सुश्री संध्या बेडेकर
मनमंजुषेतून
☆ निर्णय… ☆ सुश्री संध्या बेडेकर ☆
सध्या रोजच ढगफुटीच्या बातम्या ऐकू येतायेत. म्हणजे Gunnison Book मध्ये World record register होईल की काय ? अस वाटतय. वर्तमानपत्रात वाचले, TV वर हा सर्व विनाश मी बघत होते.
कार वाहून जातानाचे दृष्य बघताना.. मला माझा नवराच आठवला. माझ्या नवर्याचे पहिल प्रेम म्हणजे त्याची कार.
ऑफिसमध्ये जाताना कडक इस्त्रीचे कपडे आणि चकचकणारी कार म्हणजे He is all set to leave home happily for office. आज आमच्या कारला एक scratch आला. खर तर यांना disturb होण्यासाठी हे कारण खूप मोठ होत. पण आज महाराज एकदम शांत, काहीच बडबड चिडचिड वगैरे काहीच नाही. थोड आश्चर्यच वाटल. कदाचित TV वर बघीतलेल्या बातम्यांचा असर असावा हा. घर पडताना, कार बूडताना, माणस पडताना त्यांना वाचवताना च्या घटना डोळ्यासमोर आल्या असाव्यात, आणि त्यामुळेच आपल दुःख बरच कमी आहे. अस वाटल असाव. असा आपला माझा अंदाज.
आज अजय, बाबा एकत्र च घरी आले. असही होत कधी कधी.
अजय आमचा एकुलता एक मुलगा बाबांचा लाडका, हुशार smart आणि बाबांच्या सेवेत नेहमी हजर. सर्व लाड बाबांकडे पूर्ण होणार. सर्व गोष्टी बाबांबरोबर शेअर करणार.
कंपनी मध्ये जायच्या आधी तो बाबांची कार स्वःता बघणार, पूसणार.
अजय अनिताच चार वर्षांपूर्वी love marriage ला बाबांचा पूर्ण suppport होता.
पहिल्यांदा अजय अनिताला घेऊन बाबांच्या office मध्येच गेला होता. नंतर तिघे घरी आले आणि ताईला आयुष्याच सर्वात मोठ *surprise gift* दिल होत. ताईबाई खुश होत्या. लगेचच आपल्या स्वभावामुळे, नेहमी प्रसन्न राहणारी अनिता सर्वांची लाडकी झाली. साधा कोणाला थोडा खोकला जरी आला तरी धावत जाऊन पाणी आणून देणार. Loving n caring अनिता देशमुखांच्या घरी लवकरच adjust झाली.
आज नेहमीप्रमाणेच ताई ची आपली बडबड सुरू होती. ऑफिस मधून आल्यावर दिवसभराच्या बातम्या सांगण. कोणाचा फोन आला, कोणाला केला वगैरे वगैरे. हे अस रोजच होत असत. पण आज Response as such कोणाकडून काही येत नव्हताच. कदाचित कार scratch च्या दुःखात असावे बहुतेक…
अस generally कधी होत नाही. अजयची तर सतत बडबड असतेच. आफिस मध्ये गेल्यापासून ते येतपर्यंतचे सवीस्तर वर्णन सुरू असते.
आज सगळे एकदम शांत.
अनिताची पण ऑफिस मधून यायची वेळ झालीच होती.
ताई तशी स्वभावाने शांत खूप खोदून विचारण्यापेक्षा, वाट बघणारी. त्यामुळे काय झाल असाव ? याचा विचार करत होती.
अनिता आल्यावर जेवण झाली. बाबांनी सर्वांना हाॅलमध्ये बोलविले. तशा सगळ्यांच्या हाॅलमध्ये गप्पा खूप रंगतात, पण आज बाबांचा सूर वेगळाच लागलेला दिसतोय.
बाबा म्हणाले….
आज अजय ऑफिस मध्ये आला आणि त्याने एक मोठे surprise दिले.
अजयचे *promotion* वगैरे झाले की काय ? अस सहजच दोघी एकदम बोलून गेल्या.
बाबांना अंदाज आला…. दोघींना काहीच माहित नाही, हे लक्षात आल.
बाबा म्हणाले… तस असत तर मी पेढे घेऊन आलो असतो.
आजची बातमी काही आनंदाची नाही. खरतर shocking आहे.
बाबा बोलत होते….
अजयने आज ऑफिस मध्ये येऊन मला सांगितल की तो एका मुलीच्या प्रेमात पडला आहे, आणि दुसर लग्न करण्याच्या तयारीत आहे.
त्याला कदाचित मी नेहमीप्रमाणेच त्याला साथ देईन अस वाटल असाव.
पण या गोष्टींला माझ समर्थन नाही.
चूक निर्णयावर मी कधी सहमत होणार नाहीच.
चार वर्षांपूर्वी अनिताला घेऊन आला होता, तेंव्हा मी आनंदाने सम्मती दिली होती. आज नाही. ती मुलगी कोण आहे ? तिचे नाव गाव याबद्दलही मी चौकशी केली नाही. मला तिला बघायचेही नाही, भेटायचे तर नक्कीच नाही.
नाटकात एकत्र काम करताना एका नामी अभिनेत्री बरोबर ओळख झाली. आणि त्या ओळखीत तो भरकटत गेलेला दिसतोय. इतक्यात घरी उशीरा येत होता, आपल्याला वाटायच नाटकाची प्रक्टीस चालू आहे.
अनिता बरोबर ही love marriage झाल. पुन्हा तेच. ही काय सवय झाली आहे का ? मनावर कंट्रोल नाही बहुतेक. मोठ्या मोठ्या सेलीब्रेटींना follow करतोय बहुतेक. स्वतःला सेलीब्रेटी समजायला लागला आहे का ?
एका सेलीब्रेटीच्या प्रभावाखाली येऊन आपल्याच माणसाना खाली पाडायला निघाला आहे का ?
अरे !उद्या तीच सोडेल तुला, एखादा सेलीब्रेटी हिरो मिळाल्यावर.
याचा what’s app DP बघीतला का ? अनिताच्या खांद्यावर हात ठेवून दोघांचा छान हसरा फोटो आहे.
काय खर आहे ? कोण जाणे ?
आणि अनिताच काय ? तिचा काय विचार केलाय ? ती काय परीक्षा द्यायला आली होती का ? Temporary arrangement होती का ती ?
मागे लग्नानंतर अनिताला आॉफिस मधून आल्यावर स्वयंपाक करावा लागू नये म्हणून अजयने आईला सांगून स्टैंड घेतला होता. कामाला मावशी येऊ लागल्या. आई आणि बायकोला, दोघींना बघायची जबाबदारी माझीच आहे. दोघींना न्याय मिळावा म्हणून घेतलेला तो स्टैंड बघून मला आनंद झाला होता. आता अजयची काळजी नाही अस वाटल होत.
आता अस काय झाल अचानक की दुसर लग्न?
अरे! डोक्यातून निघणार्या प्रत्त्येक इच्छेला /अनावश्यक विचाराला प्रतिक्रिया/प्रतिसाद द्यायचा नसतो. तू तुझ्या विचाराचा मालक आहेस की गुलाम ?
माझच चूकल. खूप लाड केले. प्रत्त्येक गोष्टीत हो म्हंटल, कधी कशाला
नाही म्हंटल नाही.
म्हणतात ना,…
जिंदगी में किंमत दोनो की चूकानी पडती है… बोलने की और चूप रहने की.
बाबा अनिताला म्हणाले… अजिबात रडू नकोस अनिता. आम्ही दोघ तुझ्या बाजूने आहोत. आजपासून तू आमची सून नाही मुलगी आहेस. या माणसासाठी रडायची गरज नाही तुला.
ताई आणि अनिताला अश्रु आवरत नव्हते. तुम्ही दोघी रडू नका.
बाबा रागाने लाल झाले होते.
आज अजयच काही खर नाही. हे त्याच्याही लक्षात आल. तो कोणाच्याच नजरेला नजर देत नव्हता.
आपल्या खोलीत जायला लागला, तेंव्हा बाबा म्हणाले आता या घरात रहायची तुला परमिशन नाही.
बाबाच हे रूप सर्वांना नवीनच होत. आजपर्यंत त्यांच प्रेम बघीतल होत, आज रौद्र रूप.
ताई म्हणाली,…
अहो! लोक काय म्हणतील ?
तुला लोकांची काळजी आहे ? अनिताची नाही ?
बाबा ओरडलेच.
या अशा गोष्टी ऐकल्यावर अस वाटत,…
प्रगती एवढी झाली आहे की हजारो किलोमीटर दूर असलेल्या व्यक्तीला आपण बघू शकतो, त्याच्या बरोबर बोलू शकतो.
पतन एवढ झालय का ? हा विचारही मनात येत नाही का?
की आपल्या निर्णयामुळे आपल्या बरोबर राहणार्या माणसांवर त्याचा काय प्रभाव पडेल ?
त्याचे दुःख, त्रास कशाचाच विचार मनात येत नाही.
आता तर अस म्हणावस वाटत क,….
*कोई जरूरी तो नही की हर बार शरीर की जांच में खून, कैल्शियम, विटामिन ही घटते हो, कभी व्यक्तित्व की भी टेस्ट करवाकर देखनी चाहिऐ. क्या पता दया, मानवता, करूणा इंसानियत, व्यवहारिकता, सामाजिक अनुशासन/ बंधन, भी घट रहा हो ।
एक तो आपला काळ होता. सातजन्मी हाच नवरा मिळावा म्हणून व्रत-उपवास करत असत.
आधी कधी कधी ऐकू येणार्या घटना, आजकाल सर्व साधारण मध्यम वर्गीय परिवारातही घडतायेत.
हे अस वागण चूकच आहे. अशा वागण्याला माफी नसावी.
Never re-family anyone back into your life after they have tried to ruin your relationship.
लेखिका : संध्या बेडेकर.
© सुश्री संध्या बेडेकर
वारजे, पुणे.
7507340231
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
