श्री सुधीर करंदीकर
मनमंजुषेतून
☆ “फोनवर पुणेरी उत्तरे…” ☆ श्री सुधीर करंदीकर ☆
पुण्याच्या गमतीशीर पाट्या आपल्या सगळ्यांच्या परिचयाच्या आहेतच.
नुकताच मला फोनवर ‘पुणेरी उत्तरे’ याचा छान अनुभव आला, तो शेअर करतोय.
पौड रोडला एक प्रायव्हेट इन्शुरन्स कंपनीचे ऑफिस आहे. मेडिकल एक्सपेन्सेस करता या इथे मी इन्शुरन्स ची पॉलिसी घेतली आहे.
गेल्या आठवड्यात मला त्या ऑफिसमध्ये एक क्लेम नेऊन द्यायचा होता म्हणून आदल्या दिवशी मी दुपारी त्या ऑफिसला फोन केला –
तिकडे फोनवर मॅडम होत्या.
मी : मॅडम नमस्कार, सकाळी ऑफिस किती वाजता उघडतं
तिकडून मॅडम : सकाळी नऊ वाजता
आणि फोन बंद झाला.
विचार केला उद्या ऑफिस उघडतानाच तिथे पोहोचावं, गर्दी वाढायच्या आत क्लेम द्यावा आणि ऊन वाढायच्या आत घरी पोहोचावं.
दुसऱ्या दिवशी बरोबर नऊ वाजता मी ऑफिसच्या दाराशी पोहोचलो. तेवढ्यात म्हणजे नऊ वाजता एक मावशी तिथे आल्या, दाराचं कुलूप उघडलं, दार उघडं ठेवलं, आणि त्या आत गेल्या.
अगदी डॉट नऊ वाजता ऑफिस उघडत आहे, हे बघून मी खुश झालो. स्टाफ पैकी कोणीच येताना दिसत नव्हते.
मी विचार केला नऊ वाजता ऑफिस उघडणार म्हणजे स्टाफच्या लोकांना यायला पाच एक मिनिट उशीर होऊ शकतो. सव्वा नऊ झाले तरी कोणाचाच पत्ता नाही.
मग मी आतल्या मावशींना विचारलं –
मी : मावशी ऑफिस सुरू किती वाजता होतं
मावशी : मला माहिती नाही. मी रोज नऊ वाजता ऑफिस उघडते. स्वच्छता करते आणि ऑफिसचे वॉचमन आले की मी पुढच्या कामाला जाते. पुढचं काय होतं मला माहित नाही.
मी थोडा वेळ वाट बघितली आणि विचार केला, अजून थांबण्यात काही पॉईंट नाही, उद्या यावं.
दुपारी मी ऑफिसला फोन केला –
मी : मॅडम, ऑफिसचं टाइमिंग काय आहे.
मॅडम : ऑफिसचं टाइमिंग सकाळी साडेदहा ते पाच आहे
मी : अहो काल मी तुम्हाला विचारलं तेव्हा तुम्ही नऊ वाजता म्हणाला
मॅडम : हो बरोबर आहे. तुम्ही विचारलं होतं ऑफिस किती वाजता उघडतं. म्हणून मी नऊ म्हणाले. कारण आमच्या ऑफिसच्या मावशी रोज नऊ वाजता येऊन ऑफिस उघडतात. तुम्ही ऑफिसची वेळ विचारली असती तर मी साडे दहा ते पाच म्हटलं असतं.
आणि फोन बंद झाला.
मी (मनामध्ये) मॅडमचं म्हणणं बरोबर आहे. माझा प्रश्नच स्पष्ट नव्हता. विचार केला, क्लेम स्वीकारण्याची काही विशिष्ट वेळ आहे का? ते पण विचारून घ्यावं. म्हणजे पुन्हा एक फेरी वाया जायला नको.
मी पुन्हा फोन लावला.
मी : मॅडम मला असा असा क्लेम सबमिट करायचा आहे. त्याकरता काही विशिष्ट वेळ आहे का
मॅडम : हो क्लेम स्वीकारण्याची वेळ रोज दुपारी साडेतीन ते पाच अशी आहे.
मी : धन्यवाद
मॅडम : जय श्रीराम
मी पण जय श्रीराम म्हटले आणि फोन बंद झाला.
दुसऱ्या दिवशी मी सव्वा चार ला ऑफिसला पोहोचलो. तिथल्या मॅडम ना क्लेम दिला. आणि त्यांच्याशी बोलताना आवाजावरून लक्षात आलं, की फोनवर बोलणाऱ्या मॅडम त्या याच आहेत. त्यांच्या टेबल समोर कुणीच बाहेरचे कस्टमर नव्हते. म्हणून विचार केला दोन मिनिटं यांच्याशी बोलावं. ‘फोनवर जे विचारलं तेवढेच उत्तर’, या त्यांच्या स्टाईलचं मी कौतुक केलं, यावर त्यांनी त्यांचे दोन-तीन अनुभव सांगितले, मी पण माझे इतर ऑफिसमधले दोन अनुभव सांगितले आणि गप्पा वाढायला विषय मिळत गेले. त्यांना वाचनाची आवड आहे हे समजल्यावर मी माझ्या म्हैस, काही आहे का? , आणि हसती खेळती बायको, या पुस्तकांची थोडी जाहिरात केली. त्यांनी त्यांचा मोबाईल नंबर मला दिला (नाव सुचित्रा) आणि पुस्तकं कशी मागवायची ते कळवायला सांगितले. मधे एक चहा पण झाला. गप्पांमध्ये दोन मिनिटांचे पाच कधी वाजले समजलंच नाही. इतर लोक आवरा आवर करायला लागले होते. गप्पा थांबल्या. बाय बाय झाले आणि मी हसत हसत बाहेर पडलो…
(मंडळी प्रत्येक घटना आपल्याला काहीतरी नवीन शिकवत असते. शिकण्याची आपली सकारात्मक तयारी मात्र आवश्यक असते. ओळखी वाढतात, हा पण एक मोठा फायदा आहेच. माझ्या वाचकांच्या यादीमध्ये सुचित्राताई यांची वाढ झाली, हा मला बोनस)
© श्री सुधीर करंदीकर
मो. 9225631100 – ईमेल – srkarandikar@gmail. com
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
