सौ. सुनिता जोशी
कवितेचा उत्सव
☆ रोज डे… ☆ सौ. सुनिता जोशी ☆
☆
निवडून आणलेला लाल गुलाब, कोमेजून गेला
दिवसभर बघून बघून, शेवट फोन ही ऑफ झाला…
*
किती प्रॅक्टिस केली होती, मनातलं सांगण्याची,
वर्षभर वाट पहात होता, याच एका दिवसाची…
*
नेहमीच्या तिच्या वाटेवर, तरीही तो उभा होता
तिच्या त्या पाउलांच्या खुणा, शोधत तो फिरत होता…
*
शेवटी ती येताना दिसली, अन् जीव सुखावला,
किंचितसे हसली, अन् मनात मोगरा फुलला…
*
तिने गुलाब घेतला, व खूप खूप प्रेमाचे बोलली
अन् मनावर दगड ठेऊन, शपथ घालून बसली…
*
रोज डे च्या दिवशीच, नवीन नातं सांगून गेली
पण रक्षाबंधनाचं आमंत्रण, हक्काने देऊन गेली…
*
जिवाचं दुखणं झाल्याने, तो आज खूप शांत आहे.
सांभाळून घ्यारे दोस्तांनो, हा आपलाच ‘प्रशांत’ आहे…
*
रोज डे च्या अनुभवाने, सांत्वनासाठी जाणे व्यर्थ आहे
कारण व्हॅलेंटाईन डे च्या, तयारीलाही तो आता लागला आहे…
☆
© सौ. सुनिता जोशी
मिरज
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
