चित्रकाव्य
पहावा.. बहावा — विषय एकच.. चित्रे तीन.. काव्ये तीन १. सुवर्णधुंद — विभावरी कुलकर्णी २. लावण्यशोभा — डॉ. ज्योती गोडबोले ३. बहावा फुलला — डॉ. मधुवंती कुलकर्णी ☆
☆
विभावरी कुलकर्णी
(१ )
☆ सुवर्णधुंद… ☆
रात्रीच्या गर्द अंधारात,
नक्षत्रांचे लेणे ल्याला,
अमलतास हा सुवर्णतेजाने,
बघा कसा न्हाऊन निघाला…
*
काळ्याभोर नभाच्या खाली,
पिवळ्याधमक फुलांचे झुंबर,
गच्च दाटला पिवळा रंग हा,
जणू धरतीवर उतरले अंबर…
*
कोवळी मोहक सुवर्ण वर्षा,
मनास देई अनोखी साद,
स्तब्ध शांत या निशेमध्ये,
जागृत झाला हा उन्माद…
*
पानगळीच्या शुष्क फांदीवर,
फुलांचे हे वैभव ल्यावे,
माणसानेही आयुष्यात असेच,
कष्टातून ‘सुवर्ण’ होऊन फुलावे…
☆
© विभावरी कुलकर्णी
मेडिटेशन,हिलिंग मास्टर व समुपदेशक, संगितोपचारक.
सांगवी, पुणे
– ८०८७८१०१९७
☆☆☆☆
डॉ. ज्योती गोडबोले
(२)
☆ लावण्यशोभा… ☆
☆
पिवळा जर्द तरु असा बहरला, सौंदर्य त्याचे पहा
गालिचा जणु अंथरून बघतो, लावण्यशोभा अहा…
*
भंडारा उधळीत येई जणु तो, मल्हारि भेटी जसा
सृष्टीला बहु हर्ष होई करुनि, शृंगार सारा असा…
*
टपटप वर्षत ही फुले चिमुकली, बहरून येतो जरी
अल्पायुष्य मिळे तया तरिही तो, चिंता कधी ना करी…
☆
© डॉ. ज्योती गोडबोले
☆☆☆☆
डाॅ. मधुवंती कुलकर्णी
(३)
☆ बहावा फुलला… ☆
☆
ग्रीष्माचा तो चटका पाहून
असह्य झाली अवघी धरती
थेंब टपोरे येतिल कधी ते
वाटे आशा उगाच झुरती
*
थोडी हिरवळ पाहून नेत्री
तरंग उठती अवघ्या गात्री
गार सावल्या शोधत आल्या
तरूतळी पण उदास धात्री
*
एके दिवशी उजाडताना
पक्षी करती किलबिलाट मग
उघडताच लोचने पृथेने
दिसते सुंदर पीतवर्ण जग
*
कोण उमलले आकाशी या
तरूही गाती आनंदाने
घुंगुर काठी वाजत कैसी
वाऱ्याची का शीळ खुशीने
*
अचंबित ती होता ऐसी
सुगंध वहातो फुलाफुलांतुनि
फुलत “बहावा “सांगत येई
पाऊस नाचे मृद्गंधांतुनि
(असं म्हणतात की बहावे फुलले की महिन्याभरात पाऊसकाळ येतो.)
☆
© डॉ. मधुवती कुलकर्णी
बेंगलोर
दूरध्वनी ९४०३००६४३६.
≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
