सुश्री अपर्णा परांजपे
विविधा
☆ ✍️ ज्योतीने तेजाची आरती… ☆ सुश्री अपर्णा परांजपे ☆
“काजवा” किती वेगळा अद्भुत कीटक आहे ज्याने तेज प्रकाशित केले… स्वतः! स्वयंनिर्मितीचा पुरावा हा! पण चंद्रासारखाच परप्रकाशित!
चंद्राचा शीतल प्रकाश मिळवतोय सूर्याकडून तर काजव्याचा प्रकाश मिळवतोय, नव्हे नव्हे मिळतोय आंतरिक सूर्यापासूच (त्याचा आत्मा)!
मोराचं सौंदर्य, सिंहांच शौर्य, हरणाची चपळता, विंचवाचं डंख मारणं, पाण्याचं उतारा कडे वाहण, अग्नीचं जाळणं, कमल पत्राची निर्लेपता, ढगांची सौहार्द्रता, सागराची असीमता, नदीची पवित्रता, पर्वतांची स्थिरता, फुलांची मोहकता… किती सांगू…
“हरि अनंत हरिकथा अनंता”… याप्रमाणे ही प्रकृती चिंतनाचा नसून आनंदाचा विषय व्हावा हे वाटणेही कुणाचे? तोच आत्मा जो (काजव्याला व चंद्राला) सर्वत्र आहे, तोच हृदयस्थ आहे त्याचे!
आता एक गोष्ट लक्षात येते की सगळीकडे तोच कार्यरत आहे, पण त्याची ओळख पटत नाही! आपल्या शरीरात एक गोष्ट नक्की की पहाणारा “मी” आहे तसेच प्रकृतीला व मला सांभाळणारा ही एकच व तोच सगळीकडे व माझ्यात अविरतपणे आहे! मग…
“अनेक रुपे नटलेली” ही सत्ता आता आपली वाटू लागते कारण आधी इतर गोष्टी पाहिल्या की एकतर न्यूनगंड किंवा मिळवण्याची धडपड असायची स्वमर्यादेच्या जाणीवेचा हा अभाव!
हा अभाव संपणे म्हणजे जीवनाची खरी सुरुवात आहे. या मूलभूत जाणीवेनंतर जगात काहीही करणे ही त्या जाणीवेची प्रतिक्रिया असणार आहे (अभावातून प्रभावाकडे! )
“माझ्यातलाच” तो आहे तर मग यत्र तत्र सर्वत्र “माझ्यातलाच” आहे, हा प्रभावाचा “स्वानंद” आहे!
हिमालयाला गवसणी घालणारा कुणीतरी गिर्यारोहक माझीच इच्छा पूर्ण करतोय (माझाच हा विस्तार आहे), माझी शास्त्रीय संगीताची इच्छा एखादा कलाकार पूर्ण करतो, तोही माझाच विस्तार ठरतो. मी किंवा माझ्याच मुलीनी किंवा माझ्याच शिष्यांनी ते गायले तर फक्त “आनंद” असेल तर तो स्वानंदाचा एक भाग आहे! “स्वानंद हा त्याचा अमर्याद विस्तार आहे”! हा विस्तारही माझ्या स्वानंदाचा विषय नाही कारण जीवनाची काळी बाजूही माझ्यातल्या च मी चा विस्तार आहे! हा चौफेर विस्तार शून्य (अंधार)व अमर्याद (प्रकाश) माझाच आहे!
जितकं सकारात्मक उत्तम ऊर्जादायी तेजस्वी जगात आहे तितकंच या विरुध्दही आहे हे न नाकारता प्रकृतीचाच तो विस्तार आहे हे जाणवणं खरं “माझं” आहे! शब्दांचा विस्तार व शब्दांचे शून्यत्व एकाच पारड्यात पहाणारा “मी” आहे!
विरोधाभासात जो स्थिर आहे तो मी आहे म्हणून माझं काहीच नाही व सगळंच माझं आहे हे ही मी नाही!
(फक्त) मी आहे!
एक निमिषभर मिळालेला हा दुर्मिळ, अमर”क्षणच” मी आहे त्यासाठी “मी” आहे!
अपूर्ण गोडी पूर्ण करोनी “क्षण झाला अमर”… (अमृतकण)
भगवंत हृदयस्थ आहे 🙏
© सुश्री अपर्णा परांजपे
कात्रज, पुणे
मो. 9503045495
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
