श्रीशैल चौगुले
चित्रकाव्य
☆ अवकाशाचे अंतटोक… ☆ श्रीशैल चौगुले ☆
☆
२) “ “कवी : श्रीशैल चौगुले
चित्रकाव्य : “ अवकाशाचे अंतटोक “
कवेत पर्वत घेण्या
मी पर्वत होऊन जावे
त्या स्वर्गधुक्यात न्हाता
आयुष्य हे निसर्ग व्हावे.
या शिव निलनभास
स्पर्शून निळकंठ व्हावे
विसरुन या विश्वाला
पंख घेऊन विहारावे.
हे हात रिकामे साथी
भासे कुठेतरी हा त्याग
हा जन्मसुखी सोहळा
या धरतीवर पुण्य राग.
हिमशिखराशी भाव
मन भक्तीमोही अतुल्य
एक शिवाची निर्मीती
मानवा पवित्र नि अमुल्य.
अमोद किरणे कोटी
देहास छेडती ही प्रभात
उभा असा साधू जैसा
ओंकार नादाचा प्रपात.
संपून हे माया कोष
अवकाशाचे अंत टोक
श्वासात अखंड वेद
सहा ऋतूंचे देव लोक.
☆
© श्रीशैल चौगुले
मो. ९६७३०१२०९०.
≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
