श्री आशिष बिवलकर
चित्रकाव्य
पाहुणा श्री आशिष बिवलकर ☆
☆
कुणी ना देखिला जगी,
श्वास कसा दिसतो |
चेतना असते जोवरी,
देहात तो वसतो |
*
शरीर एक नश्वर झोपडी,
श्वास राही त्यात पाहुणा |
पाहुणा जाता सोडून,
झोपडी निरर्थक म्हणा |
*
चोचले देहाचे चाले,
जोवर चालतो श्वास |
कोंडाता श्वास मात्र,
काळ घेतो त्याचा घास |
*
संसार सुखाचा थाटता,
येते प्रापंचिक जबाबदारी |
अखेरच्या श्वासापर्यंत,
सुटत नाही दुनियादारी |
*
कोणी रंक असो वा की राव,
विकत मिळेना त्यास श्वास |
जितकी आयुष्याची दोरी,
तितकाच इहलोकीचा प्रवास |
*
किती वर्ष जगला यापेक्षा,
कसा जगला यास अर्थ |
चौऱ्याऐंशी लक्ष योनी,
अन्यथा भ्रमण ते व्यर्थ |
☆
(चित्र सौजन्य – श्री आशिष बिवलकर)
© श्री आशिष बिवलकर
बदलापूर
मो 9518942105
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
आताही जोडीने करू वारी… – चित्र एक काव्ये दोन 
