शीतल कुलकर्णी
वाचताना वेचलेले
☆ माहेरपण…! – कवयित्री : अज्ञात ☆ प्रस्तुती – शीतल कुलकर्णी ☆
(अनादी काळापासून पृथ्वीवर वास करत असलेल्या ‘आई ‘नावाच्या दैवताला ही कविता समर्पित !)
☆
स्वर्गाची तुमच्या महती
आम्हाला नका सांगू देवा
भोगून पहा माहेरपण
नक्कीच कराल आमचा हेवा ll
*
मनसोक्त काढलेली झोप
आणि तिच्या हातचा गरम चहा
सुख म्हणजे काय असतं ,
देवा एकदा अनुभवून पहा ll
*
नेलेल्या एका बॅगेच्या
परतताना चार होतात
तिच्या हातचे अनेक जिन्नस
अलगद त्यात स्वार होतात ll
*
नेऊन पहा तिच्या हातच्या
पापड लोणचे चटण्या
सगळे मिळून स्वर्गात
कराल त्यांच्या वाटण्या ।।
*
शाल तिच्या मायेची
एकदा पहा पांघरून ।
अप्रूप आपल्याच निर्मितीचं
पाहून जाल गांगरून ll
*
लाख सांगा देवा हा
तुमच्या मायेचा खेळ l
तिच्या मायेच्या ओलाव्याचा
बघा लागतो का मेळ ?
*
फिरू द्या तिचा कापरा हात
एकदा तुमच्या पाठीवरून l
मायापती देवा तुम्ही,
तुम्हीही जाल गहिवरून ll
*
आई नावाचं हे रसायन
कसं काय तयार केलंत ?
लेकरासाठीच जणू जगते
सगळे आघात झेलत ll
*
भोगून पहा देवा एकदा
माहेरपणाचा थाट l
पैज लावून सांगते विसराल
वैकुंठाची वाट ।।
*
माहेरपण हा केवळ
शब्द नाही पोकळ
अनुभूतीच्या प्रांतातलं
ते कल्पतरूचं फळ ll
*
डोळ्यात प्राण आणून
वाट बघणारी आई l
लेकीसाठी ह्या शिवाय
दुसरा स्वर्ग नाही ll
☆
कवी : अज्ञात
प्रस्तुती : शीतल कुलकर्णी
≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ.उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
