तास एवढंच पुरे!! आता पटलं ना की नवरे निरागस असतात. ”

“शंभर टक्के चूक. ही अशीच उदाहरणचं असतील तर माझ्याकडे भरपूर स्टॉक आहे. हे मान्य करावचं लागेल. संसारासाठी माहेर, आपली माणसं सोडून आलेल्या बायका केव्हाही ग्रेटच!! . ” 

“वाद नको. म्हणून मी हो म्हणतो”

“म्हणावचं लागेल तीच तर खरी परिस्थितीये. कुटुंबासाठी तडजोडी करत सहन करतो. म्हणूनच फक्त बोलून मन मोकळं करतो आणि तुम्ही म्हणता की बायका अति बोलतात. सासरं त्यातही नवऱ्यांना सांभाळणं सोपं नाहीये. खूप त्रास होतो. पार डोकं आऊट होतं. अनेकदा वाटतं की.. ”बोलताना सौच्या चेहऱ्यावरचे भाव आक्रमक झाले अन मुठी आवळल्या गेल्या. ते पाहून अहोंनी चाचरत विचारलं. “काय वाटतं? ”

“जाऊ दे. बोल्ले तर भांडणं होतील. या चर्चेचं तात्पर्य हेच की नवरे नाही तर आम्ही बायकाच बिचाऱ्या असतो नुसत्या नाही तर डब्बल बिच्चाऱ्या!! . सौंच्या आवेशानं अहोना जोराचा ठसका लागला. सपशेल माघार घेत भाजी आणायचं निमित्त काढून लगेच घरातून काढता पाय घेतला तेव्हा सौ मनापासून हसल्या.

© श्री मंगेश मधुकर

मो. 98228 50034

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest

0 Comments
Oldest
Newest Most Voted