मराठी साहित्य – मनमंजुषेतून ☆ मिरवणूक… ☆ श्री मंगेश मधुकर ☆

श्री मंगेश मधुकर

 मनमंजुषेतून 

☆ मिरवणूक… ☆ श्री मंगेश मधुकर ☆

रुटीन जगण्याला एनर्जी देणारा गणपती उत्सव…

एरवी आपापल्या जगात गुंग असलेले सगळे यानिमित्ताने एकत्र येतात. उत्साहानं विविध कार्यक्रमांचे आयोजन करतात. सर्वत्र असलेल्या भक्तिमय वातावरणामुळे छान वाटतं.

आमच्या सोसायटीतसुद्धा वेगळी परिस्थिती नव्हती. यंदा आमच्या मंडळाचं “रौप्य महोत्सवी वर्ष” 

त्यामुळे यावर्षी उत्सवाचे स्वरूप भव्य होतं… जवळच्या ‘गुलमोहोर’ सोसायटीच्या मंडळाचं सुद्धा पंचवीसावे वर्ष होतं. त्यामुळे ते सुद्धा जोरात होते. साहजिकच दोन्ही मंडळात तुलना सुरू झाली.

आपला उत्सव जास्तीत जास्त मोठा, दिमाखदार करण्यासाठी दोन्हीकडच्या कार्यकर्त्यांची धडपड सुरू झाली. सोशल मिडियावर फोटो, रिल्स पोस्ट होऊ लागले. — 

— आणि गरज नसताना परस्परांविषयी आकस निर्माण झाला. तसं बघायला गेलं तर, इतक्या वर्षात दोन्ही मंडळामध्ये कधीच वाद, भाडंणं झाली नव्हती पण यंदा मात्र प्रचंड खुन्नस होती. दोन्ही बाजूंनी जोरदार तयारी केली.

बाप्पांच्या आगमनाचा दिवस. दोन्हीकडं प्रचंड उत्साह. उत्सवाचे सर्वात मोठं आकर्षण म्हणजे मिरवणूक.

ती भारी नव्हे तर एकदम सुपर डुपर व्हायला पाहिजे यासाठी दोन्ही बाजूंचा खास प्रयत्न.

आकर्षक मयूर-रथात विराजमान झालेल्या आमच्या ”श्रीं” ची मिरवणूक दणक्यात सुरू झाली.

सगळी सोसायटी सहभागी झाली होती. बहुतेकांनी पारंपारिक वेशभूषा केलेली. नामवंत ढोल-ताशा पथकाच्या तालबद्ध वादनानं अवघ्या काही मिनिटांत वातावरण भारून टाकलं. सर्वांनी नकळत ताल धरला. मिरवणूक चौकात आली.. आणि..

आणि……

एकदम नाचणारे थांबले. वादन अन घोषणा बंद झाल्या. कारण, समोरून ‘गुलमोहोर’ ची मिरवणूक येत होती. दोन्ही मंडळ समोरासमोर आल्यावर विलक्षण शांतता पसरली. वातावरण तणावपूर्ण. आता काय होणार याची प्रत्येकाच्या मनात धास्ती.

.. दोन्ही बाजूंनी एकदम “मोरया, मोरया”चा गजर सुरू झाला. जल्लोषात असलेल्या तरुण कार्यकर्त्यांच्या नजरेत विखार दिसत होता. त्यांनी डोक्यातली खुन्नस वागण्यातून दाखवायला सुरुवात केली. घोषणांचा आवाज आणि वातावरणातला तणाव वाढत चाललेला.

पोलिसांनी हस्तक्षेप करून दोन्ही मंडळाच्या पदाधिकाऱ्यांशी चर्चा केली. शांततेत मिरवणुका पुढे नेण्याचं ठरलं. त्यानुसार एकमेकांसमोरून मिरवणूक पुढे जाऊ लागली.

.. दोन्ही मंडळाची पथकं शेजारी आल्यावर एकदम जागेवर थांबली. पथकप्रमुख काही क्षण एकमेकांशी बोलले आणि….

… एकदम ‘तर्रssssssssssssतर्र, तर्रssssssssssssतर्र’ एक ताशा वाजायला लागला.

त्याला दोन्हीकडच्या ताशावाल्यांची साथ मिळाली. सर्वांनी एकत्र वादन सुरू केलं. ते पाहून ढोलवाल्यांच्या अंगात जोश आला. ताशाला ढोलाच्या ठेक्याची साथ मिळाली.

…. मग काय!!!

तणावपूर्ण खुनशी वातावरणाची जागा आनंदानं घेतली. ढोल-ताशाच्या तालावर सगळे बेहोशपणे नाचायला लागले. गर्दीच्या टाळ्यांची साथ मिळाली. क्षणात भान हरपणारा माहौल तयार झाला. तरुणाई तर जास्तच जबरदस्त जोशात होती. पथकांच्या एकत्रित वाजवण्यानं चौकात ‘नादब्रम्ह’ वातावरण तयार झालं.

वादनाचा प्रभाव इतका की बाजूनं जाणारं ट्राफिक थांबलं. मंत्रमुग्ध करणारा भन्नाट अनुभव जो तो मनात साठवत होता.

…. काही वेळानंतर वादन थांबल्यावर टाळ्यांचा कडकडाट बराच वेळ चालू होता. मनातली जळमटे आनंदाच्या त्सुनामीत वाहून गेली. दोन्हीकडच्या कार्यकर्त्यांनी गळाभेट घेत, हात मिळवत कटुता दूर केली.

आणि.. “गणपती बाप्पा मोरया” जयघोष करत दोन्ही मिरवणुका आपापल्या मार्गे पुढे सरकल्या.

तेव्हा प्रत्येकाच्या चेहरा आनंदी आणि समाधानी होता.

– – “ विघ्नहर्त्यानं आपलं काम केलं. ” हीच भावना प्रत्येकाच्या मनात होती.

दोन्ही मंडळांची एकत्र भव्य विसर्जन मिरवणूक त्याच पथकांसह काढायची असं ठरतयं.

बुद्धीच्या देवानं सुबुद्धी दिली असं म्हणायचं.

‼ मंगलमूर्ती मोरया‼

© श्री मंगेश मधुकर

मो. 98228 50034

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈