श्री मंगेश मधुकर

??

☆ खरेदीमय… ☆ श्री मंगेश मधुकर

रविवारची संध्याकाळ, निवांत होतो. बेल वाजली. दार उघडलं तर एकजण पार्सल घेऊन आलेला. आश्चर्याचा धक्काच बसला. सकाळपासून आलेलं तिसरं पार्सल. चेक केलं तर मुलीच नाव होतं. ती मोबाइलवर बोलत होती म्हणून सौंनी उत्साहानं पार्सल उघडलं.

“अय्या!! , मीने, तुझा ड्रेस आलाय. फार सुंदर आहे गं” मुलगी रूममधून धावत आली. नंतर मायलेकी ड्रेसच्या कौतुकात हरवल्या तर चिरंजीव अजूनही दुपारी आलेल्या शूज आणि जीन्समध्ये गुंतलेले.

दिवाळीच्या निमित्तानं वेगवेगळे ऑनलाइन सेल सुरू झाल्यावर घरात गेल्या काही दिवसात चार ड्रेस, दोन साड्या, चप्पल, बूट, चार टॉवेल, दोन जीन्स, चार बेडशीट, लिपस्टिक, सॅग, ट्रॅव्हल बॅग अशा अनेक वस्तूंची खरेदी केवळ स्वस्त आणि घरपोच मिळतायेत म्हणून झालेली. नवीन आलेल्या वस्तूंनी घर भरलं.

रोजच्या पेपरमध्ये बातम्या कमी अन जाहिराती जास्त येऊ लागल्या, आजूबाजूचं रंगीबिरंगी परिस्थिती यामुळे दिवाळीची चाहूल लागते. यंदाही तेच झालं. टीव्ही आणि सोशल मिडियावर जाहिरातींचा तुफान मारा, भरिसभर ग्रँड सेल, बिग धमाका सेल, महागड्या वस्तु एकदम स्वस्तात वगैरे वगैरे..

सतत पाहिल्या जाणाऱ्या मोबाइलवर सेलच्या जाहिराती पाहून नकळत वातावरण ‘खरेदीमय’ बनलं. काहीतरी घ्यायला हवं अशी मानसिकता तयार होते. त्यात ऑनलाइन खरेदी म्हणजे सुख. काहीच कष्ट नाहीत. फोटो बघायचे. आवडलं की ऑर्डर द्यायची. घरपोच डिलिव्हरी. मग काय……. काय घेऊ अन किती घेऊ अशी अवस्था. मोकाट खरेदी सुरू होते. ऑनलाइन प्रकारानं तर अक्षरश: वेड लावलयं. ऑनलाइन सेल हाच आमच्या घरातला चर्चेचा विषय त्या अनुषंगाने बरीच खरेदी झाल्यानंतर अचानक सौंचा अपराधभाव जागा झाला. स्वतःला दोष देणं सुरू. मी मुद्दामच काही प्रतिक्रिया दिली नाही. अखेर न राहवून अस्वस्थ सौंनी सुरवात केलीच.

“अहो, मी काय म्हणते. ”

“बोला”

“आमची खरेदी झालीय. आता तुम्हांला काय घ्यायचं”

“काहीही नाही आणि ऑनलाइन तर अजिबात नको. ”

“तुम्हांला ना कशातच इंटरेस्ट नाही. ”

“हंss”

“नुसतं ‘हंsss’ काय. निदान बघा तरी आम्ही काय खरेदी केलंय”

“बघितलं की छान आहे. तुम्हांला आवडलं ना. मग झालं. ”

“तुमचे बरेच पैसे वाचवले त्याचं काही कौतुकच नाही”

“पैसे वाचवले की??? ”

“बास, आता उगीच खरेदीचा पंचनामा करू नका. ”

“विषय कुणी काढला? ”

“दिवाळीला खरेदी करायची नाही तर मग कधी?? . ”

“पूर्वी फक्त दिवाळीलाच मोठी खरेदी केली जायची. ”

“मिस्टर, आता काळ बदललाय”

“हो ना आणि माणसंसुद्धा. खरेदीचं कौतुकच राहीलं नाही. सतत चालूच असते. ”

“तरीही दिवाळीला खरेदी ही केलीच पाहिजे. शास्त्र असतं ते.. ”सौ हसली आणि खरेदीच्या हिशोबात मग्न झाली.

“अगो बाई, अकरा हजार खर्च झाले. कळलंच नाही. ”सौ.

“किती?? ”कपाळावर हात मारत मी ओरडलो.

“हो, आत्ताच हिशोब केला”

“हातात स्मार्ट फोन त्यावर जाहिरातींचा पाऊस मग डोक्यात स्वस्त सेलच भूत मग काय मोह होणारच. ”

“म्हणजे आम्हांला काही अक्कल नाही. ”

“मी असं काहीच म्हटलं नाही. ”

“मग काय? काय ते स्पष्ट बोला. ”

“शांतपणे ऐकणार असशील तर बोलतो”

“ते काय बोलताय त्यावर अवलंबून आहे”

“म्हणजे नक्की वाद होणार”माझ्या बोलण्यावर सौ मनापासून हसली.

“खरं सांगू. ”

“आता बोला असा मेसेज करू का ”

“तुला राग येईल पण.. ”

“मला मान्ययं, ऑनलाइनच्या नादात वहावत गेले आणि बऱ्याच नको असलेल्या वस्तू घेतल्या. ”

“घरबसल्या सगळं मिळतं त्यामुळे खिशाचा विचार केला जात नाही. बंपर डिस्काउंट, सेल, धमाका ऑफर हा सगळा भूलभुलैय्या आहे. आपण किती अन काय खरेदी करतो हे लक्षातच येत नाही. ”

“हो ना. बघता बघता भरपूर खर्च झाला आणि अजून दिवाळीची खरेदी बाकी आहे. ते कंपनीवाले, फार सुरेख जाहिराती करतात. फोटो तर असले भारी असतात ना की पाहिलं तरी घ्यावसं वाटतंय”

“हीच तर आयडिया आहे. भावनेला हात घालणाऱ्या जाहिराती करून गिऱ्हाईकांना मोहात पाडायचं आणि माल विकायचा. किमती वाढवून भरमसाठ रकमेची लेबल लावायची त्यावर जास्तीत जास्त डिस्काऊंट दाखवायचा हीच तर ट्रिक आहे आणि महत्वाचं म्हणजे आजही ‘स्वस्त’ या शब्दावर लोकांचा फार विश्वास व अतोनात प्रेम आहे. ”

“पण काहीवेळेला चांगल्या चांगल्या वस्तू स्वस्तात मिळतात. ”

“मान्य पण त्याबरोबर बिनकामाची खरेदी होते त्याचं काय?

“कळलं. आता दिवाळीला काही घेत नाही. ”

“चिडू नकोस. एवढंच म्हणायचं की खरेदी करताना करा पण भान सोडू नका. मोबाइलवर दिसतंय म्हणून घेत जायचं असं नको. ”

“तुम्हांला खरंच काही नको”

‘मला दुकानात जाऊन खरेदी करायला आवडतं. आपण जाऊ. ”

“मग मला पण एक साडी.. ”

“घेऊ की”आम्ही बोलत असताना मुलगी धावत आली अन मोबाइल पुढे करत म्हणाली 

“हा टॉप बघ कसला सुपर्ब आहे. घेऊ का”

“अजिबात नाही. आता फक्त सर्फिंग करायचं. ऑर्डर द्यायची नाही. कळलं”मुलगी हिरमुसली त्याच वेळेस ऑनलाइन टी शर्ट दाखवायला आलेले चिरंजीव न बोलता मागे फिरले. तितक्यात पुन्हा बेल वाजली.

“परत पार्सल” मी ओरडलो तेव्हा सौंना जोराचा ठसका लागला.

© श्री मंगेश मधुकर

मो. 98228 50034

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest

0 Comments
Oldest
Newest Most Voted