श्री राजकुमार दत्तात्रय कवठेकर
कवितेचा उत्सव
☆ झुळुक… ☆ श्री राजकुमार कवठेकर ☆
☆
“नक्की भेटू पुन्हा.. ” असे तो म्हणून गेला
क्षणभर आला, मनभर पण दर्वळून गेला
*
खळखळ हसला, बोललाच; पण डोळ्यामधुनी
बरेच काही कळून आला.. छळून गेला
*
थांबायाचे नव्हते त्याला कसे म्हणू मी?
रेंगाळुन, वळणावरती तो वळून गेला
*
त्यालाही अन् मला वाटले खुशाल सारे
जाताना माझ्यासम तो हळहळून गेला
*
झुळकीसम आलीस, पुन्हा गेलीस तशी तू
झुळकीने त्या जन्म पुरा वादळून गेला
*
युद्ध संपले तरी छुपे हे हेर भोवती
नकोस समजू धोका सारा टळून गेला
*
जरा कुठे निर्धास्तपणे मी होतो चालत
‘तोच’ नाग पाचोळ्यातुन सळसळून गेला
*
अजुन पेंगते रात्र सुगंधी कुशीत त्यांच्या
पुनवेचा तो चंद्र कधीचा ढळून गेला
*
बहर होऊनी येता तू, मी कसा मोहरू?
वाट तुझी बघण्यात बहर हा जळून गेला
*
किती विदारक चित्र अरे त्याच्या दु:खाचे
दुःखाश्रू शत्रूचा ही ओघळून गेला
*
अता शांतता.. निवांतता.. अन् प्रसन्नता ही
उत्कट पाऊस मघाशीच कोसळून गेला
☆
© श्री राजकुमार दत्तात्रय कवठेकर
कवी / गझलकार
संपर्क : ओंकार अपार्टमेंट, डी बिल्डिंग, शनिवार पेठ, आशा टाकिज जवळ, मिरज मो ९४२११०५८१३
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
