वाचताना वेचलेले
☆ शुभ दीपावली… लेखक : अज्ञात ☆ प्रस्तुती – श्रीमती स्वाती मंत्री ☆
*
दीपावली परत जायला निघाली हं, मित्रांनो!
कसं भरून येतंय ना?
बघता बघता आली आणि निघालीसुद्धा!
‘दिल अभी भरा नहीं. ‘…
न मागता खूप काही देऊन निघालीय!
दर वेळेचंच आहे हे असं हिचं!
येते, येते….
आले, आले म्हणायचं…..
उसळत यायचं…..
सगळी दुनिया प्रकाशमय करायची…..
मनामनांत प्रकाश पसरायचा….
‘उद्या‘ सुंदरच आहे, या भावनेची ज्योत तेवत ठेवायची…..
स्वप्नांना प्रकाशाची वाट दाखवायची….
आणि खोल आतून हळवं करून निरोप घ्यायचा!
तुळशीच्या लग्नापर्यंत थोडी थोडी लांब जात मग दिसेनाशी होते….
पण मनोमनी तेवत राहते…..
आठवणी उजळत ठेवते….
प्रवासाच्या पुढच्या वाटेवर
प्रकाशदीप ठेवून जाते
आपल्यासाठी…..
आम्ही कृतज्ञ आहोत गं तुझे!
अंगणात शांत झालेल्या पणत्या उचलल्या जातील
आता उद्यापासून…..
त्यातले तेल- वात संपलेले असले तरी
प्रत्येकाच्या मनाच्या गाभाऱ्यात ती ज्योत तेवतच राहणार आहे…
म्हणूनच
जरा तहजीब से बटोरना बुझे दियों को दोस्तो!
इन्होंने अमावस की अंधेरी रात में हमें रोशनी दी थी….
किसी और को जलाकर खुश होना अलग बात है…
इन्होंने तो खुद को जलाकर हमें खुशी दी थी……
शुभ दीपावली!
*
लेखक: अज्ञात
प्रस्तुती: श्रीमती स्वाती मंत्री
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
