सौ. गीता वासुदेव नलावडे
मनमंजुषेतून
☆ परमेश्वराचे दर्शन… लेख क्र. २ ☆ सौ. गीता वासुदेव नलावडे ☆
शाळेत गेल्यावर नेहमीप्रमाणे सर्व वर्गांत जाऊन आले. पहिलीतली एक मुलगी आपल्याच तंद्रीत बसली होती. तिला हाक मारली तरी तिचं लक्षच नव्हतं. शेजारच्या मुलांनी तिला हलवल्यावर ती जागेवरून उठली. झोपेतून उठून तशीच शाळेत आल्यासारखी वाटत होती.
हाताला धरून मी तिला ऑफिसमध्ये आणलं. तेलाची बाटली व फणी धरून घेऊन, भरपूर तेल लावून छान वेणी घालून दिली. तोंड स्वच्छ धुऊन पावडर लावली. छान टिकली लावून तिच्याकडे पाहिलं, म्हटलं, “चल, मोठ्या आरशात पाहू या. ”
पूर्व प्राथमिकच्या वर्गात मोठ्या आरशासमोर तिला उभं केलं. स्वतःचं सुंदर रूपडं पाहून ती खुदकन हसली. मला मिठी मारून म्हणाली, “बाई, मी किती छान दिसते नाही!”
म्हटलं, “होच मुळी. तू खूपच छान आहेस, तुझे केसही खूप छान आहेत. ”
उड्या मारत ती वर्गात निघून गेली. तिच्या पाठमोऱ्या आकृतीकडे समाधानाने पहात मी ऑफिसमध्ये आले. स्वतःशीच हसत मी मनाशी म्हटलं, “दिवसाची सुरुवात छान झाली. ”
मुलं अशी छान प्रसन्न हसली ना की तो जणू काही परमेश्वरच आहे असा मला भास होतो.
रोज असे कितीतरी परमेश्वर मला दिसतात.
किती भाग्यवान आहे ना मी !
क्रमशः दर गुरुवारी…
© सौ गीता वासुदेव नलावडे
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
