शीला पतकी 

? मनमंजुषेतून ?

☆ स्वागत सोलापुरी☆ शीला पतकी 

स्वागत सोलापुरी – – 

 – – एक संवाद

 

पाच दिवस कोरड्या नळातून परवा पाणी आलं 

दुसऱ्या दिवशी त्यातूनच दुःख गळायला लागलं

 

अरेरे किती हाल.. आणि किती हा त्रास

पाण्यावाचून कसे राहता तेच बघायला आलोय खास

 

ये दुःखा मित्रा ये…

पण दार उघड असताना नळातून? अरे चोर सुद्धा खिडकीतून येतात आणि तू…?????

 

ते चक्क हसले…

मी म्हणलं ये बैस 

अरे पाहुणा आहे का मी…?

इथेच तर राहतो या गावात

 बंद गिरण्यांच्या उजाड आवारात 

कामगारांच्या चाळीत 

कष्टकऱ्यांच्या झोपडीत 

बिडी कामगार बाईच्या दारात 

आणि घरात सुद्धा 

 

अरे ती चक्क रांगोळी काढून स्वागत करते 

 इथल्या धुणे भांडेवाल्या चक्क सतसंगात बसतात 

त्यांच्या मांडीवरची पोर सुद्धा खुदकन हसतात 

कसल्या उन्हात मिरवणुकीत तरुण पोरं नाचतात

अन म्हातारे भक्ति भावाने भजन गातात

 

 सूर्य तापवून पोळवतो

 रस्त्याच्या खड्ड्यातून धूर निघतो.

 वीज सुद्धा मजेत लपंडाव खेळते

 

आता नळाच्या आत पाहिलं ना खपली सुद्धा नाही…

म्हणे खपली धरायला इथे सुखाचा ओलावा कुठेय?

मलाच आपलंसं करून म्हणतात आता दुरावा नाही…!

 

मी म्हणालो ऐक मित्रा

 ईथे कष्टकरी सुखात घोरतात

बेवडे अर्ध्या ग्लासात बुडतात

 

 बायकाना तर ठाऊकच आहे 

तुला पाचवीलाच पुजलंय 

इतक्या सहवासाने त्यांच तुझ्याशीच नातं जडलय…!

 

आमची बांधावरची माय तुला गाण्यात बांधते 

अन घरात दारिद्र्य असतानाही बाई तुला गाडग्यात रांधते 

 

बर सोड.. काय घेतोस सरबत का चहा?

 

शांतता…

दुःख म्हणालं, अरे काय माणसं आहात का काय रे तुम्ही?

अगदी खरं आहे मित्रा माणसंच आहोत आम्ही

 माणूस होण्याच्या रांगेत तुला सोलापूरकर जास्त दिसतील 

 

आम्ही दुःखात सुद्धा सुखाने हसतो 

 

घरी आलेल्या पाहुण्यासह जेवायला बसतो

आमच्या पानातला अर्ध त्याला देतो

 

निघताना निमंत्रण… या पुन्हा या घरी

कारण आम्ही अस्सल सोलापुरी

 

ते खाली मान घालून म्हणाले, येतो 

 

मी हसून…

ये बेsss हा पण नळातून नको

काळजी वाटते तुझीवाट चुकशील

उद्या पाण्याचा वार आहे

 येणाऱ्या पाण्याबरोबर गटारात जाशील

 

???????????

मित्रा

इथे पहिल पाच मिनिट येणार पाणी आम्ही गटारात सोडतो…!!!

 

(खूप जण आम्हाला विचारतात कसं काय करता पाच दिवसांनी एकदा पाणी? त्यांना वाटतं आम्ही या गोष्टीने फार दुःखी आहोत.

– – असल्या छोट्या छोट्या प्रश्नांना डगमगणारा सोलापूरकर नाही

तो दुःखाला सुद्धा कवेत घेऊन भेटतो मित्र म्हणून… आणि म्हणतो… ये बे…! ) 

 

©  शीला पतकी

माजी मुख्याध्यापिका, सेवासदन प्रशाला सोलापूर 

मो 8805850279

≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित / मंजुषा मुळे/ गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest

0 Comments
Oldest
Newest Most Voted