सौ. गीता वासुदेव नलावडे
मनमंजुषेतून
☆ परमेश्वराचे दर्शन…आई… लेख क्र. १६ ☆ सौ. गीता वासुदेव नलावडे ☆
“क्ष” – माझ्या तिसरीच्या वर्गातला अत्यंत शांत मुलगा.
काही दिवसांपूर्वी त्याची आई वारली. तो शाळेत पुन्हा येऊ लागला, तेव्हा पहिल्याच दिवशी प्रार्थना झाल्यावर माझ्याजवळ आला आणि त्याच्या आईचा छोटा फोटो दाखवून मला म्हणाला, “बाई, हा माझ्या आईचा फोटो. आता मी माझ्याजवळ हा फोटो ठेवणार. ”
त्याच्या चेहऱ्यावरचे भाव पाहून मलाच भरून आलं. आठ वर्षांचं ते छोटं बाळ, यापुढे आपली आई नाही हे कसं सहन करेल?
त्याला जवळ घेत मी म्हटलं, “अरे, हा फोटो म्हणजे तुझी आईच आहे. हा फोटो तुझ्या दप्तरात ठेव. म्हणजे तुझी आईच तुझ्यासोबत आहे असं तुला वाटेल. आईचं तुझ्याकडे नेहमी लक्ष राहील. तू जेवतोस ना? अभ्यास करतोस न? हे सर्व आई पाहणार आहे. त्यामुळे तू नीट अभ्यास करशील ना? ” त्याने हसून “हो” म्हटलं.
या लहान वयात आई नसणं किती वाईट! यांचं सर्व जगच आईभोवती फिरत असतं. आईशिवाय त्यांचं पानही हलत नाही. प्रत्येक गोष्टीसाठी त्यांना आईच हवी असते. त्याला वर्गात पहात असताना सतत माझ्या मनात एक सूक्ष्म कळ उठत होती. आईविना हे लेकरू काय करील? माझ्या मनात असंख्य प्रश्न उठत होते.
आपल्याकडून आणि वर्गातील सर्व विद्यार्थ्यांकडून त्याला भरभरून प्रेम द्यायचं. आईची उणीव भरून काढण्याचा थोडासा प्रयत्न आपणही करायचा, असं ठरवलं. त्याला जवळ घेऊन त्याच्या डोक्यावरून हात फिरवला. गोडसं हसून तो जागेवर जाऊन बसला आणि मी माझा मोर्चा अभ्यासाकडे वळवला.
– लेख क्र. १६.
© सौ गीता वासुदेव नलावडे
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
