श्री मकरंद पिंपुटकर
जीवनरंग 
☆ यशोदा का नंदलाला… भाग २ ☆ श्री मकरंद पिंपुटकर ☆
(बाळ आधीच जन्मले असल्याने त्याची काळजी घेणं सुरू होतं, पण धोका नव्हता. तिचा आनंद गगनात मावेना. ती आई झाली होती… पण तिला आणि त्याला कुठे ठाऊक होतं की त्यांच्या पुढ्यात अजून बराच खडतर प्रवास मांडून ठेवला होता ते …) – इथून पुढे —
हैदराबादच्या डॉ नम्रता यांच्या IVF क्लिनिकमधील यशस्वी उपचारांनंतर, लग्नानंतर सात आठ वर्षांनी, surrogate pregnancy द्वारा, ती आई झाली होती. बाळाचा जन्म सातव्याच महिन्यात झाला, उपचार सुरू होते आणि बाळ सुखरूप होते.
तिचा आणि त्याचा आनंद गगनात मावत नव्हता. पहिल्या फ्लाईटने दोघंही हैदराबादला रवाना झाले. बाळ ज्या इस्पितळात होतं तिथं पोचले. भरपूर जावळ असलेल्या, आणि जरी सातोळा (सातव्या महिन्यात जन्मलेला) असला तरी त्या मानाने खूपच छान प्रकृती असलेल्या त्या कृष्णकन्हैयाला तिनं उचलून घेतलं. तिला उचंबळून आलं.
.. .. .. तिचं बाळ !
किलोभर पेढे घेऊन ते दोघंही डॉ नम्रतांकडे गेले. सीझेरियन शस्त्रक्रिया आणि त्यातील गुंतागुंत यामुळे दोन लाख रुपयांचं जास्तीचं बिल झालं होतं, पण अपत्यप्राप्तीच्या आनंदापुढे ते या दोघांच्याही खिजगणतीत नव्हतं.
डॉ नम्रता कागदपत्रांची पूर्तता करत होत्या. जन्मदाखला वगैरे सोपस्कार पार पडले होते. हे बाळ या दोघांचेच आहे हे सिद्ध करणारे DNA चाचणीचे निकाल यायचे बाकी होते. पण त्याची वाट न पहाता हे दोघं आपल्या शहरी परतले.
दिसामासांनी कृष्ण वाढत होता, त्याच्या बाळलीला पाहण्यात – अनुभवण्यात दिवस कधी सुरू व्हायचा आणि कधी संपायचा हे तिला उमगतही नव्हतं.
तेवढा DNA चाचणीचा निकाल अजून बाकी होता, पण ती औपचारिकता ते जवळपास विसरलेच होते.
आज तो आनंद, आनंद !
एके दिवशी, याच्या डोक्यात आलं, भले डॉ नम्रतांकडून रिपोर्ट आला नसेल, पण बाळ तर इथेच आहे, आणि आपण दोघेही इथेच आहोत, मग इथे आपल्या शहरातच करून घेऊ या की DNA चाचणी.
त्यांनी चाचणी करून घेतली, रिपोर्ट आला आणि त्यांच्या पायाखालची जमीनच सरकली. बाळाचा DNA आणि त्या दोघांचे DNA यात काहीच साम्य नव्हतं, हे त्यांच्या शुक्राणू आणि बीजांडापासून निर्माण झालेलं बाळ नव्हतंच.
सुन्न होऊन तो रिपोर्ट ते बघत असतानाच त्यांना हैदराबादहून फोन आला. फोन करणाऱ्याने आपण हैदराबादमधील पोलिस स्टेशनमधून बोलत असल्याचं सांगितलं.
“वो डॉ नम्रताको अरेस्ट हुवा है. वो फ्रॉड है. पहलेभी २०२१ में उनका लायसन्स कॅन्सल हुवा था, लेकीन फिरभी वो क्लिनिक चालू रख्खी थी.”
हे दोघं मटकन खालीच बसले.
तिथून फोनवर तो इन्स्पेक्टर सांगत होता. काही ग्राहकांच्या तक्रारीवरून जेव्हा त्या क्लिनिकवर धाड घातली गेली, तेव्हा बनावट जन्मदाखले, बनावट कागदपत्रं यांचे गठ्ठेच्या गठ्ठे तिथे सापडले. लिंगनिदान करण्याची बेकायदा उपकरणंही तिथे सापडली.
गर्भधारणा झालेल्या गरजू दाम्पत्याला पकडायचं, त्यांच्याशी नाममात्र रकमेत करार करायचा आणि त्यांची बोळवण करायची, खोटेनाटे रिपोर्ट छापून आईवडिलांची फसवणूक करायची असे अनेक गोरखधंदे डॉ नम्रता करत होती.
“तिचा मुलगा वकील आहे, तो तिला कायदेशीर पळवाटा शिकवतो,” इन्स्पेक्टर सांगत होता. “कस्टमर से ट्रीटमेंट के नाम से पैसा लिया जाता था, लेकीन कुछ ट्रीटमेंट दिया नहीं जाता था. असली खेल केवल बच्चोंके माता पिताको चार पैसे देकर चूप कराना और वो बच्चा किसी और को उन माता पिता के IVF से पैदा हुवा बच्चा कहकर थमा देना इतनाही था… ..
.. .. आपको दिया गया बच्चा IVF से नहीं हुवा है, न ही वो आपका बच्चा है. न ही वो सातवे महिने में पैदा हुवा है. वो पुरा नौ महिने के प्रेग्नन्सी के बाद पैदा हुवा है. किसी औरसे बच्चा खरीदकर उसे आपको आपका बच्चा कहकर थमा दिया है. आपका बच्चा जिनसे खरीदा उनको मात्र ९०,००० रुपये दिये गये….”
तो ऐकत राहिला. यांच्याकडून आत्तापर्यंत तब्बल ३० लाखांच्यावर रुपये डॉ. नम्रताने घेतले होते. पण त्याच्यासमोर दुसरंच वादळ घोंघावत होतं.
तिला आपल्या रक्तमांसाचं नसलेलं बाळ कधीच दत्तक घ्यायचं नव्हतं. म्हणून तर ते दोघं IVF ट्रीटमेंटच्या मागे लागले होते, आणि आता तो गोडू कृष्णकन्हैया त्यांचं बाळ नसल्याचं उघड झालं होतं.
त्यानं प्रश्नार्थक नजरेनं तिच्याकडे पाहिलं… त्याच्या नजरेतला प्रश्न तिला कळला.
त्या गोडुल्याला कवटाळून घेत, त्याच्या जावळातून हात फिरवत ती म्हणाली, “आपण याला कध्धी कध्धी सोडणार नाही, अंतर देणार नाही. हे आपलं बाळ नसलं म्हणून काय झालं, यशोदेने नाही का नंदलालाला वाढवलं ? हा आपला नंदलालाच आहे.”
त्याने सुटकेचा निःश्वास सोडला, त्यालाही बाळाचा लळा लागला होता. डॉ नम्रताचं काय होईल ते होईल, यांच्या घरात मात्र गोकुळ उभं राहिलं होतं, नंदलाला घर पधारे थे…
– समाप्त –
(सत्य घटनेवर आधारित)
श्री मकरंद पिंपुटकर
चिंचवड, पुणे. मो 8698053215
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
