सौ. गीता वासुदेव नलावडे
मनमंजुषेतून
☆ अपराध… लेख क्र. ९ ☆ सौ. गीता वासुदेव नलावडे ☆
ऋजुता (नाव बदललेले) माझ्या वर्गातली खूप छान दिसणारी, पण गेले दोन दिवस चेहऱ्यावर सतत घाबरलेले भाव असणारी मुलगी.
आज प्रार्थना झाल्यानंतर खाली मान घालून माझ्याजवळ येऊन उभी राहिली.
“काय झालं, बाळा? ” मी प्रश्न विचारला. तशी तिच्या डोळ्यातून घळघळा पाणी वाहू लागले. म्हटलं, “ऋजुता, बरं नाही का? काय दुखतंय? ”
तेव्हा ती म्हणाली, “बाई, परवा तुमच्यावर मी मुद्दाम पाय नाही दिला. मला मागून कोणीतरी ढकललं, म्हणून तुमच्या पायावर पाय पडला. सॉरी! ”
मी तिला जवळ घेतलं आणि म्हटलं, “वेडी कुठली! अगं, मी तुला काही बोलले का? मी तर विसरूनही गेले होते. डोळे पूस आणि हस बघू. “
डोळे पुसत पुसत ऋजुता आपल्या जागेवर जाऊन बसली.
शाळा सुटताना कायम मी पायऱ्यांवर उभे राहून मुलांना टाटा बाय-बाय करते. दोन दिवसांपूर्वी वरच्या वर्गातली मुलं जोरात धावत आल्यामुळे, त्यांचा धक्का लागून, ऋजुताचा पाय जोरात माझ्या पायावर पडला. मी कळवळले, मटकन खाली बसले. अपराधी भाव चेहऱ्यावर आणत ऋजुता माझ्याकडे बघत बघत निघून गेली. दोन दिवस ती खाली मान घालून बसलेली असे.
काय झालं ते आज तिला विचारायचंच असं ठरवून मी वर्गात गेले होते, तर तीच समोर उभी राहिली होती आणि हा सगळा उलगडा झाला.
किती निरागस आणि निस्वार्थी असतात ना ही मुलं! त्याहीपेक्षा तिचं हे असं संवेदनशील असणं मनाला स्पर्शून गेलं.
आपल्यामुळे बाईंना लागलं ही भावना गेले दोन दिवस तिच्या मनात घर करून होती, त्यामुळे ती धड झोपलीही नसेल कदाचित.
मी दोन दिवसांपूर्वीच तिच्याशी बोलायला हवे होते. मग त्यानंतर वर्गात, “तुम्ही सर्व माझे किती लाडके आहात, मी तुमच्यावर कशी बरं रागवेन? ” असं जेव्हा समजावून सांगितलं तेव्हा कुठे तिचा चेहरा थोडासा निवळला आणि मला बरं वाटलं.
क्रमशः दर गुरुवारी…
© सौ गीता वासुदेव नलावडे
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
