श्री मंगेश मधुकर
जीवनरंग
☆ “पार्किंग” ☆ श्री मंगेश मधुकर ☆
रविवारची दुपार फार सुस्त. सगळेच निवांत असतात. पॅसेजमध्ये शतपावली करत असताना एकदम आवाज यायला लागला.
“ही गाडी कुणाची ये” १२ नंबरचे फ्लॅटमालक ओरडत होते.
“माझी आहे.काय झालं.” तिसऱ्या मजल्यावरून २० नंबरचा फ्लॅटवाला ओरडला.
“तुमची गाडी काढा”
“का?”
“फ्लॅट ओनर आहे”
“मी भाडेकरू आहे”
“खाली या आणि तुमची स्कूटर काढा.मला लावायचिये”
“दुसरीकडे लावा.जागा आहे की..”
“माझी गाडी रोज इथंच असते.”
“मग???”
“मग काय?गाडी दुसरीकडे लावायची”
“ओ मिस्टर,आधी नीट बोला.पार्किंग सार्वजनिक आहे.”
“असू दे.माझी जागा फिक्स आहे आणि लवकर खाली ये मग बोल”
“स्वतःला कोण समजतो. आलोच”
भाडेकरू तणतणत खाली आला.दोघं एकमेकांना रोखून पाहत होते.
“बघतोस काय?गाडी बाजूला घे” १२ नंबर कडाडला.
“समोर जागा दिसतेय ना.जा तिथं गाडी लाव.”
“मी इथंच लावणार”
“आज माझी गाडी इथून काढणार नाही.नीट बोल्ला असतास तर विचार केला असता पण तू तर एकेरीवर येऊन ऑर्डर द्यायला लागला.”
“अजून एकदा सांगतो.गप गाडी काढ.नाहीतर..”
“खबरदार!! गाडीला टच केलास ना तर तुझ्याकडे सुद्धा गाडी आहे हे लक्षात ठेव.”
“भाडेकरू असून रुबाब दाखवतोस”
“फुकट राहत नाही.पैसे मोजतो आणि कॉमन पार्किंग आहे.”
“ते मला काही माहीत नाही. गाडी काढ उगीच विषय वाढवू नकोस.मालकाला फोन लाव.”
“गरज असेल तर तू फोन लाव.मी कशाला फोन करू.”
“गाडी बाजूला घेऊन विषय संपव.”
“विषय मी नाही तू वाढवतोय?एक दिवस तू दुसरीकडे लाव.काय फरक पडणार नाही.”
“इथं फक्त माझी गाडी लागते.सगळ्या बिल्डिंगला माहितीये”
‘कॉमन प्लेसमध्ये कुणीही गाडी लावू शकतं.मेंटेनन्स सगळेच भरतात.”
“जास्त अक्कल शिकवू नकोस” १२ नंबर
“मला दुसरी कामं नाहीत का?”
“ए xxxx,फार बोलतोयेस”
“सेम टू यू”
शब्दाला शब्द लागत वाद चिघळला.आवाज वाढले. प्रकरण एकमेकांना शिव्या देण्यापर्यंत पोचलं.काही लोकांनी समजवण्याचा प्रयत्न केला.सोसायटीचे अध्यक्ष, सेक्रेटरी मध्ये पडले पण नक्की कोणाची बाजू घ्यावी हेच त्यांना कळत नव्हतं कारण एकजण नियम दाखवत होता अन दूसरा हक्क.. त्यामुळे वाद वाढला. इतक्यात १२ नंबरनं गाडीला जोरात लाथ मारली. मग भाडेकरूनं सुद्धा तसचं केलं.भांडण हात घाईवर गेलं.गचांड्या पकडल्या गेल्या.एकमेकांच्या सटासट कानाखाली मारल्या गेल्या.चाळीशी पार शिकलेले लहान मुलांसारखं मारामाऱ्या करत होते.शेवटी प्रकरण पोलिसांपर्यंत गेलं.
—
दोन -अडीच तास चौकीत दोघं नुसतेच बसून होते. भांडणाचा आवेश पार उतरलेला.. उलट मनात विचित्र फिलिंग होतं.पश्चातापाची भावना होती.काही वेळानं बोलावणं आलं.“बोला.काय मॅटर आहे”
‘साहेब,यांनी सोसायटीत हाणामारी केली” हवालदारांचं ऐकून इन्सपेक्टरांना आश्चर्य वाटलं.
“कुणी?? यांनी.हे तर चांगल्या घरातले,शिकलेले वाटतात.”
“नुसती मारामारी नाही तर शिव्या देत होते.एकमेकांच्या गाड्यांना लाथा घातल्या.”
“काय हो,जंटलमन,खरंय का?” इन्सपेक्टर यांनी चढया आवाजात विचारल्यावर दोघांनी माना डोलावल्या.
“साहेब,चूक झाली.पुन्हा असं होणार नाही.माफी मागतो.”भाडेकरू.
“मी सुद्धा!!! रागाच्या भरात घडलं.माझी काहीच तक्रार नाही.” १२ नंबरनं हात जोडले.
“दोघं शिकलेले आहात ना?”
“हो,मी बॅंकेत आहे”
“मी आय टीत आहे”
“तरीसुद्धा इतक्या खालच्या लेव्हलला जाऊन भांडलात आणि फालतू गोष्टीसाठी तुम्ही लोक..”
“डोकं फिरलं होतं.रागाच्या भरात तोल सुटला.” १२ नंबर भाडेकरूकडे पाहत म्हणाला.
“मी पण चुकीचं वागलो.संतापाच्या भरात काहीही बोललो.माफ करा.माझी काहीही तक्रार नाही.”
“माझीसुद्धा!!”
“आपसात मिटवलं हे चांगलं केलत.जा आता आणि हो पुन्हा असं वागू नका.” इन्सपेक्टर.
“सॉरी!!! वड्याचं तेल वांग्यावर निघालं.”
“जो तो हेच करतोय.आजकाल राग फार लवकर येतो.भांडायला फक्त निमित्त लागतं.स्वतःवरचा कंट्रोल सुटतो मग संतापाच्या भरात वेडवाकडं घडतं आणि नंतर पश्चाताप करावा लागतो.”
“खरंय साहेब” १२ नंबर.
“आमचचं बघा ना.पार्किंगसारखी साधी गोष्ट पण आम्ही प्रतिष्ठेची केली आणि गुन्हेगार म्हणून चौकीत आलो.डोकं शांत झाल्यावर आपण काय चूक केली हे लक्षात आलं.”
“खरं सांगायचं तर स्वतःचीच लाज वाटली.म्हणूनच प्रकरण वाढवायचं नाही असं ठरवलं.जे झालं ते झालं त्याबद्दल मनापासून माफी मागतो.”
“मी सुद्धा..आमच्यामुळे तुम्हांला त्रास झाला त्यासाठी दिलगीर आहोत.”नंतर साहेबांच्या परवानगीनं दोघं सोबतच घरी गेले.
…… “असाच समजूतदारपणा लोकांनी दाखवला तर आपलं काम सोप्पं होईल.” इन्सपेक्टर हवालदारांना म्हणाले.
“साहेब,सध्या पार्किंगवरून भांडण फार होतायेत.हे नवीनच आहे.”
“महत्वाचं म्हणजे सुशिक्षित लोकं भांडतात हे जास्त काळजी करण्यासारखं आहे. जागा कमी.. गाड्या फार अशी परिस्थिती झालीय. त्यामुळे प्रत्येकानेच थोडं समजूतीनं घेतलं पाहिजे.”
© श्री मंगेश मधुकर
मो. 98228 50034
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
