तृप्ती कुलकर्णी
🪷 मनमंजुषेतून 🪷
☆ प्रियन रंगोत्सव… ☆ तृप्ती कुलकर्णी ☆
वैशाख वणव्यातल्या भर दुपारी आपली पहिली भेट झाली.
आठवतोय त्या भरजरी दुपारचा रंग?
पावसाळ्यातल्या एका संध्याकाळी
चिंब होऊन झाडाखाली उभी असताना
तुझी लाल सायकल घेऊन तू माझ्यासोबत थांबलास
आणि तुझा निळा रेनकोट घालून मला डबलसीट घरी आणलंस…
त्या वेळेला काळ्या, करड्या, निळ्या, लाल इतक्या सगळ्या ढगांची मोजणी केली होती आपण, ती रंगीत सांज आठवते का तुला?
वाढदिवसाच्या दिवशी माझ्या
सायकलच्या कॅरियरवर चाफ्याच्या पिवळ्या फुलांचा पुडा ठेवून गेला होतास तू…
सोबतीला वाढदिवसाच्या शुभेच्छा अशी गुलाबी रंगाची चिठ्ठी… तुझ्या वळणदार पण रंगीबेरंगी हस्ताक्षरातलं ते शब्द आणि त्यावर काढलेलं सुंदर जहाज आठवतं का रे तुला?
इतक्या जवळ राहतो म्हणून कधीच पत्र लिहिता येणार नाही म्हणून चार दिवस हट्टाने मामाकडे गेलास आणि एका पोस्टकार्डवर पत्र लिहून पाठवलंस त्यात शेवटी तुझ्या नावाऐवजी छोटंसं रंगीत घर काढलंस…
ते घर आजही स्वच्छ दिसतं मला… पण आठवतं का रे तुला?
तुझ्या घर बांधण्याच्या हौसेनं कितीतरी रंगीबेरंगी दगड, विटा, टाइल्स गोळा करायचो आपण,
तेव्हा एका काचेनं माझ्या बोटावर अचूक वार केला होता… त्यातून येणारं रक्त पाहून तुझ्या आवडीचा पांढराशुभ्र रुमाल माझ्या बोटावर विसावला होता…. अनेक दिवस तुझ्या सॅकच्या चोरकप्यात तो रुमाल ठेवला होतास..आठवतो का रे तुला??
इतक्या वर्षांच्या आठवणींमध्ये किती रंगांची उधळण…
गंधाची पखरण…
आठवते का रे तुला?
चित्रकलेच्या तासाला सर म्हणाले होते काही रंग इतके गडद असतात की ते कधीच पुसले जात नाहीत. त्यावर नवे रंग चढत नाहीत… त्यासाठी कोराच कॅनव्हास वापरावा लागतो. हे ऐकून तुझ्या वहीच्या प्रत्येक पानावर तू माझ्या आवडीचा हिरवा रंग दिलास…
हे आठवतं का रे तुला????
कदाचित नसेल
किंवा असेलही…
पण
प्रियन,
तेव्हापासून मी मात्र पांढऱ्या रंगाचा कागद वापरणं आवर्जून टाळलंय…
हे या रंगोत्सवाच्या निमित्ताने सांगायचं होतं तुला…
© तृप्ती कुलकर्णी
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
