श्री हरिश्चंद्र कोठावदे
कवितेचा उत्सव
☆ सागरा ! ☆ श्री हरिश्चंद्र कोठावदे ☆
☆
घर बांधले मी माझे तुझ्या तीराशी खेटून
पडे रोज कानी माझ्या तुझ्या अथांगाची धून
*
तुझ्या रेतीवर रोज खरडतो काहीबाही
लिहायची मला आणि पुसायची तुला घाई
*
भक्त तुझ्या उधाणाचा ओहोटीत तुझ्या संगे
तुझ्या शांततेत आणि तुझ्या झंझावाता संगे
*
तुझ्यासाठी माझे दार बंद केले ना कधीही
तुझ्या लाटा बारा वाटा अंगावर आल्या तरी
*
फंदफितूरशी लाट गूज काही सांगे कानी
म्हणे तुझ्या अंतर्यामी पेटलेला नित्य वन्ही
*
मावळत्या सूर्याचाही अस्त तुझ्यातच होणे
आप तेजाचा संगम रोज येथून पाहणे
*
आपापल्या स्वप्नदेशी नावा, नाविक रवाना
तेथे लाभला किनारा तूच सांग.. कोणा कोणा
*
धन्य तुझे मोठेपण खंत माझी तुझे न्यून
तुझ्या पाण्याने शमेना खुद्द तुझीच तहान !
☆
© श्री हरिश्चंद्र कोठावदे
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
