संध्या बेडेकर
मनमंजुषेतून
☆ “ऐकावे जनाचे.. पण..“ ☆ संध्या बेडेकर ☆
“Confident walking is better than confused running. ”
मीरा माझी जीवाभावाची मैत्रीण. आमच्या दोघींचे छान जमतं. अगदी छत्तीस गुण जमतं नाहीत, पण चार सहा आवश्यक गुण एकमेकांचे एकमेकांना पटतात. त्यामुळे शाळेपासून ची आमची मैत्री अजूनही आहे. लग्नानंतर एकाच शहरात आहोत. तेंव्हा भेटी गाठी होत असतात.
तसं बघीतल तर आमच्या दोघींचा स्वभाव एकदम वेगळा. common असं काही नाहीच. तरीही मैत्री आहे. कारण आम्ही दोघींनी एकमेकींना जसे आहोत तसे स्विकारले आहे.
वेळ पडली तर सल्ला देणे, चूक दाखविणे, कधी ‘हो ‘कधी ‘नाही ‘ उत्तर सहज देणे जमते आम्हाला. आणि ते दुसऱ्याला सहज पटत. किंवा पटलं नाही तरी ते पचविणे जमतं आम्हाला.
पटल नाही म्हणून राग लोभ वगैरे नसतो. आता यापूढे हिला काही सांगायचेच नाही असं वगैरे मनात येत नाही.
जगातील कोणतीच गोष्ट परीपूर्ण नाही. सोनं आणि चाफा दोन्ही गोष्टी देवानेच जन्माला घातल्या. दोघांची किंमत /महत्व वेगळं आहे. सोन्याला चाफ्याचा सुगंध देता आला असता ना. पण तसे देवाने केले नाही. बहुतेक अपुर्णतेतही मजा असते. हेच सुचवायचे असेल. किंवा जसं आहे तसं स्विकारावे हे देवाचे सांगणे असेल.
‘No one is perfect ‘. हे सांगायचे असेल.
हे आम्हा दोघींना छान कळलय. पटलंय. आम्ही एकमेकींच्या ‘जाणीवा’ आणि ‘उणीवा’ समजून घेतल्या आहेत. आणि हेच आमच्या मैत्रिचे रहस्य असाव. बहुतेक.
घरातील प्रत्येक महत्वाच्या कामात सहभाग असतो आमचा.
मीरा थोडी भोळी, कोणाच्याही म्हणण्यात सहज येणारी. तिला सर्वांचे पटत, ते तिच्या वागण्या बोलण्यात लगेच दिसू लागतं. पण फार काळ टिकत नाही. कारण लगेचच दुसऱ्यांचे नवीन काही तरी पटलेल असत. सतत धर पकड चालू असते.
प्रत्येक वेळी काही तरी नवीन, सारख डॉक्टर बदलणे. औषध बदलणे. नक्की काय हवंय ?? हे ठरतच नाही. मन स्थिर नाही. एका ठिकाणी थांबायचेच नाही. सारखी पळापळ. स्वतः ठोस विचार असा काही करायचाच नाही.
खूप दा सांगून झाल.
अग !! ऐकायचे सगळ्यांचं पण करायचं आपल्या मनाचं. प्रत्येक घर, त्यांच्या घरच्या आवडीनिवडी, स्वभाव, वेगवेगळे असतात. ते ते घर त्या त्या पद्धतीने चालत. तब्येत व्यायाम केल्याने छान राहते. गोळी घेऊन वजन कमी होतं नाही. मेहनतीने घरात पैसा येतो. धागे दोरे बांधून नाही.
‘ ती ‘ पहाटे चार ला उठते आणि व्यायाम करते. म्हणून मी पण तसच करायला पाहिजे, असं नाही.
आपल्या ला काय झेपत??, काय आवडतं ?? ते करायचं ना. किती पसारा करायचा ?? व्यवस्थित विचार करून कुठे तरी थांबायलाही शिकावेच लागेल.
बरेचदा समजावून झाले. पण जैसे थे.
आता मी म्हणजे, माझा स्वभाव म्हणजे
मीराच्या एकदम विरुद्ध. मला माझंच पटत. एकदम कोणाच्या म्हणण्यात मी सहसा येत नाही. मी माझं माझं ठरवते. माझी चूक मीच ठीक करते. पडली तर पुन्हा उभी राहते.. सर्वांशी दोस्ती आहे. पण नियम माझे स्वतःचेच. जे मला, जे माझ्या परिवाराला आवडतील, झेपतील तेच.
माझा नियम म्हणजे,
“Follow no one, but learn from everyone. ”
‘ I follow myself. ‘ हा मुख्य नियम.
कारण व्यवहारात लोकांची लबाडी मला कळते. काही लोक आपल्या वर हावी व्हायचा प्रयत्न करतात. म्हणजे अगदी साध्या साध्या गोष्टींमध्ये आम्ही कसे हुशार, कसे स्मार्ट, healthy डायट, देवधर्म, सर्व गोष्टींची त्यांना अचूक माहिती आहे. जणू काही सर्व गोष्टींमध्ये त्यांची मास्टरी आहे. असं एवढ्या confidently सांगतात, पटवून देण्याचा प्रयत्न असा करतात, की ते ऐकून समोरचा थोड्या वेळ का होईना गडबडतो. Confuse होतो. त्यांच्या तावडीत जातो.
ज्याला स्वतः चे मत नसते, ते येथे बळी पडतात. त्यांना follow करतात.
माझ्या मते
“Confused running पेक्षा confident walking is better. “
आज मीरा कडे जायचे आहे. दोन दिवसांनी येणाऱ्या चतुर्थी ला ती आपल्या मुलीचे नाव विवाह संस्थेत नोंदविणार आहे. अशा महत्वाच्या गोष्टीं मध्ये तिचा हात मी सोडणार नाही.
काल फोन वर मला म्हणाली,
अग!!! तू विचारांची पक्की आहेस ग. तेंव्हा या कामात मला तुझी मदत हवी आहे. माझ्या मुलीसाठी योग्य वर शोधणे, ही आमच्या साठी खूप महत्वाची गोष्ट आहे. तेंव्हा मनातील शंका, चलबिचल सांगायला तुझ्या सारखी योग्य मैत्रिण दुसरी नाही. काल आमच्या घरी यावर चर्चा झाली, तेंव्हा तुला या मोहिमेत सामील करायचे असे प्रत्येकाचे मत आहे.
मला पण याबाबतीत सावध रहायची हिदायत मिळाली आहे.
आता तिला सांभाळायची जबाबदारी माझी आहे.
म्हणतात ना,
“मन शांत ठेवायला आणि शांतपणे विचार करायला शिकला, तर सर्व प्रश्नांची उत्तरे आपले मनच आपल्याला देत असत. ”
© संध्या बेडेकर
वारजे, पुणे.
7507340231
≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
