संगीता कुलकर्णी
कवितेचा उत्सव
☆ प्रेम : एक चिरंतन स्वर ☆ सुश्री संगीता कुलकर्णी ☆
☆
तुझ्या नयनांच्या सरोवरात चंद्रकिरणांचे गूढ नांदते,
माझ्या मनाच्या वीणेवर तुझेच नाव अखंड झंकारते.
तुझ्या स्मितातील सुवर्ण पहाट माझ्या क्षितिजी उगवते,
आणि प्रत्येक श्वासात तुझ्या सहवासाची चाहूल दरवळते.
*
प्रेम म्हणजे स्पर्शापलीकडील आत्म्यांचे मौन मिलन,
दोन हृदयांतून वाहणारे एकाच भावनेचे स्पंदन.
तुझ्या शब्दांचा सुगंध पारिजातापरी दरवळतो,
माझ्या अस्तित्वातील प्रत्येक कण तुझ्याच स्मृतीने फुलतो.
*
तुझ्या विरहाची सांज चंद्रालाही उदास करून जाते,
अन् तुझ्या भेटीची पहाट सूर्यालाही नवे तेज देते.
तू समोर असलीस की काळही क्षणभर थबकून राहतो,
आणि विश्वाचा प्रत्येक नाद प्रेमगीत बनून दुमदुमतो.
*
तुझ्या सहवासात ऋतूंनाही नवे अर्थ लाभतात,
फुलांच्या पाकळ्यांतून स्वप्नांचे रंग झरू लागतात.
तू म्हणजे माझ्या आयुष्याच्या आकाशातील ध्रुवतारा,
माझ्या प्रत्येक प्रार्थनेचा अखंड उजळलेला किनारा.
*
प्रेम हे मागण्याचे नव्हे, तर समर्पणाचे पावन व्रत,
आत्म्याला आत्म्याशी जोडणारे ईश्वराचे निर्मळ सत्य.
तुझ्या प्रेमात माझे संपूर्ण अस्तित्व अर्थपूर्ण झाले,
आणि जीवनाला चिरंतन वसंताचे अमर गीत लाभले…
☆
© संगीता कुलकर्णी
लेखिका /कवयित्री
ठाणे
9870451020
≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /मंजुषा मुळे/गौरी गाडेकर≈
