सुश्री स्वप्ना मुळे (मायी)
जीवनरंग
☆ दोघे… ☆ सुश्री स्वप्ना मुळे (मायी) ☆
“ अग पाणी देतेस का? आणि चहा पण टाक, ”.. पेपरमधलं डोकं बाहेर काढत विनयरावांनी ऑर्डर सोडली खरी आणि आपले कान स्वयंपाक घराच्या दिशेला टवकारले,..
नेहमीच्या अपेक्षेप्रमाणे तिकडून सिक्सर आलाच,.. “ तुमच्या हातांना काय मेहंदी लागली आहे का?? मी कामात आहे,.. मलाच तुम्ही केला तर चहा मिळेल, ”.. बायकोच्या या वाक्यावर मिश्किल हसत विनयराव आत गेले,.. गाणं गुणगुणत चहाच आधण चढलं,.. हाताने पाणी घेऊन ते पिताना ते म्हणाले, “ठाऊक होतेच आम्हास आपण नेहमीप्रमाणे आमच्याच हातचा चहा पिणार,.. “.. बायको काही बोलणार तेवढ्यात कामवाली रमा आत आली. अगदी जुनी कामवाली,..
विनयरावांच्या मागेपुढेच लग्न झालेलं असेल,.. पलीकडच्या कासार गल्लीतल्या कमलीची सुन,.. त्याकाळातही चांगलं शिक्षण असुन परिस्थितीमुळे गरिबाशी लग्न झालं,.. लग्न झाल्याबरोबर कमलीने सोबत कामावर लावली. मागे कमली वारली,.. ही पण खरंतर थकली आहे पण एवढं काम पोटासाठी रेटतेच,.. तिला पाहताच विनयरावने चहाचे आधण वाढवलं,.. आधी रमा उशिरा यायची तो पर्यंत हा गप्पांचा चहा दोघांमधला होऊन गेलेला असायचा. पण कालपासून रमाने सांगितले होते ‘सुन बाळंतीण झाली आहे,… मी जरा लवकर येईल कामावर, ’.. चहा उकळल्यावर बायकोने तो ओतला. रमाला मागच्या अंगणात हाक मारुन कप दिला आणि विनयराव आणि ते बसले मस्त झोपाळ्यावर,.. चहा सोबत गप्पा, हास्य मध्येच रागावणं आणि चिडणं आणि परत हास्याची खसखस सुरू होती. पण ह्यात एकदोन वेळा विनयराव यांना जाणवत होतं की मागच्या अंगणातले डोळे चोरून डोकावत आहेत,.. असं आता नेहमीच होत होतं. बागेत काम करणारे डोळे, कान ह्यांच्या गप्पात डोकावत होते,..
काही महिने गेले आणि एक दिवस बायको अर्ध्यावर्ती डाव सोडून गेली,.. रमा अजूनही कामाला येतच होती,.. तीच वेळ.. विनयराव चहाचं आधण ठेवतच होते,.. तेवढ्यात रमा आली,.. विनयरावांनी आधण वाढवलं,.. चहाचा कप रमाला दिला,.. ती मागच्या दारात बसणार तेंव्हा विनयराव म्हणाले, “इथेच बैस मलाही सोबत वाटेल,.. सोबतीचा चहा पिण्याची सवय झाली आहे ग.. ” रमा अंग आखडून बसली,.. काहीतरी बोलावं म्हणून विनयराव म्हणाले, “रमा इतकी वर्ष तू ह्या घरात काम करतेस पण ह्या काही महिन्यात मला जाणवत होतं कि आम्ही हा चहा घ्यायला बसलो की तू चोरून आम्हाला बघत होतीस ऐकत होती,…. मला आश्चर्य वाटत होतं की एवढी वर्ष झाले तू बघतेसच आम्हाला, मग असं चोरून डोकावून का बघायचीस ग? ? “
रमा एकदम चपापली,.. म्हणाली “ खर सांगु तुम्हाला पटणार नाही,.. अग सांग जे खरं आहे “ ते विनयराव म्हणाले,….
रमा म्हणाली, ” मला खुप आवडत होतं तुमचा हा चहा घेताना चालणारा संवाद,.. कुठलंही नातं न ठेवता फक्त निसर्गाने दिलेल्या भुमिका स्त्री आणि पुरुष ह्यांच्या.. मनाचे पैलू एकमेकांना दाखवत चालणाऱ्या गप्पा,…. त्यात इतर कुठल्याही नातेवाईकांचा उल्लेख नाही, राग, द्वेष नाही. फक्त जगताना येत असलेल्या अनुभवांची चर्चा.. त्यातुन सकारात्मक मुद्दा धरून त्याचे होणारे फायदे एकमेकांना सांगणं,.. मग ते जगण्यात आणण्यासाठी असणारी धडपड,… बाईंना एवढा आजार होऊन त्यातून त्या सहज बाहेर आल्या तुमच्या ह्या अश्या जगण्यामुळे,.. मी काम करताना सगळं कानावर पडायचं,.. माझ्याही विचारांना चालना मिळत गेली,.. मला आवडायचं नात्याच्या पलीकडे जाऊन होणारी माणसातली दोघांची भूमिका तुम्ही जगायचे,.. माणसातील माणूसपण जगवण्यासाठी इतर माणसातील चांगलं वेचून त्यावर चर्चा करून ते अंगीकारत होते,.. म्हणुन मग चोरून, डोकावून मी ही साठवू पाहात होते त्या विचारांना स्वतःत,.. बस एवढंच.. “
विनयराव हसले,.. म्हणाले रमा,.. ” भौतिक सुखांच्या पलीकडे असलेलं हे माणुसकीच जग हरवायला नको म्हणुन तिचा माझा चाललेला हा अभ्यास आहे,.. ह्यावर मोठं पुस्तक लेखन सुरू आहे, पण ती गेली अर्ध्यात सोडून. नियतीला तस मान्य असेल,… असो पण तुला एक विनंती करतो तसा चहा आपण दोघे घेत जाऊ. परत चर्चा.. मालक नोकर ही चाकोरी सोडून माणुस म्हणुन घडू देऊ. काही निष्कर्ष लागतील हाती ती कदाचित त्या पुस्तकाला पूर्ण करतील. बस तेवढं तिचं स्वप्न पूर्ण होईल त्या पुस्तकाचे नाव असेल.. “दोघे… “
रमालाही आनंद वाटला,.. तिने होकार दर्शवला आणि विनयरावांना जाणवलं फोटोतुन बायको हसली म्हणाली, ” हम्म चांगलं केलंत. संवाद साधत काहीतरी शोधत रहा. तिच्याही अनुभवातून माणुसकीची नवी नवी गणितं नक्कीच सापडतील,…. ”
© सुश्री स्वप्ना मुळे (मायी)
फक्त व्हाट्सअप संपर्क +91 93252 63233
औरंगाबाद
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
