सुश्री प्राची जोशी
कवितेचा उत्सव
☆ झेप घे आकाशी… ☆ सुश्री प्राची जोशी ☆
☆
गुंतूनी नकोस होऊ,
तू तुलाच परकी सखे…
आस ही अंतरीची,
तुझ्या मनी अशी दिसे..
*
मन गुंतता होई गुंता,
कधीही न तो उलगडे…
कशी आणावी शांतता,
भावबंध हा मना जडे…
*
हो मोकळी तू अशी की,
हसले जणू चंद्र चांदणे...
मुक्त मनाने तूही मग,
पेलवतेस हे जिंकणे…
*
घे भरारी अशी गगनी,
गाठूनी तयांची शिखरे…
सखे डोळ्यांत तुझ्या ही
दिसे तुज प्रतिबिंब नवे…
*
बंध मोकळे झाले असे,
की खळखळणारा झरा…
सखे तुझी तूच आहेस,
एक अमूल्य आनंदाचा ठेवा…
*
तूच माता तूच दूर्गा,
तूच भवानी नी अंबिका…
शरण येती सर्व सत्याला,
सखे ठेव लक्षात आता…
*
खरंच हो मोकळी सखे,
झेप घे तू आकाशी…
स्वागता तुझ्या उभे आहे,
जग हात पसरूनी…
जग हात पसरूनी…
☆
© सुश्री प्राची अभय जोशी
मो 9822065666
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
