कावेरी सुतार
मनमंजुषेतून
☆ ॥ नाच ग घुमा नाच॥ ☆ कावेरी सुतार ☆
☆
ती रोज येते.. अंगावरचे निळे वळ लपवून,
मालकीण बघते घड्याळाकडे, स्वतःचा तोरा जपून.
मोलकरणीचा उंबरठा रोज, नवऱ्याच्या मारहाणीने रडतो,
आणि इकडे मालकिणीचा चहा, फक्त वेळेअभावी अडतो.
नाच गं घुमा नाच, तू काळजावर दगड ठेवून नाच,
त्याच्या मारहाणीच्या खुणा, पदराखाली झाकून नाच…
*
मालकिणीला वाटतं, ही उशिरा येते आणि ‘नाटकं’ करते,
पण तिला काय माहीत, ती रोज मरणाशी झुंज देऊन घर भरते.
घर तिचंही आहे आणि काम या घराचंही तीच करते,
दोन घरांचा डोलारा, ती एकाच तुटलेल्या कंबरेवर धरते.
एके दिवशी पदर सरकतो, अन् वळ मालकिणीला दिसतात,
तिच्या मग्रुरीचे सगळे हिशोब, एका क्षणात विरून जातात.
ज्या हातांनी ती भांडी घासते, ते हात कुणीतरी सोललेत,
मालकिणीचे डोळे आज पहिल्यांदा, माणुसकीने ओले झालेत.
नाच गं घुमा नाच, आता सन्मानाचा गुलाल उधळून नाच,
मालकिणीच्या डोळ्यांतलं ते, पश्चात्तापाचं पाणी घेऊन नाच…
*
मालकीण हळूच पुढे येते, तिची जखम हातात घेते,
आज मोलकरणीला नाही, तर एका ‘बहिणीला’ ती साथ देते.
ती मालकीण विसरते सत्ता, अन् मोलकरीण विसरते पीडा,
माणुसकीच्या नात्याने सुटतो, पिढ्यानपिढ्यांचा हा वेढा.
दुसऱ्याचं घर सावरणारी, ती कुणी ‘कामवाली’ नसते,
ती स्वतःला जाळून, दुसऱ्याचं घर उजळवणारी वात असते.
मालकिणीने झुकून आज, तिचे हात हातांत घेतले,
आणि खऱ्या अर्थाने मोलकरणीचे, उपकार आज मानले !
*
नाच गं घुमा नाच, आता मस्तक ताठ करून नाच,
अन्यायाचा तो पिंजरा, पायाखाली तुडवून नाच.
.. अन्यायाचा तो पिंजरा, पायाखाली तुडवून नाच…
☆
© कावेरी सुतार
≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित / मंजुषा मुळे/ गौरी गाडेकर≈
