मंजुषा सुनीत मुळे
कवितेचा उत्सव
☆ “ओळख” ☆ मंजुषा सुनीत मुळे ☆
☆
सारी सृष्टी गोठवणारा थंडीचा कडाका …. थिजलेलं वातावरण ..
आम्ही आमच्या घरट्याच्या उबेत लपेटलेले .. ..
.. आणि दूर झाडाखाली कुणीतरी ..
.. गारठण्याची संवेदनाच जणू गोठलेला .. ..
.. .. .. बधीरसा .. शरीराने .. अन् मनानेही ।।
ग्रीष्माची धगधगती काहील ….सूर्याच्या साक्षीने होरपळणारी सृष्टी ..
आम्ही आमच्या घरट्याच्या सुखद गारव्यात विसावलेले .. ..
.. आणि तिकडे दूर कुणीतरी ..
.. निष्पर्ण झाडाची सावली शोधत ..
.. .. .. अंगांगाची आग उन्हानेच विझवणारा .. केविलवाणा ।।
सृष्टीलाच वाहून न्यायला आलेला धुंवाधार पाऊस ….फाटलेलं आभाळ ..
आम्ही आमच्या घरट्याच्या छपराखाली सुरक्षित .. पावसाची गंमत पहात .. ..
.. आणि दूर पलीकडे कुणीतरी ..
.. जणू वाहून जायलाच आलेला ..
.. .. .. पण नशिबाला धरून लोंबकाळणारा .. बिच्चारा ।।
.. .. .. कोण हा कुणीतरी ?? .. दरवेळी न चुकता दिसणारा ?? .. ..
.. .. .. .. अरे हे तर साक्षात दारिद्र्य ….
.. .. पण भाग्य त्याचं थोर .. ..
.. आम्ही निदान अजून ओळखतोय तरी त्याला ..
.. .. लांबून का होईना .. पण ओळखतोय .. .. ..
☆
© मंजुषा सुनीत मुळे
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈





