श्री सुनीत मुळे
वाचताना वेचलेले
☆ अथांग मुक्तधारा… कवयित्री : राजश्री पाटील ☆ प्रस्तुती – श्री सुनीत मुळे ☆
☆
प्रत्येकालाच कुठे जमते
सहज सुंदर बरसणे
मनातली ओल जपत
पाऊस होऊन जगणे
तो येतो तसाच
कोणताही मुखवटा न घालता
धरेच्या कुशीत विरतो
स्वतःचे अस्तित्व न राखता
आपण मात्र जगतो
हिशोबाच्या जगात भावनांच्या
काठोकाठ भरूनही दाटतात
भिंती कोरड्या अहंकाराच्या
पावसाकडे नसते कधी
भेदाभेदाची कोणतीच पट्टी
तो सुवर्णमहालावरही बरसतो
आणि गरिबाच्या झोपडीवरही
आपले प्रेम मात्र
शर्तींच्या चौकटीत अडकलेले
माणसाचे दातृत्व नेहमी
स्वार्थाच्या तराजूत तोललेले
तो ढग होऊन येतो
आणि मुक्तहस्ते उधळतो
आपण अमृताचा संचय करून
त्यालाच गळती लावतो
त्याच्या एका थेंबात
अंकुराचे प्राण हसतात
आपल्या हजारो शब्दांत
नाते मात्र मुके राहतात
निसर्गाचे हे देखणे रूप
कधीतरी माणसाला उमजावे
पावसासारखे निखळ होऊन
फक्त देता देता उरावे…
☆
कवयित्री : प्रा. राजश्री पाटील
प्रस्तुती : सुनीत मुळे
≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
