वाचताना वेचलेले
☆ लेक माझी… कवी : अज्ञात ☆ प्रस्तुती – श्री. मंगेश जांबोटकर ☆
अशी कशी लेक, देवा,
माझ्या पोटी येते
नावसुद्धा माझं ती
इथेच ठेवून जाते
*
पहिला घास, देवा, ती
माझ्याकडून खाते
माझाच हात धरुन ती
पहिलं पाऊल टाकते
*
माझ्याकडूनच ती
पहिलं अक्षर शिकते
तिच्यासाठीसुद्धा मी
रात्र रात्र जागतो
*
कुशीत माझ्या झोपण्यासाठी
ती गाल फुगवून बसते
मी आणलेला फ्रॉक घालून
घरभर नाचते
*
अशी कशी लेक, देवा,
माझ्या पोटी येते
असे कसे वेगळे हे
तिचे माझे नाते
*
एक दिवस अचानक, ती,
मोठी होऊन जाते
बाबा, तुम्ही दमला का?
हळूच मला विचारते
*
माझ्यासाठी कपडे, चप्पल,
खाऊ घेऊन येते
नव्या जगातील नवीन गोष्टी
मलाच ती शिकवते
*
तिच्या दूर जाण्याने
कातर मी होतो
हळूच हसून मला ती
कुशीत घेऊन बसते
*
कळत नाही मला, देवा,
असे कसे होते
कधी जागा बदलून ती
माझीच आई होते
*
देव म्हणाला, ऐक, पोरा
तुझे, तिचे नाते
विश्वाच्या ह्या साखळीची
एक कडी असते
*
तुझ्या दारी फुलण्यासाठी
हे रोप दिले असते
सावली आणि सुगंधाशी तर
तुझेच नाते असते
*
वाहत्या प्रवाहाला, कोणी,
मुठीत कधी, का, धरते ?
मार्ग आहे ज्याचा, त्याचा
पुढेच असते जायचे
*
तुझ्या अंगणातली धारा ही
“जीवनदात्री” होते
आणि वाहती राहण्यासाठीच
“गंगा” ”सागराला” मिळते
*
एक तरी मुलगी असावी
उमलताना बघावी
नाजूक नखरे करताना
न्याहाळायला मिळावी
*
एक तरी मुलगी असावी
साजिरी गोजिरी दिसावी
नाना मागण्या पुरवताना
तारांबळ माझी उडावी
*
एक तरी मुलगी असावी
मॅचिंग करताना बघावी
नटता नटता आईला तिने
नात्यातली गंमत शिकवावी
*
एक तरी मुलगी असावी
जवळ येऊन बसावी
मनातली गुपितं तिने
हळूच कानात सांगावी
*
एक तरी मुलगी असावी
गालातल्या गालात हसावी
कधीतरी भावनेच्या भरात
गळ्यात मिठी मारावी
*
एक तरी मुलगी असावी
एक तरी मुलगी असावी
☆ ☆ ☆ ☆
कवी: अज्ञात
प्रस्तुती : श्री. मंगेश जांबोटकर
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर
