श्री कौस्तुभ परांजपे
विविधा
☆ “बाप…” ☆ श्री कौस्तुभ परांजपे ☆
आपण बरेच शब्द, वाक्य मुद्दाम वापरतो. यात आदर, निंदा, अपमान, आपलेपणा, गौरव, प्रेम, कटूता अस सगळं काही असतं. काही वेळा यात दोन वेगवेगळ्या भावना असतात. यातल्या नक्की कोणत्या भावना पोहचवायच्या हे बोलणारा व्यवस्थित साधत असतो.
तुमच्याशी बोलण्यात काही अर्थ नाही हे वाक्य भरपूर वेळा ऐकून झाल असलं तरी त्यात भरपूर अर्थ पुरेपूर भरला आहे अस बोलणार्‍याला कायम वाटतं. तर यात काहीच अर्थ नाही अस ऐकणार्‍याला वाटतं.
पण बाप हा असा शब्द आहे ज्यात गौरव, अभिमान, आदर, अपमान, निंदा अस सगळं काही आहे. आपली चांंगली ओळख सांगणारा आणि आपला अपमान सांगणारा एकच शब्द कुठला असेल, तर तो म्हणजे बाप.
कोणाच्या बापाला घाबरत नाही. यात अभिमान आणि मग्रुरी दोन्ही जाणवतं. तर बापानं काही शिकवलं नाही का… यात सहज पण खोचखपणे ऊध्दार होतो तो बापाचा. आणि अपमान होतो दोघांचा. आपला आणि…
आपल्या चांगल्या कामाने मान उंचावते ती बापाची, आणि आपल्या चुकीमुळे मान खाली घालावी लागते ती बापाला. (अर्थात हेच त्याच्या कामावर आपल्या बाबतीत पण असतं.)
लहानपणी आधार, प्रेम, संयम, हिंमत शिकवणारा असतो तो बाप. आणि उतार वयात याच सगळ्या किंवा काही गोष्टींची अपेक्षा ठेवणारा असतो तोही बापच. असतांना आधार असतो, आणि नसला तर सगळं असून निराधार वाटतं.
बापाचा ऊल्लेख कसा, कधी, आणि कोणत्या अर्थाने होतो यावर अभिमान वाटतो, किंवा संताप होतो. कठोर, तापट, रागीट वाटणारा बाप कधीकधी आपल्या मुलांसाठी खूपच हळवा झाल्याच लक्षात येत. आपल्याच मुलांना खडेबोल ऐकवणारा बाप मुलीच्या लग्नात डोळ्यात साठलेलं पाणी अडवण्याचा आटोकाट प्रयत्न करतो.
हे सगळं बापा बद्दल आहे म्हणून आईचा भाग काहीच नाही अस मुळीच नाही. ती सुध्दा या प्रवासात बापाच्या खांद्याला खांदा लावून काम करत असते. वरच्या सगळ्या गोष्टीत आदर आणि ऊध्दार यात ती पण असतेच.
घर (कुटुंब) बांधणीत भक्कम भिंतीच्या विटांचा भाग बाप असेल, तर भिंत विटा विटांनी जोडणारा मधला सिमेंटचा भाग हा आईचा असतो. जो सहज दिसत नाही पण जोडण्याच काम त्याच्याच मुळे झालेलं असत.
© श्री कौस्तुभ परांजपे
मो 9579032601
≈ संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ.उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ.मंजुषा मुळे/सौ.गौरी गाडेकर≈
