डॉ. धनंजय देशपांडे
मनमंजुषेतून
☆ कशाला पाडता कीस…! ☆ डॉ. धनंजय देशपांडे ☆
(एक सत्यघटना)
भाजीवाल्याशी घासाघीस??? कशाला पाडता कीस..!
स्थळ : पुण्यातील नवी पेठ विठ्ठल मंदिराशेजारचा भाजीवाला, ज्याच्याकडे फुलाचे हार, नारळ, फळेही असतात
दिनांक : 16 ऑगस्ट 2025
वेळ : सकाळी नऊची
घटना : एक गृहस्थ तिथं हार घ्यायला आलेला….
गृहस्थ : हा हार कितीला दिला?
दुकानदार : पन्नास रुपये
गृहस्थ : काहीही काय? लुटू नका असं… नीट भाव करून द्या
दुकानदार : मी कशाला लुटू साहेब? योग्य तोच भाव लावलाय
गृहस्थ : मला काय बाजारभाव माहित नाही का? मार्केट यार्ड मंडईत हाच हार तीस रुपयाला आहे….
(अशी वादावादी सुरु असतानाच तिथं दुसरा एक हेल्मेट घातलेला गृहस्थ येतो)
हेल्मेटवाला : भाजीवाले काका, कांदे अर्धा किलो द्या
(कांदे घेऊन पैसे देऊन तो निघाला तरी त्या गृहस्थाची घासाघीस सुरूच होती. शेवटी न राहवून त्या हेलमेटवल्याने त्या गृहस्थांना विचारले…)
“नाव काय हो तुमचे? ”
“माधव पाटील…. काय करायचं तुम्हाला?
हेल्मेटवाला : “नाही…. मला काही नाही करायचं पण बोलताना नाव घेऊन बोलायचं होत म्हणून विचारलं!
तर माधवराव…. मंडईत हार तीसला मिळतो, हे मान्य… मग तुम्ही तिथंच का नाही जात घ्यायला? इथं का वाद घालत बसलाय? पण तुम्ही तिकडं जाणार नाही. हे मला माहित आहे. कारण…. तिथं पार्किंगला दहा रुपये मोजावे लागतात, प्लस नव्या पेठेतून मार्केट यार्ड मंडईत जाणार… जायला दहा रुपयाचे आणि यायला दहा रुपयांचे पेट्रोल खर्चणार… मग तो तिसवाला हार तुम्हाला साठ रुपयाला पडणार…
मग त्यापेक्षा इथं घराजवळच तुम्हाला तो पन्नास रुपयाला मिळतोय तर तो महाग का वाटतोय? तो दुकानदार गरीब बिचारा मेहनतीने काम करतोय अन त्याला तुम्ही लुटारू म्हणताय? अहो… खरे लुटारू जिथं आहेत तिथं मात्र तुम्ही काही बोलत नाही. शेपूट घालता ना? ”
(शेपूट म्हटल्यावर माधवराव जाम भडकले)
“ अहो… काही काय बोलताय? ”
हेल्मेटवाला : “खरं बोलल्यावर तर सख्या आईचा पण राग येतो. मी तर परका आहे. पण मुद्दा समजून घ्या. बाहेर वीस रुपायत मिळणारा मका ( कॉर्न) मॉलमध्ये, मल्टिप्लेक्स मध्ये शंभर रुपयाला गपगुमान घेता न? तिथे का नाही घासाघीस करत? का नाही त्यांना लुटारू म्हणत? राहिला प्रश्न किमतीचा… तर या भाजीवाल्याकडे नारळ पन्नासला आहे. तोही तुम्हाला महाग वाटणार… मग कोकणातच जा की… तिथंले लोक प्रेमाने फुकट देतील. फणस पण फुकट देतील…. जा…. घेऊन या? जाणार का? नाही न?
बर्फाचे रंगीत गोळे ( आईस्क्रीम) विकणारा ते वीस पंचवीस रुपयाला देतो. तेही महाग म्हणाल… मग हिमालयात जा की… तिथं बर्फ फुकटच आहे. घरून फक्त एखादी शरबताची बाटली सोबत न्या… झालं काम! जाणार का? नाही न? ”
“ मग तुमचा वेळ वाचवणारा म्हणजेच नकळत पैसे वाचवणारा गल्लीतला भाजीवाला लुटारू कसा? तुम्हाला तो फुलांचा हार पन्नासला घ्यायचा तर घ्या नाहीतर मंडईत जा की सरळ! आमच्याकडे फुलाचा हार घ्या अशी निमंत्रण पत्रिका पाठवलेली का तुम्हाला या भाजीवाल्याने? नाही ना? मग झालं तर! वाद घालत बसू नका. निघा वाटलं तर!! आणि एक लक्षात घ्या…. असं दुसऱ्याचे हक्काचे कष्टाचे दोनपाच रुपये घासाघीस करून घेतलेला हार ज्या देवाला वाहणार आहात… तो देव वरून तुमचं हे सगळं पाहतोय… कसा प्रसन्न होईल तो तरी? त्याच्या दुसऱ्या लेकराला दुखावून तुम्ही देवाला प्रसन्न करायला जाताय… विचार करा…. “
यावर माधवराव थोडे शांत झाले…. चेहरा पण सौम्य झाला आणि त्यांनी खिशातून पन्नासची नोट काढून तो हार घेतला. हे पाहून त्या हेल्मेटवाल्याने आपलं हेल्मेट काढलं…. आणि त्याचा चेहरा पाहताच माधवराव चकित होत म्हणाले….
“अरे साक्षात डीडी… तुम्ही? “
आणि चक्कपैकी मिठी मारली….
आजचीच ही घटना….
*
डॉ. डीडी क्लास : जिथं लुटलं जातंय असं वाटतं तिथं नक्की आवाज उठवला पाहिजे. पण जे लोक श्रीमंत होण्यासाठी नव्हे तर दोन वेळच्या भाकरीसाठी उन्हातान्हात कष्ट करून प्रामाणिकपणे व्यवसाय करत असतात त्यांना कधीही घासाघीस करू नका. तुमच्या त्या दोन पाच रुपये वाचवण्याने तुम्ही काय अंबानी होणार नाहीत. पण घासाघीस नाही केली तर मात्र इतरांच्या मनात घर करून राहाल आणि त्याच्यासाठी तरी तुम्ही नक्कीच अंबानी ठरणार…! मी जेव्हाही कधी या भाजीवाल्याकडे येतो… तेव्हा जितकं तो सांगेल तितकं मी पैसे देतो त्यावेळी निघताना तो स्वतःच… एखाद लिंबू.. एखादा आवळा माझ्या पिशवीत टाकून डोळे मिचकावत म्हणतो… ‘ असू द्या हो…!! माझ्या दुकानात तुम्ही येता हेच भारी आहे. मी पाहतो न तुमचे व्हिडीओ!! ‘ …. मी निशब्द! पण मला तरी हे असे लोक जास्त श्रीमंत वाटतात.
तर मंडळी… पहा विचार करून…. एक माधवराव आज बदलले… असे अनेक माधवराव तुमच्याही अवतीभोवती असतील…. किंवा तुमच्यातच माधवराव दडलेला असेल… तर कृपया त्याला बदला थोडं….. मग पहा जीवनात किती आनंदाचे झरे येतील!! आणि तुम्हाला हे पटलं असेल तर नक्की फॉरवर्ड करा. चांगल्या पोस्ट फॉरवर्ड केल्यास खूप पुण्य लागतं असं गरुडपुराणात सांगितलंय म्हणे.
– – शेवटी काय तर… डीडी क्लास बोले तो लाईफ झक्कास!
—
© डॉ. धनंजय देशपांडे
(सायबर सिक्युरिटी तज्ञ, चित्रकार, लेखक, समुपदेशक, निवेदक)
मो न. ९४२२३०४३४४
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
