श्री सुधीर करंदीकर
☆ “बार्गेनिंग…” ☆ श्री सुधीर करंदीकर ☆
– – ‘believe it or not’ असा एक आगळावेगळा अनुभव
बार्गेनिंग हा शब्द आपल्या सगळ्यांच्याच अगदी जवळचा आहे. बार्गेनिंग मुळे खरंच आपल्याला पैसे कमी मोजावे लागतात का! , का, दुकानदार आधीच तेवढी वरची किंमत सांगतो आणि बार्गेनिंग नि आपल्याला मूळ किमतीवर आणतो, हे कुणीतरी दुकानदारच सांगू शकेल.
रस्त्यावरच्या दुकानात तर सगळेच बार्गेनिंग करतात. सोन्याचांदीच्या दुकानात पण थोडेफार बार्गेनिंग चालतेच. काही जणांना, मी बाटा सारख्या दुकानात पण बार्गेनिंग करतांना पाहिले आहे.
काही दिवसांपूर्वीची गोष्ट आहे. सकाळी सकाळी एका मित्राचा फोन आला. त्याला नवीन स्कुटर घ्यायची होती. चांगली किंमत मिळाली, म्हणून त्यानी आधीची गाडी विकली होती. नवीन गाडीचे मॉडेल वगैरे ठरले होते.
मला म्हणाला – माझ्याबरोबर दुकानात चल, काही बार्गेनिंग जमलं, तर तेवढीच किंमत कमी होईल. तुला बार्गेनिंग टेक्निक छान जमते
मी म्हटलं – अरे स्कुटर च्या किमतीत, मी काय बार्गेनिंग करणार?
मित्र म्हणाला – अरे चल तर, दुकानात गेल्यावर तुला बार्गेनिंग बरोब्बर सुचेल. गाडीची किंमत ५६-५७ हजार आहे. येन – केन २ – ४- ५ हजार कमी झाले, तर तेवढेच पैसे वाचले. “इच्छा असेल तर मार्ग सापडतो” अशी म्हण आहे.
आम्ही ठरवून दुकानात गेलो. गाडी बघितली. टेस्ट राईड घेतली. सेल्समन नी ‘ऑन रोड किंमत’ सांगितली. रु ५६, २५०/-.
मित्रानी डिस्काउंट बद्दल विचारले. संध्या काहीही डिस्काउंट नाही असे त्यांनी सांगितले. या १ तारखेला किमती वाढणार आहेत. आत्ता ३० च्या आत बुक करा, आणि या लोएस्ट किमतीला गाडी उचला.
म्हणजे बार्गेनिंग ला काहीच वाव नव्हता. किंमत खाली कशी आणता येईल? याचे मला उत्तर सापडत नव्हते. म्हणजे “इच्छा असेल तर मार्ग सापडतो” या म्हणीला काहीच अर्थ नाही का? असे मनात म्हणत मी वर बघितले, आणि मला मार्ग सापडला.
मी (मित्राला) : तू इतकी वर्ष गाडी चालवतो आहेस. पण वळताना तू कधीही साईड इंडिकेटर देत नाहीस, मग ते घेतले नाही, तर काय हरकत आहे!
(मित्राला काहीच अर्थबोध झाला नाही)
मी (मित्राला) : तुला गाडीच्या वजनामुळे, गाडी मेन स्टॅन्ड ला लावता येत नाही. तू साईड स्टॅन्ड वापरतो. मेन स्टॅन्ड शिवाय गाडी घेतली तर काय हरकत आहे?
आणि मी मित्राला एक एक प्रश्न विचारात गेलो…
तू रात्री स्कूटर कधीच चालवत नाही, आणि गावात गाडी चालवतांना, हेड लाईट आपण डीपर वरचं ठेवतो. अपर कधीच वापरत नाही. मग आपण एकच डिपर दिवा घेतला तर काय हरकत आहे!
तुझ्या गाडीचे मागचे बघण्याचे आरसे कुठल्याही दिशेला फिरलेले असतात. आणि तसे पण त्या आरशातून मागचे कुणीच कधी बघत नाही. लेडीज ना हा आरसा लागतो – थोड्या थोड्या वेळानी आपल्या चेहेऱ्यावरचा मेक – अप बघायला. तुला तर आता भांग पाडायला केस पण नाहीत! मग ते आरसे पण काढून टाकले तर काय हरकत आहे!
गाडी बरोबर टूल बॉक्स येते. ती पण घेऊ नको. आधीच्या गाडीची असेलच!
आपल्या रस्त्याकरता ट्यूब वाली टायर बरी पडतात. आपण ट्यूब लेस टायर घेतो आणि केंव्हातरी समोरच्या चाकात हवा कमी वाटते म्हणून दुकानात गाडी नेतो. दुकानदार म्हणतो, साहेब आठ पंचर आहेत. ८०० रु होतील. ट्युब टाकू का? , ३०० रु ची? आपण मनात वजाबाकी करतो, आणि फायदा दिसल्यावर, म्हणतो ‘ठीक है, ट्युब डालो, लेकिन अच्छे कंपनीवाला डालो’. मग, आताच ट्युबलेस च्या ऐवजी ट्युब वाले टायर घ्यायला काय हरकत आहे? किंमतीत बऱ्यापैकी फरक असतो.
नुकताच आपल्याकडे ‘नो हॉर्न’ डे साजरा झाला. परदेशासारखी आपल्याकडे पण हॉर्न वर बंदी येणार, हे नक्की. सध्या रस्त्यावर उलटीकडून गाडी आणली, तर दंड होतो. आज -ना- उद्या हॉर्न वाजवला, तरी दंड सुरु होईल. त्यापेक्षा हॉर्न काढूनच टाकला तर काय हरकत आहे.
या गाडीला मोबाईल चार्जर आहे. गाडी चालवतांना फोनवर बोलणं तुझ्या तत्वात बसत नाही. त्यामुळे तू तो कधीच वापरणार नाही. तो पण काढून टाकू.
या गाडीत स्पीडोमीटर आणि पेट्रोल चे गेज वेगळे वेगळे आहेत. तू गावामध्येच गाडी वापरणार आणि तुझा स्पीड मी २० – ३० च्या वर मी कधीच बघितला नाही. तुझ्या मागून रोड – रोलर आला, तरी तू त्याला हातानी खूण करून, पुढे जा असे सुचवतो. तुला स्पीड, २० आहे, कां २५ आहे, कां ३० आहे, याच्याशी काहीच देणेघेणे नसते. मग हे बघायला स्पीडोमीटर ची काय गरज आहे. त्यांना हे सगळे पार्टस काढून टाकायला सांग आणि सांग की हे सगळे नवीनच आहेत, ते स्पेअर पार्ट म्हणून विका.
मित्र : तुझे सगळेच पॉईंट पटण्यासारखे आहेत. संध्याची गाडी मी साधारण ३ वर्ष वापरतो होतो. पण वळताना साईड इंडिकेटर मी कधीच दिला नाही. आपल्याकडे इंडिकेटर देऊन वळणारी माणसं बोटावर मोजण्याइतकीच असतील. आपल्या समोरच्या गाडीचा डावा इंडिकेटर सुरु दिसतो, म्हणूनआपण गाडी उजव्या बाजूला घेतो आणि समोरचा उजवीकडेच वळतो. काही वेळा समोरच्या गाडीचा उजवा इंडिकेटर सुरु असतो आणि मागे बसलेल्या मॅडम डावीकडे हात दाखवत असतात. काही जणांचा डावा इंडिकेटर कायमच सुरु असतो. त्यामुळे, समोरचा आता डावीकडे वळणार – का वळणारच नाही – का उजवीकडे वळणार, याचा अंदाज लावूनच, मागच्यांनी गाडी चालवायची असते. त्यामुळे साईड इंडिकेटर नाही घेतले तरी चालण्यासारखे आहे.
गाडीच्या वजनामुळे मेन स्टॅन्ड वर गाडी लावायला मला कधीच जमले नाही. पूर्वी बजाज – लॅम्ब्रेटा या गाड्या असतांना, साईड स्टॅन्ड चा शोध लागला नव्हता. त्यामुळे मेन स्टॅन्ड वर गाडी लावतांना दमछाक व्हायची, पण पर्यायच नव्हता. आता साईड स्टॅन्ड सोयीचे आहेत, मेन स्टॅन्ड नाही घेतला तरी चालेल.
साईड च्या आरशातून मी मागचे कधीच बघितले नाही. रस्त्यावरचे खड्डे, उंचवटे, स्पीड ब्रेकर, कुठूनही येणाऱ्या गाड्या, कसाही रस्ता क्रॉस करणारी माणसं आणि इतर अडचणी बघता बघता मुश्किल होते, त्यात मागचे कधी बघू? मागच्या आरशांची खरंतर आपल्याकडे काहीच गरज नाही.
गाडीच्या हेड लाईटचे अपर – डिपर चे बटन तर मी कधीच खाली – वर केले नाही. रस्त्यावर, इतर पण कुणी अपर – डिपर वापरत नाही. बहुतेक गाड्यांचे कायमच अपर चे बटन सुरु असते आणि त्यांचे हेड लाईट समोरच्यांच्या डोळ्यावर अंधारी आणत असतात. काही जणांना तर अपर – डीपर हा काय प्रकार आहे, हे पण माहितच नसते. गाडी विकत घेताना जी पोझिशन असते तीच कायम असते
गाडीच्या स्पीडोमीटर वर गाडीचा वेग दिसतो, पण तो बघून आपण करायचे काहीच नसते. बर, स्पीडोमीटर बिघडला, तर आपण तातडीने कधीच तो दुरुस्त पण करत नाही. मग तो असला काय, अन नसला काय!
गाडीबरोबर मिळालेली टूल्स ची पिशवी कधीच मी उघडली नाही / आत काय काय आहे, हे पण मला सांगता येणार नाही.
बरं, गाडीला स्पीडोमीटर नाही, किंवा आरसा नाही, म्हणून पोलिसांनी कुणाला पकडल्याचे पण बघितले नाही.
मित्र : या गोष्टींची गरज नाही, हे बरोबर आहे. तेवढंच गाडीचं वजन कमी होईल – एव्हरेज पण वाढेल. पण नवीन गाडीत हे कमी कसे करणार? आतापर्यंत असं कुणी विचारलं पण नसेल!
मी : आपण त्यांना हे पार्टस काढायला सांगायचे. हे सगळे कमी केले, तर ५ – ६ हजार च्या आसपास किंमत कमी होईल आणि त्यावरचा १८ टक्के जीएसटी पण कमी होईल. सेल्समन ला हे सगळे सांग.
मित्राला हे एकदम पटले, त्यानी सेल्समनला हे सगळे सांगितले आणि किंमत कमी करायला सांगितली. सेल्समनला हा प्रकार कल्पनेच्या बाहेरचा होता. मित्र म्हणाला, जी गोष्ट मी वापरणार नाही, ती मी कशाला घेऊ. तुम्ही हे पार्टस स्पेअर पार्ट मध्ये विका.
सेल्समन म्हणाला, मी मॅनेजरना विचारून येतो. मित्र म्हणाला – त्यांना सांगा, मंजूर असेल तर आताच गाडी बुक करतो.
सेल्समनला मित्राचे म्हणणे मनातून पटले होते, की, जे वापरायचेच नाही, ते घ्यायचेच कशाला. गाड्या विकण्याचे टार्गेट सेल्समन ला पूर्ण करायचे होते, आणि त्याचा मॅनेजर ला पण. सेल्समन आत गेले आणि मॅनेजर ना घेऊनच बाहेर आले.
मॅनेजर : तुम्ही म्हणता तसे आम्ही पार्ट काढून घेऊ. आम्ही ते स्पेअर पार्ट म्हणून विकू, आम्हाला काही अडचण नाही. आम्हाला साईड इंडिकेटर पूर्ण काढता येणार नाही, पण आम्ही आतला बल्ब काढून घेऊ. हेड लाईट मध्ये अपर – डीपर करता डबल फिलॅमेंट चा बल्ब असतो. त्यामुळे तो बल्ब पूर्णच काढावा लागेल. पण आमच्या वर्कशॉप मधला एखादा एक फिलॅमेंट गेलेला बल्ब तिथे लावून देऊ, आणि त्याचे पैसे घेणार नाही. गाडीचे आरसे आम्ही काढून घेऊ, वर्कशॉप मध्ये काही जुन्या डिझाईनचे आरसे पडून आहेत, ते तुमच्या गाडीला लावून देऊ फ्री मध्ये. गाडीचे स्पीडोमीटर/ केबल काढून घेऊ आणि वर्कशॉप मधले एखादे बिघडलेले तिथे लावून देऊ.
मॅनेजर नि कॅल्क्युलेटर बाहेर काढला आणि मित्रासमोर धरला आणि बऱ्याच बेरजा – गुणाकार केले.
मॅनेजर : सर, सगळे मिळून टॅक्ससकट ६२५० कमी होतील. म्हणजे उरलेले ५०००० भरा, आणि गाडी घेऊन जा.
मित्रानी डील फायनल केले.
मित्र : गाडी घ्यायला किती दिवसांनी येऊ.
मॅनेजर : सर, आता दिवसांचा जमाना गेला. पैसे भरा, गाडी पसंत करा. नको असलेले पार्ट्स काढण्याकरता आम्हाला अर्धा पाऊण तास द्या, आणि लगेच टेम्पररी नंबरप्लेट लावून गाडी घेऊन जा.
मी (मित्राला) : अरे, तुझ्या मोबाईलवर गुगल पे ऍप आहे ना. लगेच पैसे ट्रान्सफर कर, गाडी घेऊनच जाऊ.
पेमेंट झाले, किंमत कमी करण्याची एकदम आगळी – वेगळी आयडिया दिल्याबद्दल मॅनेजर नी मित्राचे आभार मानले.
मित्रानी माझ्याकडे वळून मॅनेजरना सांगितले की यांचे आभार माना, आयडिया यांची आहे.
मॅनेजर माझ्याकडे बघून : सर तुमची आयडिया एकदम भन्नाट आहे. इतर मित्रांना पण गाडी घ्यायला घेऊन या, त्यांना पण किंमत कमी करून देऊ. धन्यवाद
मॅनेजर बरोबर आमचा छान चहा झाला. तोपर्यंत गाडी तयार होऊन बाहेर आली.
मॅनेजर नी मित्राच्या हातात चावी दिली, गाडीला हार घातला, गिफ्ट म्हणून मित्राला ५०० रु चा वायरलेस स्पीकर दिला.
मित्र मला म्हणाला बघ, तुझ्यामुळे बार्गेनिंग छानच झाले. मला गाडी पण आवडीची मिळाली. या वायरलेस स्पीकर चा मला फार उपयोग नाही, तुला गाणी म्हणायचा शौक आहे, हा तुझ्याकडेच ठेव.
तिथल्या सगळ्यांना आणि दुकानाला बाय करून, आम्ही नवीन गाडीवर घराकडे निघालो.
गाडीचे सस्पेन्शन मस्तच होते, त्यामुळे रस्त्यावरचे खड्डे – उंचवटे जाणवत नव्हते.
आता जातांना गाडीचा स्पीड बघायचा नव्हता, वळतांना कुठेच साईड इंडिकेटर द्यायचा नव्हता आणि हॉर्न पण वाजवायचा नव्हता.
© श्री सुधीर करंदीकर
मो. 9225631100 – ईमेल – srkarandikar@gmail. com
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
