मराठी साहित्य – पुस्तकांवर बोलू काही ☆ “जी-वन त्यांना कळले हो” – लेखक: डॉ. संदीप श्रोत्री ☆ परिचय – शालिनी जोशी ☆

शालिनी जोशी

? पुस्तकावर बोलू काही ?

☆ “जी-वन त्यांना कळले हो” – लेखक: डॉ. संदीप श्रोत्री ☆ परिचय – शालिनी जोशी ☆

पुस्तक : जी-वन त्यांना कळले हो

लेखक– डॉ. संदीप श्रोत्री, सातारा

प्रकाशक –विश्वकर्मा पब्लिकेशन्स, पुणे 

प्रथम आवृत्ती डिसेंबर २०२५

मूल्य २७५ रुपये, पृष्ठ संख्या १८३.

लेखक स्वतः शल्यचिकित्सक असून सामाजिक कार्य करणारे आहेत. जगभर भ्रमंती करत निसर्गाशी एकरूप होणारे, निसर्गातील देवत्वाचा अनुभव घेतलेले, तसेच अभ्यासू संशोधक आहेत. पुस्तकाच्या रूपाने आपले अनुभव लोकांसमोर मांडणारे साहित्यकार, निसर्गप्रेमी आहेत. निसर्गाच्या अफाट संपत्ती पुढे ते नतमस्तक होतात. निसर्गालाच परमेश्वराचे रूप मानतात. सूर्य, प्राणी, पक्षी, डोंगर, दऱ्या, आकाश, चंद्र, चांदणे, झाडे, झुडपे, हे सारे निसर्ग देवतेचे अवयव असून त्यांच्याशी संवाद साधण्यासाठी भारताबाहेर आफ्रिका, दक्षिण अमेरिका, केनिया, नेपाळ अशा विविध ठिकाणची जैवविविधता त्यांनी अनुभवली आहे. त्याचाच मी एक भाग आहे हा अनुभव पुन्हा पुन्हा घेतल्यामुळे निसर्ग आणि निसर्ग रक्षक यांच्याकडे ते आकर्षित होतात. म्हणून अशा निसर्गाच्या सानिध्यात जीव लावून काम करणाऱ्या भारतातील व बाहेरील महामानवांचा परिचय या पुस्तकात करून दिला आहे. हे सगळे प्राणी व पक्षांच्या सहवासात जंगलात राहून, त्यांच्यात मिसळून त्यांच्यासाठी काम करणारे आहेत. असामान्य व्यक्तींच्या योगदानाचा खजिनाच ते आपल्यासमोर ठेवतात.उदा–

१)उत्क्रांतीवादाचा सिद्धांत मांडणारे – डार्विन.

२) हिमालयातील वनस्पतींचा अभ्यास करणारे – सर जोफेस हूकर

३) भारतीय पक्षिशास्त्राचा पितामह –ऍलन ह्युम

४) आदिमानवाचा शोध घेणारा संशोधक–लुई विकेट

५) पक्षी अभ्यासक – सलीम अली

६) जंगलाचा माणूस – मारुती चितमपल्ली

७) खरे वनवासी दाम्पत्य – डॉ. प्रकाश व डॉ.मंदाकिनी आमटे

८) हत्तींची माता – सिंथिया माॅस

 

– – अशा वीस निसर्ग, पक्षी, प्राणी प्रेमिकांचे समर्पित जीवन आपल्या पुढे ठेवतात. ‘जीवन त्यांना कळले हो’ हे नाव सार्थ आहे.

 

परिचय : शालिनी जोशी

संपर्क – फ्लेट न .3 .राधाप्रिया  टेरेसेस, समर्थपथ, प्रतिज्ञा मंगल कार्यालयाजवळ, कर्वेनगर, पुणे, 411052.

मोबाईल नं.—9850909383

≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – पुस्तकांवर बोलू काही ☆ “ब्रेक के बाद” – लेखक: पुरुषोत्तम बेर्डे – परिचय: मुकेश माचकर ☆ प्रस्तुती – श्री हर्षल सुरेश भानुशाली ☆

श्री हर्षल सुरेश भानुशाली

? पुस्तकावर बोलू काही ?

☆ “ब्रेक के बाद” – लेखक: पुरुषोत्तम बेर्डे – परिचय: मुकेश माचकर ☆ प्रस्तुती –  श्री हर्षल सुरेश भानुशाली ☆

पुस्तक : “ ब्रेक के बाद “ 

 – नाट्य-चित्रपटसृष्टीतील कलावंतांसह रंगलेली रंगतसंगत सांगणारे पुस्तक

लेखक: पुरुषोत्तम बेर्डे 

पृष्ठ: २४२

मूल्य: ४८०₹ 

नाटकवाल्यांचा एखादा लोकप्रिय कट्टा… चहाच्या आवर्तनांसोबत रंगत जाणाऱ्या गप्पा… दिग्गजांच्या आठवणी ऐकण्यासाठी उत्सुकतेनं जमलेले नवोदित… आणि आपल्या इष्टमित्रांचे भन्नाट किस्से सांगण्यात रमलेले पुरुषोत्तम बेर्डे!

पुरुषोत्तम बेर्डे हे सिनेनाट्यक्षेत्रातले लेखक असल्यामुळे मुळात त्यांच्याकडे चित्रमय शैली उपजत आहे, वाचकाच्या डोळ्यांसमोर सीन उभा करण्याची हातोटी आहे. ते या लेखनातून जणू वाचकाच्या खांद्यावर हात टाकून ‘चल, तुला एक गंमत सांगतो, ‘ असं म्हणत थेट त्या प्रसंगातच घेऊन जातात आणि मग कुठे क्लोजअप लागतो, कुठे लाँग शॉट लागतो, कुठे ट्रॉलीवरच्या कॅमेऱ्याबरोबर आपण चालतो, तर कुठेतरी एखाद्या गमतीच्या क्लायमॅक्सवर कॅमेऱ्याबरोबर झूम होतो असा सगळा सिनेमातला एक प्रसंगच आपल्यासमोर उलगडत राहतो प्रत्येक किश्शातून.

‘ब्रेक के बाद’ मध्ये पुरुषोत्तम बेर्डेनी फर्स्ट हँड, त्यांच्या नजरेसमोर घडलेले ‘पहिल्या धारे’चे एकापेक्षा एक ‘कडक’ किस्से लिहिलेले आहेत आणि तेही चित्रमय शैलीत, नाट्यमय रचनेचं कौशल्य पणाला लावून. वाचता वाचता वेड्यासारखे हसू लागलात, तर आसपासचे लोक विचित्र नजरेनं पाहू लागतील, तेवढा धोका पत्करायची तयारी ठेवा मात्र.

शिवाय, ‘आतला माणूस’ असल्यामुळे पुरुषोत्तम बेर्डेना सुपरस्टार लक्ष्मीकांत बेर्डेमागचा कुणी न पाहिलेला लहानपणीचा उपद्व्यापी गोट्या बेर्डे माहीत असतो, रवींद्र साठे यांना रॅगिंगमधून गाण्याची संधी कशी मिळाली हे माहीत असतं, ‘रवी हा लोकप्रिय गायक नसून श्लोकप्रिय गायक आहे. ‘ ही नाना पाटेकरांची खोचक टिप्पणी त्यांनीच ऐकलेली असते, चिमणरावांवर राजदत्त यांच्या दिग्दर्शनात हिंदी मालिका बनवली जात असताना ते त्यांचे साहाय्यक असतात, त्यामुळे त्यांना दिसलेले ‘दिलीपभय्या’ वेगळे असतात, विनय आपटे यांच्यासारख्या सणकी कलाकारानं औरंगाबादेतून नाटक पाहण्यासाठी मुंबईला येणाऱ्या आणि लहान वयातच चमक दाखवणाऱ्या चंद्रकांत कुलकर्णीबद्दल ‘सॉलिड आहे रे हा’ असे आश्चर्यकारक कौतुकोद्गार बेर्डेपाशीच काढलेले असतात (आणि विनयनं कुणाचं कौतुक करणं म्हणजे रस्त्यावरच्या डांबरात फिट बसलेलं रुपयाचं नाणं काढून देण्याइतकं कठीण, अशी अप्रतिम उपमा बेर्डेनाच सुचू शकते), बॉक्स ऑफीसचा बेताज बादशहा असलेल्या गोऱ्यापान प्रशांत दामले यांनी ‘टूरटूर’मध्ये मद्रासी बनण्यासाठी काळा रंग फासून घेणं आणि मग उतरवणं अशी तपश्चर्या किती निष्ठेनं केली, हे त्यांनीच पाहिलेलं असतं; त्याच वेळी ज्या विजयाबाई (मेहता) नाटक पाहायला येणार म्हणून सगळा संच विनम्र उत्साहानं सज्ज झालेला असतो, त्या नाटक सुरू होण्याआधी येऊन ‘मला हे दोन कलाकार हवे आहेत, ‘ असं सांगून नाटक पाहायला न थांबता निघून जातात, हाही अनुभव बेर्डेनीच घेतलेला असतो. हे सगळं संचित अनमोल आहे आणि बेर्डेमुळे ते या पुस्तकातून दस्तऐवजांत…

बेर्डेंचं लेखन वाचताना आपणही याच मैफलीचा भाग होतो. अकृत्रिम, गप्पिष्ट आणि गोष्टीवेल्हाळ शैलीतून उलगडणाऱ्या या आठवणी निव्वळ मनोरंजनाच्या पलीकडे जातात. विशेषणांची आरास न मांडताही त्या प्रत्येक व्यक्तीचं सत्त्व, कर्तृत्व आणि वेगळेपण वाचकाच्या मनात ठसवतात.

– – मुकेश माचकर

हे नाट्य-चित्रपटसृष्टीतील हुन्नरी कलावंतांचे एकापेक्षा एक ‘कडक’ किस्से—चित्रमय निवेदनातून, नाट्यमय रचनेतून आणि खास ‘पुरुदृष्टी’तून उलगडणारी माणसं आणि त्यांच्या पडद्यामागच्या गोष्टी!

परिचय: श्री मुकेश माचकर

प्रस्तुती : श्री हर्षल सुरेश भानुशाली

पालघर 

मो. 9619800030

≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – पुस्तकांवर बोलू काही ☆ “कविते तुझ्या ऋणात मी…” – (काव्यसंग्रह) कवयित्री : स्वाती सुरंगळीकर ☆ प्रस्तुती –  मोहिनी हेडावू ☆

मोहिनी हेडावू

? पुस्तकावर बोलू काही ?

☆ “कविते तुझ्या ऋणात मी…” – (काव्यसंग्रह) कवयित्री : स्वाती सुरंगळीकर ☆ प्रस्तुती –  मोहिनी हेडावू ☆

पुस्तक : कविते तुझ्या ऋणात मी

कवयित्री : स्वाती सुरंगळीकर 

प्रकाशक : दऊत लेखणी प्रकाशन. पुणे 

पृष्ठ संख्या १११

किंमत रू १६०

एका कवितांच्या कार्यक्रमात भेट झाली असता स्वातीताईंनी हे पुस्तक वाचायला दिले. त्यांच्या आधीही कविता मी वाचल्या होत्या आणि त्यांचे काव्य वाचनही ऐकलेले होते. या कवितांमध्ये त्यांच्या काही निवडक कवितांचा समावेश केलेला आहे. त्यांचे कविता वाचनाचे पाचशेच्या वर प्रयोग झालेले आहे. आठशे वर्षातील निवडक शंभर कवितांच्या संग्रहात ‘अनोखी श्रद्धा’ या कवितेचा समावेश केलेला आहे. त्यांच्या कविता या रूढ अर्थाने प्रेम कविता. निसर्ग कविता. विद्रोही कविता किंवा सामाजिक राजकीय अशा नाही तर त्या माणसांच्या कविता आहेत. त्या माणसांच्या मनाचा. भावनांचा. विचारांचा वेध घेतात. त्या कविता आपल्याशी संवाद साधतात. त्या कवीता अध्यात्मिकतेकडे जाणारया आहे. काही तत्त्वज्ञानात्मक आहे. परंतु कवितेचा बाज मात्र साधा सोपा असा आहे. ही व्यक्ती कविता लिहिते. त्याचप्रमाणे कविता जगते असे देखील वाटते.

‘आनंदव्रत’ ही कविता जगण्याचा मूलमंत्र देते.

‘सुखावलं घरपण’ या कवितेत कवयित्री शेवटी म्हणते ‘एकेकाच्या आत्मपरीक्षणांन

घरपण सुखावलं…

आणि साऱ्या घरातच मजेत स्थिरावल’

स्त्री-पुरुष नात्यांमधील ‘मैत्र’ हे अशीच सुंदर कविता आहे. त्यात कवयित्री लिहितात 

‘मैत्रीचे कंकण पुरे.

हिरवा चुडा घालू नको! पाऊले सोबतीला असू दे. सप्तपदी मागू नको ‘

इतकं विशुद्ध प्रेम. प्लुटोनिक प्रेम. मैत्री कुठे असेल बरे..?

‘सपान’ ही कविता कष्टकरी स्त्रीच्या व्यथा मांडते. त्यात तिची मुलगी शिक्षण घेऊन मोठं बघण्याचा स्वप्न बघते. शिक्षणासाठी तिची कष्ट करायची तयारी आहे.

‘संसारी लोणचं’ ही कविता तर त्यांची मला फार आवडते. त्यातली शेवटल्या ओळी आहे ‘संसारी लोणचं नासू नये म्हणून फाऽऽर जपावं लागतं. सहनशक्तीच्या मिठाचे प्रमाण जऽरा जास्त ठेवावं लागतं’

सुखी  संसाराचा गमक या कवितेत मांडलेलं आहे

घरी परत आलेली मुलगी ‘आत्मसन्मान’ या कवितेत आपल्या आईला सांगते ‘त्याला फक्त बायको हवीय.

सखी सचिव सहचरी नव्हे..

मला व्यापक मनाचा जोडीदार हवाय.

संकुचित वृत्तीचा नवरा नव्हे! ‘संसारात जोडीदाराने आदर द्यावा. समानतेने वागावे अशी तिची छोटीशी अपेक्षा आहे आणि प्रत्येक स्त्रीच्या मनातली खंत कवयित्रीने व्यक्त केलेली आहे 

‘कस्तुरीमृग’ ही कविता पण आत्मपरीक्षण करणारी आहे.

‘तुझे मन तुझे वैरी.

आधी स्वतःशी झुंज घे.. त्या सकारात्मक स्त्रीत्वाची.

आज तू शपथ घे’ या कवितेत स्त्रीने आधी स्वतःशी झगडून स्वतःचे स्थान निर्माण करावं अशी अपेक्षा कवयित्री व्यक्त करते. महिला सबली करणासाठी टाकलेले हे पहिले महत्त्वाचे पाऊल आहे.

‘एकमेकांसाठी ‘ही कविता सहज जीवनातलं छोटसं मर्म सांगते.

‘अरे तुझ्यातल्या पुरुषांन आता तरी बदलावं…

“मी तुझा आहे “. असं कधीतरी म्हणावं.!

स्त्री कडून अपेक्षेले समर्पण पुरुषांनीही द्यावे अशी माफक अपेक्षा प्रत्येक स्त्रीची असते.

संसारासाठी करियर सोडून निव्वळ घर काम करणाऱ्या स्त्रियांची ठसठस’ निदान तू तरी ‘या कवितेत व्यक्त होते.

‘आधी पक्षाचे पंख छटायचे.

मग म्हणायचं उडत का नाही?

पायात संसार बेड्या ठोकायच्या आणि म्हणायचं धावत का नाही?

‘अथांग ‘या कवितेतल्या शेवटला कडवं आहे 

‘एक प्रेम अथांगलेलं.

मी- तू पण ओलांडलेले.. समर्पण उमगलेलं. अद्वैताला आसुलेलं’ अथांग आणि समंजस असे प्रेम या कवितेतून व्यक्त केलेलं आहे.

‘राखी त्यागाची’ या कवितेत बहिण भावाचं प्रेम व्यक्त करते.

‘भावाच्या अंधकारमय जीवनात बहिणीने ज्योत जागविली 

अनोखी वाळण म्हणून आपली किडनी त्याला दिली ‘भाऊ बहीण प्रेमाव्यतिरिक्त अवयवदान हे मूल्य पण कवयित्री रूजविण्याच्या प्रयत्न करते.

‘सल’ या कवितेत अतिशय श्रीमंत घरातल्या स्त्रियांची होणारी घुसमट व्यक्त केलेली आहे. कवयित्री येथे लिहिते ‘आपल्यापरीस बरी. ती दासी तिची साडी…

रोज सख्याच्या मिठीत सळसळ लाडीगोडी! ‘

छोट्या छोट्या आनंदांना श्रीमंत स्त्रियांना कसे पारखे केले जाते. याचं अतिशय मर्मभेदी वर्णन कवयित्री करते.

‘संवाद ‘या कवितेत कवयित्री म्हणते 

‘कधीतरी माणसानं.. स्वतःशीच बोलावं… संवादासाठी मनाला.. विश्वासात घ्याव’

इश्श्य. स्वप्न. या खुसखुशीत विनोदी कविता आहेत.

‘अनोखी श्रद्धा ‘ही अतिशय सुंदर कविता आहे. या कवितेत तुकाराम महाराज आणि आवली यांचा संवाद आहे. त्यात कवयित्री लिहिते.

‘चुकून माकून पल्लीच..

तं हेयो कागद धरून ठेवीन…

अभंगावाणी तरुन जाईल असी कसी बुडीन? ‘ तुकारामावरचा अथांग विश्वास आणि त्यांच्या साहित्याचं त्यांच्या बायकोने केलेलं मोल येथे कवयित्री व्यक्त करते.

श्रीहरीची बासरी या कवितेत बासरी गोपींना म्हणते 

“तुम्ही न माझ्यासारखं व्हा “. बासरी म्हणाली हसून 

“माझ्या पोकळपणातून माझं. ‘मी ‘पण गेलंय गळून’

समर्पणासाठी मी पण गळून पडतं किती गरजेच आहे. हे कवयित्री इथे उदृत करते.

‘भिंत’या कवितेत कवयित्री म्हणते

‘मनाच्या भिंतीवर…

इवलासा कवडसा..

एकच दिलासा.

ईश्वराचा.. ‘

ईश्वरनिष्ठा हे तत्व इथे लेखिका आवर्जून मांडते. त्याही पुढे जाऊन. ‘दान’ या कवितेत कवयित्री लिहिते 

देणारच असलास दान. तर दानतीचे दान दे..

देणारच असला भान. तर ते आत्मभान दे’ आत्मभानाकडून अध्यात्मिक उन्नतीकडचा प्रवास कवयित्री इथे व्यक्त करते.

अतिशय सुंदर हा कवितांचा संग्रह आहे. सर्वांनी वाचावा. समजून घ्यावा असा आहे. कवयित्रीने येथे कसे जगायचे याचे सूत्र तिच्या कवितांमधून मांडले आहे.

प्रस्तुती : मोहिनी हेडावू 

≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – पुस्तकांवर बोलू काही ☆ “मनासारखे घडत नाही तेव्हा” – इंग्रजी लेखक : हैमिन सुनिम ☆ परिचय –  श्री हर्षल सुरेश भानुशाली ☆

श्री हर्षल सुरेश भानुशाली

? पुस्तकावर बोलू काही ?

☆ “मनासारखे घडत नाही तेव्हा” – इंग्रजी लेखक : हैमिन सुनिम ☆ परिचय –  श्री हर्षल सुरेश भानुशाली ☆

पुस्तक : मनासारखे घडत नाही तेव्हा.. 

*आनंदी आणि निरामय जीवन जगण्यासाठी उपयुक्त ठरणारे साधेसोपे उपाय 

 प्रभावी भाषेत सांगणारे पुस्तकं* 

लेखक: हैमिन सुनिम

अनुवादिका : माधुरी शानभाग

प्रकाशक : मधुश्री पब्लिकेशन

पृष्ठ: २२८

मूल्य: ३००₹ 

आयुष्यातील कठीण प्रसंग आणि अवघड प्रश्न आत्मपरीक्षणाच्या व आत्मविकासाच्या संधी ठरू शकतात, ही जाणीव हे पुस्तक करून देते. आधुनिक जीवनशैलीतील आव्हानांना सामोरे जाण्यासाठी आवश्यक शहाणीव हैमिन सुनिम प्रत्यक्ष अनुभव आणि बौद्ध अध्यात्माच्या आधारे उलगडतात. आनंदी, निरामय जीवनासाठी साधेसोपे उपाय सांगताना ते जगण्याकडे साक्षीभावाने पाहण्याचा सल्ला देतात. मानसिक आणि भावनिक कोलाहलातून शांततेकडे नेणारे व्यावहारिक मार्ग प्रभावी भाषेत मांडतात. मनासारखे घडत नसतानाही स्वतःला समजून घेणे, भावनांचा स्वीकार करणे आणि अंतर्मनातील शांतता शोधणे यांसाठी हे पुस्तक मार्गदर्शक ठरते. जगण्याविषयीची शहाणीव वाढवत, संकटांकडे नव्या दृष्टीने पाहण्याची प्रेरणा देणारे हे पुस्तक प्रत्येकाने आवर्जून वाचावे. स्वतःशी संवाद साधण्यासाठी आणि आयुष्यात समतोल साधण्यासाठी ही वाचकाला मिळालेली मोलाची सोबत आहे

परिचय : श्री हर्षल सुरेश भानुशाली

पालघर 

मो. 9619800030

≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – पुस्तकांवर बोलू काही ☆ इकिगाई – लेखक : हेक्टर गार्सिया / फ्रान्सिस मिरेलस – मराठी अनुवाद : श्री प्रसाद ढापरे ☆ परिचय –  वीणा कुलकर्णी ☆

वीणा कुलकर्णी

? पुस्तकावर बोलू काही ?

☆ इकिगाई – लेखक : हेक्टर गार्सिया / फ्रान्सिस मिरेलस – मराठी अनुवाद : श्री प्रसाद ढापरे ☆ परिचय –  वीणा कुलकर्णी ☆

पुस्तक : इकिगाई

 – – जगायला उमेद देणारा एक जादुई कुंभा

लेखक : हेक्टर गार्सिया / फ्रान्सिस मिरेलस

मराठी अनुवाद : प्रसाद ढापरे

प्रकाशक : माय मिरर पब्लिशिंग हाऊस, पुणे.

प्रत्येक निवृत्त व्यक्तीस कॉमन प्रश्न पडतात

  • वेळ कसा घालवायचा?
  • आपण वयस्कर झालोत का?
  • आरोग्य साथ देईल का?
  • घरात स्वतंत्र स्थान राहील का?

या सर्व प्रश्नापासून सुटका मिळवण्यासाठी प्रत्येकाने वाचावे “इकिगाई ” 

इकिगाई म्हणजे आवडती गोष्ट करण्याची स्फूर्ती व त्यापासून मिळणारा आनंद ही व्याख्या बरोबर आहे. इकिगाई हा मूळ शब्द जपानी. मला मराठी पुस्तक वाचायला मिळाले हे माझे भाग्य आहे. इकिगाई या इंग्रजी पुस्तकाच्या उत्तम मराठी अनुवाद करण्याचे आभार जातात ते प्रसाद ढापरे यांना, की ज्यांनी हे उत्तम मराठी अनुवादित पुस्तक आम्हा मराठी रसिक वाचकांना उपलब्ध करून दिले.

“इकिगाई” मनाला चिरतरूण करते. खरंखुरं आनंदी जीवन जगायला शिकवते. भरपूर अर्थार्जन केले की संपन्नता आली हा गोड गैरसमज आहे, पण असे नाही, हे या पुस्तकातून शिकता आले. अर्थार्जनाखेरीजही कला, कौशल्य, वाचन, स्वयंपाक, गाणं, भजन, पर्यटन, नातेवाईक भेटी, समाजकार्य, लेखन, यासारखे अनेक छंद पूर्ण करायचे राहून गेलेले आहेत, हे लक्षातच येत नाही.

खरे तर वय वर्षं 60 झाले, मी थकले/थकलो हे म्हणणे अत्यंत भ्याडपणाचे लक्षण आहे, हे म्हणण्याचे धाडस येते हे पुस्तक वाचले की. थकण्याचे हे वय नाहीच मुळी. उलट वय वर्षे 60 ते 70 हा काळ स्वतंत्र जगायचा. म्हणजे दिवसाच्या 24 तासांचे मालक तुम्हीच. मुक्तछंदाचे राहिलेले स्वप्न पूर्ण करण्याचा काळ.

बांधीलकी, जबाबदाऱ्यांतून मुक्त होतोय याचा अर्थ असा नव्हे की, येथून पुढची दैनंदिनी आराम आराम आणि आरामच करायला पाहिजे. मंडळी, माहित आहे ना, पंडित चाचा नेहरू म्हणायचे “आराम हराम है! ” तेच तर करायचेय आरामाला टाटा, बाय बाय करून छंद व आरोग्य जोपासण्यासाठी वेळ कामी लावायचा हे शिकवले “इकिगाई” नी. आणि उमगले प्रत्येकाचा इकिगाई कशात ना कशात दडलेला आहे.

सतत खाणे, पोटभर जेवणे व टीव्ही मोबाईलमध्ये सतत कोणत्या ना कोणत्या स्क्रीनच्या आधीन होणे ही न सुटणारी व्यसने आहेत. फेसबुक, व्हॉटसअँपवर स्क्रोलिंग होत राहणार आहे, त्याला अंत नाही. ते एक खेळणं म्हणून मनुष्य वापरतोय आणि मनुष्य कळसूत्री बाहुला झालाय हे कुठेतरी थांबायला हवय हे मनापासून वाटत इकिगाई वाचनानंतर.

पुस्तके सावलीसारखी पाठीशी असतात, हे मनावर बिंबलय लहानपणापासून. ते आज इकिगाईनी सिध्द केलय.

*भूकेपेक्षा कमी म्हणजे 100 ऐवजी 80 टक्के जेवण घेणे, दैनंदिन व्यायाम-योगा व सतत कार्यमग्नता ही त्रिसूत्री देणगी साठीनंतरचे निरोगी जीवन जगण्यासाठी मिळालीय इकिगाईतून. इकिगाईमुळे एक मनुष्य नाही तर पूर्ण कुटुंब व पर्यायाने आपलाा देशही दीर्घायुषी होईल व सर्वाधिक निरोगी ज्येष्ठ लोकसंख्या असणारा देश म्हणून भारताची गणना होऊ शकेल.

आवडत्या माणसाच्या प्रेमात पडणे काय असते हे माहित होते, पण आवडत्या पुस्तकाच्या प्रेमात पडणे काय असते याची अनुभूती मिळाली इकिगाईतून.

लव्ह यू इकिगाई. – –

मंत्र मिळालाय मला “तूच तुझ्या निरोगी जीवनाची व आत्मविश्वासू देहाची शिल्पकार! जगू आनंदे!

! थँक्यू इकिगाई !

 

परिचय : वीणा कुलकर्णी

संपर्क : G.503 ऋतुरंग श्रावण सोसायटी। अरण्येश्वर, पुणे 411 009 मो 98605 33934

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – पुस्तकांवर बोलू काही ☆ “राजवंश भारती” – लेखक: ॲड सुशील अत्रे ☆ परिचय –  श्री हर्षल सुरेश भानुशाली ☆

श्री हर्षल सुरेश भानुशाली

? पुस्तकावर बोलू काही ?

☆ “राजवंश भारती” – लेखक: ॲड सुशील अत्रे ☆ परिचय –  श्री हर्षल सुरेश भानुशाली ☆

पुस्तक : राजवंश भारती

लेखक: ॲड सुशील अत्रे

पृष्ठ: १५२ 

मूल्य: ८५०₹ 

एखादी गोष्ट जेव्हा वारंवार सांगितली जाते तेव्हा ती चुकीची असली तरी खरी वाटायला लागते अशी एक मानसशास्त्रीय धारणा आहे. आपल्याकडे तेच घडत गेले. भारतावर झालेली आक्रमणे आणि परकीयांनी केलेली हिंसा हाच इतिहास खरा वाटू लागला. कित्येक वर्षे आपण पराभूत मानसिकतेतच जगत आलो. आता भारताला स्वातंत्र्य मिळून ७५ वर्षे उलटून गेल्यावर सर्वसामान्य लोकांमध्ये जागरूकता निर्माण झाली आहे. इतिहासाचे संकलन, संशोधन करणाऱ्या संस्थांची दखल घेतली जाऊ लागली आहे.

प्रागैतिहास काळापासून म्हणजे.. ‘प्राचीन’ हा शब्दही अपुरा वाटावा, इतका प्राचीन इतिहास आपल्या देशाचा आहे. जगात बहुतेक ठिकाणी जेव्हा लोक रानटी टोळ्या म्हणून रहात होते, त्या काळी भारतात समृद्ध आणि संपन्न राजघराणी राज्य करीत होती. त्या राजवंशांबद्दल फारच थोडी माहिती आपल्याला उपलब्ध आहे. जी आहे, ती पाश्चात्य अभ्यासकांच्या ओंजळीतून मिळाली तरच स्वीकारायची अशी आपली मनोधारणा जी ब्रिटिशांनी करून ठेवली, ती अजूनही संपत नाही. शालेय शिक्षणात या इतिहासाचा अगदी ओझरता भाग शिकवला जातो. मोजके चिकित्सक विद्वान यावर जाडजूड शोधग्रंथ लिहितात, पण ते इतके क्लिष्ट होतात की आजच्या पिढीतील मुले तसे ग्रंथ हातात घेतच नाहीत. मग, आमचा देदीप्यमान इतिहास अज्ञानाच्या आणि उपेक्षेच्या पडद्याआड तसाच दडलेला राहून जातो. राजवंश भारती या पुस्तकात भारतातील निवडक अशा श्रेष्ठ राजवंशांची थोडक्यात आणि सचित्र माहिती दिली आहे आणि ती ही शक्य तितक्या सरळ-सोप्या भाषेत दिली आहे; जेणेकरून अगदी शाळकरी मुलांनाही ती आपलीशी वाटावी. आपल्या देशाविषयी सार्थ अन् साधार अभिमान नव्या पिढीला वाटावा, एवढाच उद्देश या पुस्तकाचा आहे.

प्रागैतिहास काळापासून म्हणजे मनूचे आगमन झाल्यापासून राजवंशाची माहिती आपल्याला या पुस्तकात वाचायला मिळेल. लेखक अॅड. सुशील अत्रे यांनी पराक्रमी अशा निवडक पन्नास राजवंशांचा परिचय या ग्रंथात करून दिला आहे.

 भारतात असे अनेक राजवंश झाले जे प्रदीर्घ काळ सत्तेवर होते, परंतु मुख्य प्रवाहातील इतिहासात त्यांची फारशी दखल घेतली गेली नाही (उदा. सुमारे १२ वर्षे वेगवेगळ्या भागात सत्तेवर असलेला ‘कलचुरी राजवंश’ किंवा दख्खनमधील ‘विष्णुकुंडिन राजवंश’) 

… अशा उपेक्षित व गौरवशाली राजघराण्यांचा इतिहास लेखकाने समोर आणला आहे

 

परिचय : श्री हर्षल सुरेश भानुशाली

पालघर 

मो. 9619800030

≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – पुस्तकांवर बोलू काही ☆ “रहे ना रहे हम– भाग २” – लेखिका : डॉ. मृदुला दाढे ☆ परिचय – श्री हर्षल सुरेश भानुशाली ☆

श्री हर्षल सुरेश भानुशाली

? पुस्तकावर बोलू काही ?

☆ “रहे ना रहे हम– भाग २” – लेखिका : डॉ. मृदुला दाढे ☆ परिचय –  श्री हर्षल सुरेश भानुशाली ☆

पुस्तक : रहे ना रहे हम– भाग २.

 – – – चित्रपटसृष्टीला सुवर्णकाळ बहाल करणा-या आणखी १४ संगीतकारांची वैशिष्टयं आणि त्यांच्या अजरामर गाण्यातील सौंदर्यस्थळं…

लेखिका : डॉ. मृदुला दाढे

प्रकाशक : रोहन प्रकाशन, पुणे.

पृष्ठे: १६० 

मूल्य: २९५₹ 

हिंदी चित्रपटगीतांचा सुवर्णकाळ…

‘रहे ना रहे हम’ या पुस्तकाच्या पहिल्या भागात ज्यांनी आपल्या अजरामर गाण्यांनी आपली नावं सुवर्णाक्षरांनी कोरली, अशा १२ संगीतकारांच्या वैशिष्ट्यांविषयी रसिक वाचकांना अवगत केलं होतं. या वैशिष्ट्यांत त्या संगीतकारांच्या संगीताची एकंदर धाटणी, शैली विशद करून लेखिकेने त्यांच्या विविध गाण्यांच्या चालींविषयी, त्यातील ऑर्केस्ट्रेशनविषयी, केलेल्या प्रयोगांविषयी, गाण्यांतील सौंदर्यस्थळांविषयी तपशिलात सांगितलं होतं.

– – ही सर्व वैशिष्ट्य कायम ठेऊन लेखिका डॉ. मृदुला दाढे यांनी त्या पुस्तकाचा हा दुसरा भाग साकारला आहे. या दुसऱ्या भागात त्यांनी आणखी १४ प्रतिभावान, दिग्गज संगीतकारांची आणि त्यांच्या अविस्मरणीय गाण्यांची वैशिष्ट्ये उलगडून सांगितली आहेत.

हिंदी चित्रपट संगीताच्या मर्मज्ञ डॉ. मृदुला दाढे यांचं ‘त्या सुवर्णकाळाला अधिकतेने उलगडणारं आणखी एक पुस्तक… ‘रहे ना रहे हम : भाग – २’.. चित्रपट संगीताच्या रसिक श्रोत्यांना आणि अभ्यासकांना नक्कीच संग्रही ठेवावेसे वाटेल असेच हेही पुस्तक आहे हे नक्की.

परिचय : श्री हर्षल सुरेश भानुशाली

पालघर 

मो. 9619800030

≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – पुस्तकांवर बोलू काही ☆ “रंगतरंग अस्मितेचे” (काव्यसंग्रह) – कवयित्री : अस्मिता इनामदार ☆ परिचय – श्री सुहास रघुनाथ पंडित ☆

श्री सुहास रघुनाथ पंडित

?पुस्तकावर बोलू काही?

☆ “रंगतरंग अस्मितेचे” (काव्यसंग्रह) – कवयित्री : अस्मिता इनामदार ☆ परिचय – श्री सुहास रघुनाथ पंडित ☆

पुस्तक : रंगतरंग अस्मितेचे 

कवयित्री : सौ. अस्मिता इनामदार 

 ९७६४७७३८४२

प्रकाशक : सुनिधी पब्लिशर्स, पुणे

 ०२०-२४४५७११८

मूल्य : रु. १००/-

☆  मनाचे अंतरंग खोलणारे ‘रंगतरंग अस्मितेचे‘ – श्री सुहास रघुनाथ पंडित ☆

दोन कविता संग्रह प्रकाशित केल्यानंतर तब्बल बारा वर्षांनी प्रकाशित केलेला अस्मिता इनामदार यांचा ‘रंगतरंग अस्मितेचे ‘ हा काव्यसंग्रह नुकताच वाचून झाला. यातील सदतीस कवितांना त्यांच्या काही चारोळ्या आणि हायकू यांची किनार लाभली आहे. कविता, चारोळी आणि हायकू या तिन्ही काव्य प्रकारात त्यांनी कौशल्यपूर्ण लेखन केले आहे. कौशल्यपूर्ण एवढ्यासाठी की कविता अल्पाक्षरी असूनही नेमके भाव व्यक्त करणारी आहे. विषयांची विविधता तर आहेच. पण लयबद्ध सोपी रचना आणि भावनांचे प्रकटीकरण हेही या संग्रहाचे वैशिष्ट्य म्हणावे लागेल. या संग्रहात प्रेम, विरह, माणूस, निसर्ग, समाज अध्यात्म, प्रबोधन व चिंतन अशा सर्व विषयांना हात घालणा-या कविता आहेत. काही कवितांचा उल्लेख करुन त्यांचे सौंदर्य उलगडून दाखवणे इष्ट ठरेल.

सौ. अस्मिता इनामदार 

‘वैशाख वणवा’ या कवितेत उजाड आणि भकास अशा वैशाखातील निसर्गाचे वर्णन केले आहे. पण याच वैशाखातला फुललेला गुलमोहोर कवयित्रिला दिसतो. यातूनच त्यांची जीवनाकडे पाहण्याची दृष्टी दिसून येते. पावसामुळे सृष्टीत होणारा बदल त्यांनी ‘ मेघ ‘ या कवितेत टिपला आहे. मखमली श्रावणाचे सात्विक वर्णन ‘आला श्रावण श्रावण’ या कवितेत वाचायला मिळते. निरनिराळ्या वृक्षांच्या पालवीचे निरीक्षण त्यांच्या ‘ कोवळी पालवी ‘ या कवितेतून दिसून येते. त्याच वेळेला हे चित्रित करताना त्यांच्या शब्दांनाही नकळतपणे पालवी फुटते. म्हणूनच त्यांची कविता कायम प्रसन्न, तरतरीत वाटत असावी.

‘निसर्ग’ या दुसऱ्या एका कवितेत त्यांनी निसर्ग अत्यंत मोजक्या शब्दात पण डोळ्यासमोर पूर्ण चित्र उभे राहिल अशा पद्धतीने रेखाटला आहे.

निसर्गाचे असे वर्णन करतानाच त्या जीवनाविषयीही बोलून जातात. ‘ पानगळ ‘ सारख्या कवितेत निसर्ग टिपता टिपता त्यांची जीवनाविषयीची सकारात्मकता आणि आशावाद दिसून येतो. या कवितेत त्या शेवटी म्हणतात,

“पानगळीचे दु:ख नको

नको गर्व पण सुखाचा

जुने गळून नवे येते

हाच अर्थ जीवनाचा “

जगण्यातील सर्व वाटा मिळाल्या पण स्वतःची नेमकी वाट सापडली नाही याची खंत त्या ‘ वाट ‘ या कवितेत बोलून दाखवतात. त्याच वेळेला, विश्वासाने जीवन

व्यथित केल्यावर काळोखाच्या प्रहरी आयुष्याचा दिवा प्रकाशेल असा विश्वास त्यांनी ‘ आयुष्याचा दिवा ‘ या कवितेत बोलून दाखवला आहे. ‘ असे व्हावे कधीतरी ‘ या कवितेत त्यांनी कवी मनातील सुप्त कामना व्यक्त केल्या आहेत.

स्त्री जीवनातील सुखदु:खे मांडून उंबरठा हे मर्यादांचे प्रतिक आहे असे त्या ‘ बाई -उंबरठा ‘ या कवितेत मांडतात. ‘ मन करा रे प्रसन्न ‘ मधून वैचारिक आणि उपदेशात्मक शब्दांची भेट होते. कदाचित त्यामुळेच मन उद्विग्न असूनही स्वच्छंदी जगण्याचा संकल्प ‘ मोजमाप आयुष्याचे ‘ या कवितेत त्या बोलून दाखवतात. ज्याच्यासाठी जगावं अशी खूप कारणं आहेत आणि आपल्याला जगायचं आहे, तू आत्ताच येऊ नको असं त्या ‘मृत्यूला ‘ बजावून सांगतात. त्यांची ‘पर्यावरणावरची लावणी ‘ हे एक खास वैशिष्ट्य म्हणावे लागेल.

‘आपण दोघे, विरह, प्रीत फूल यांसारख्या प्रेम कवितांतून प्रेमाच्या वेगवेगळ्या छटा उलगडल्या आहेत.

“पहाट ओली दवात न्हाली

गंधीत झाली धरा

कहर असा तो जणू तुझा की

कशी सावरु मला “

‘आपण दोघे’ मधील या काव्यपंक्ती लयबद्ध तर आहेतच पण ‘ तिच्या ‘ मनाची अवस्था स्पष्ट करणा-याही आहेत. निसर्गाच्या सहवासातील प्रणयाचे ते मोरपंखी दिवस आठवताना विरहाच्या

लागलेल्या शापामुळे ते सारे आठवणींचे पक्षी सोडून द्यावे लागतात. त्या म्हणतात

“त्या सुंदर दिवसांचे

 श्वास करुनिया वक्षी

 मी सोडून दिधले सारे

 ते आठवणींचे पक्षी “

याशिवाय ‘लेक, मराठीअस्मिता, नेत्रदान, श्रावणबाळ, सीमेवरील दिवाळी अशा सामाजिक आशयाच्या तसेच ‘ बाप, आज्जी यांसारख्या कौटुंबिक विषयांवरील कवितांचा उल्लेख करावा लागेल. सर्वच कवितांविषयी लिहीले नसले तरीही वरील विवेचनावरून कवितासंग्रहातील सर्व

कविता वाचनीय आहेत हे नक्कीच लक्षात येईल.

वर लिहिल्याप्रमाणे काही चारोळ्या व हायकूंनी कविता संग्रहाच्या विविधतेत भर घातली आहे. यातही प्रेम, विरह, व्यथा, आयुष्य, निसर्ग, आशा- निराशा अशा सर्व भावभावना व्यक्त झाल्या आहेत. ‘ हायकू ‘ या काव्यप्रकारासाठी आवश्यक असणारा शब्दांचा व भावनांचा हळुवारपणा व व्यक्त होण्यातील सहजता त्यांच्या हायकूत दिसून येते.

“मनी मानस.. फक्त एक विचार

मुक्तविहार… “

किंवा

” फूल सुकले

सुगंध हरवला

निर्माल्य झाले… “

असे अनेक हायकू आहेत ज्यांचा उल्लेख करता येईल.

आकाशातील इंद्रधनुष्याप्रमाणे विविध भावछटा असणारा हा कविता संग्रह सौ. अस्मिता इनामदार यांच्या मनातील तारुण्याचे प्रतिक आहे. याच उमेदीने त्यांचे लेखन चालू राहील असा विश्वास वाटतो.

पुस्तक परिचय – श्री सुहास रघुनाथ पंडित

सांगली (महाराष्ट्र)

मो – 9421225491

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – पुस्तकांवर बोलू काही ☆ “आजी, आई ते बाई” – लेखिका : सुश्री उषा पुरोहित ☆ परिचय – श्री हर्षल सुरेश भानुशाली ☆

श्री हर्षल सुरेश भानुशाली

? पुस्तकावर बोलू काही ?

☆ “आजी, आई ते बाई” – लेखिका : सुश्री उषा पुरोहित ☆ परिचय –  श्री हर्षल सुरेश भानुशाली ☆

पुस्तक : आजी, आई ते बाई… 

लेखिका : उषा पुरोहित

प्रकाशन : रोहन प्रकाशन, पुणे.

पाने:- १२८

मूल्य:- २५०₹ 

उषा पुरोहित या पाककृती पुस्तकांच्या सुप्रसिद्ध लेखिका आणि भारतीय हवाईदलातल्या उच्चपदस्थ ओव्हीएम पी. एल. पुरोहित (निवृत्त) यांच्या पत्नी. त्यामुळे समाजात वावरही पुष्कळ. त्यातून विविध स्तरांतल्या, विविध प्रांतातल्या, विविध व्यक्तिमत्त्वांच्या अनेक स्त्रिया त्यांच्या संपर्कात आल्या. स्त्रियांमध्ये दिसून येणारे आणि सुप्तावस्थेतले गुण याविषयी त्यांना नेहमीच अप्रूप वाटलं आहे.

… त्याच अनुभवातून त्यांनी या पुस्तकात अनेक स्त्रियांविषयीच्या आठवणी लिहिल्या आहेत. काही उद्बोधक प्रसंगही सांगितले आहेत, तर काही कटू अनुभव कथन केले आहेत. त्याचबरोबर त्यावर आपलं भाष्यही नोंदवलं आहे. म्हणूनच हे पुस्तक सर्वसमावेशक असं ठरतं.

पुस्तकात त्यांच्या आजी, आईपासून घरातल्या मदतनीस बायकांपर्यंत अनेक स्त्रिया समाविष्ट आहेत. या स्त्रियांविषयीचं ‘कॅलिडोस्कोपिक’ चित्रण करणारं पुस्तक… आजी, आई ते बाई….

यातले अनेक अनुभव सर्वांनीच वाचता वाचता अप्रत्यक्षपणे घ्यावेत असेच…

परिचय : श्री हर्षल सुरेश भानुशाली

पालघर 

मो. 9619800030

≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – पुस्तकांवर बोलू काही ☆ “इन द नेम ऑफ गॉड” – लेखक : श्री रवि सुब्रमण्यन – अनुवाद : श्री शिरीष सहस्त्रबुद्धे ☆ परिचय – श्री हर्षल सुरेश भानुशाली ☆

श्री हर्षल सुरेश भानुशाली

? पुस्तकावर बोलू काही ?

☆ “इन द नेम ऑफ गॉड” – लेखक : श्री रवि सुब्रमण्यन – अनुवाद : श्री शिरीष सहस्त्रबुद्धे ☆ परिचय –  श्री हर्षल सुरेश भानुशाली ☆

पुस्तक : इन द नेम ऑफ गॉड

  – – गुंतागुंतीच्या रहस्याचे गूढ उलगडणारे विशेष पुस्तक 

लेखक : रवि सुब्रमण्यन 

अनुवाद: शिरीष सहस्त्रबुद्धे

पाने:- ४००

मूल्य:- ७५०₹ 

रहस्य आणि थरार. तिरुवनंतपुरम. केरळची राजधानी किनारपट्टीवरच्या या शहरात आहे, अतिभव्य, प्राचीन श्री अनंत पद्मनाभ स्वामी मंदिर. अन् त्यात म्हणे आहे अपरंपार संपत्ती. मोजता येणार नाही, इतका खजिना. त्याच्या किल्ल्या? त्या आहेत तिरुनाल धर्मराज वर्मा यांच्या हातात. त्रावणकोरच्या पूर्वीच्या राजघराण्याचे वारसदार. नव्वदीच्या वयाचा, पण ताठ पाठकण्याचा हा राजा ना थकलाय, ना वाकलाय, ना कुणासमोर झुकलाय! अर्थात अनंत पद्मनाभ स्वामी सोडून..! त्यांचा मात्र तो दास! म्हणून पद्मनाभदास!

सागरी वादळं नवीन नाहीत केरळला. पण आत्ताचं वादळ घोंगावतंय या मंदिराभोवती, अन् खजिन्याभोवती. वादळाचे जबरदस्त तडाखे. संशयाचे भोवरे. खुद्द राजेसुद्धा सुटू शकत नाहीत या संशयचक्रातून. एकापाठोपाठ एक चार हत्या… त्यातला एक मृतदेह तर तरंगतोय मंदिराच्या आवारातल्या पवित्र तलावात! खजिन्याचं ऑडिट आणि त्यातही गफलती. का पडावा मंदिराच्या खजिनदाराचा बळी?

या सगळ्यांचा छडा लावण्यासाठी उभे ठाकतात दोघेजण, सीबीआयचे सहसंचालक कबीर आणि केरळचे पोलीसप्रमुख कृष्णन. दुबईतला दरोडा, भारतीय प्राचीन मूर्तीची तस्करी आणि मुंबईतले बॉम्बस्फोट यांचे धागेदोरेही येऊन धडकतात मंदिरापर्यंत. सिंगापूर, हाँगकाँग, ऑस्ट्रेलिया… वाढतच जाते गुंतागुंत. कबीर खानचा संशय चक्क धर्मराज वर्मांवर. पण कृष्णनची खात्री की महाराज निर्दोष. मग दोषी कोण? गुन्हेगार कोण? खुनी कोण? सूत्रधार कोण?

मंदिराची अफाट संपत्ती, सर्वोच्च न्यायालयाची ऑडिट टीम, राजघराण्याचा विरोध, राजकारण आणि गुन्हेगारी यांची गुंतागुंत वाढत जाते. तीन-चार हत्या, ऑडिटरचा खून, मंदिराच्या तलावात सापडलेला मृतदेह, पुराणवस्तूंची तस्करी, काळा पैसा, दरोडे, बॉम्बस्फोटांचं गूढ आणि प्रेमकहाण्या कथेला वेग देतात. संशयाची सुई सतत वेगवेगळ्या दिशेने फिरत राहते. सीबीआयचे कबीर आणि डीजीपी कृष्णन या गुंतागुंतीच्या रहस्यांचा माग काढताना खऱ्या गुन्हेगारापर्यंत कसे पोहोचतात, याची उत्कंठावर्धक कहाणी म्हणजे हे पुस्तक.

सगळ्या प्रश्नांची उत्तरं आहेत, सगळ्या कोड्यांचा उलगडा आहे ह्या कादंबरीत. देवाच्या नावानं आपल्या देशात काय काय घडू शकतं, याचं प्रभावी चित्रण आहे रवी सुब्रह्मण्यन यांच्या या कादंबरीत 

इन द नेम ऑफ गॉड… देवाच्या नावानंऽऽ…!

 

परिचय : श्री हर्षल सुरेश भानुशाली

पालघर 

मो. 9619800030

≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares