श्री मोहन निमोणकर
वाचताना वेचलेले
☆ “परवा अचानक…” – लेखक : अज्ञात ☆ श्री मोहन निमोणकर ☆
परवा अचानक….
शाळेतला जुना बाक भेटला..
शरीर तुटकं पाय बारीक,
थोडा म्हाताराच वाटला…
“ओळखलसं का मला?”,
विचारलं त्याने हसून…
वेळ असेल तुला तर,
बोलू या थोडं बसुन…
गाडी पाहताच आनंदला,
हलवली तुटकी मान…
” खुप मोठा झालासं रे,
पैसा कमावलास छान “..
“ओळखल्यास का बघ ह्या,
माझ्यावरच्या रेघा…
भांडण करुन मिळवलेली,
दोन बोट जागा…
अजूनही भेटतात का रे,
पक्या, मन्या, बंटी…?
टाळ्या देत करत असाल,
मनमोकळ्या गोष्टी…
डबा रोज खाता का रे,
एकमेकांचा चोरुन?
निसरड्या वाटा चालता का,
हाती हात धरुन..?…
टचकन् डोळ्यात पाणी आलं,
कंठ आला भरुन…
मित्र सुटले, भेटी सरल्या,
सोबत गेली सरुन…
धावता धावता सुखामागे,
वळून जेव्हा पाह्यलं…
एकटाच पुढे आलो मी,
आयुष्य मागे राह्यलं…
त्राण गेलं, आवेश संपला,
करावं तरी काय..?
कोरड पडली घशाला,
थरथरले तरणे पाय…
तेव्हढ्यात आला शेजारी,
अन् घेतलं मला कुशीत…
बस म्हणाला क्षणभर जवळ,
नक्की येशील खुशीत…
“अरे वेड्या पैश्यापाठी,
फिरतोस वणवण…
कधी तरी थांबून बघ,
फिरव मागे मन…”
मित्र सगळे जमव पुन्हा,
जेव्हा येईल वीट…
वंगण लागतं रे चाकांना,
मग गाडी चालते नीट…
शाळेतल्या त्या सोबत्याचा,
खूप आधार वाटला…
परवा अचानक शाळेतला,
जुना बाक भेटला…
लेखक : अज्ञात
संग्राहक : श्री मोहन निमोणकर
संपर्क – सिंहगडरोड, पुणे-५१ मो. ८४४६३९५७१३.
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
