श्री नंदकुमार पंडित वडेर
प्रतिमेच्या पलिकडले
☆ # कॅमेरा # ☆ श्री नंदकुमार पंडित वडेर ☆
… ॲक्शन.. साऊंड कॅमेरा… या परवलीचा शब्दाचा ध्वनी ऐकला मी भरभरा नुसती
समोरची दिसणारी ताजी चित्रंं टिपत जातो… कमीत कमीत पन्नास वेळा तरी त्यात कट कटचा व्यत्यय तो स्वयंघोषित दिग्दर्शक आणत असतो… त्याला कधीच कुठलीही ॲक्टींग त्याच्या मनासारखी होतेय असं वाटंत नसल्याचं असमाधान त्याच्या बथ्थड चेहऱ्यावर झळकत असतं.. मग प्रसंग कुठलाही असो.. आनंदाचा, दु:खाचा, रोमान्सचा, भांडणाचा मारामारीचा वा प्रेमाच्या गळाभेटीचा.. या सगळ्यात तो मात्र उदासिनच राहतो आणि समोरच्या कडून मात्र आभासी असला तरी सत्याचा प्रत्यय आणून दाखवशील का रे.. अशी अपेक्षा ठेवतो… आणि मला कॅमेरामनला अगदी नॅचरल, ॲक्शनवरच फोकस ठेवण्यासाठी सांगतो… माझं कामचं असते ते जे दिसेल आपल्या नजेरच्या टप्प्यात जसे असेल तसे टिपून संग्रही ठेवायचं.. मग मी टिपलेल्या प्रसंगात रासायनिक आणि तांत्रिक बदल घडवून त्याला हवा असलेला आकार रंग आणत असतो… रंग भरतो पण त्या त्या प्रसंगाच्या भावना मात्र मला आणता येत नाहीत, दाखवता येत नाहीत ही खंत जाणवते. मग एखादा बथ्थड चेहऱ्याचा कलावंत हावभाव दाखविण्यात कमी पडतो तेव्हा त्या प्रसंगाच्या बॅकग्राऊंडला तशीच आशयाची सिन सिनरी दाखवतो आणि प्रसंगाचा प्रभाव पाडतो… वर्तमानाला भविष्याचा आरसा दाखवत झुलवत नेणे आणि भुतकाळातील दु:खऱ्या जखमेवरची काळवंडलेली खपली काढून एकीकडे हसू तर दुसरीकडे आसू याचा अनोखा संगम दाखवणे हीच माझी खासियत… कुणी त्याला फ्लॅशबॅक म्हणतात, जिंदगी का नया दौर… फिल्मी रीळ… सगळा मोह मायेचा बाजार असतो आणि कलावंत कठपुतली प्रमाणे दिग्दर्शकाच्या तालावर नाचत राहतात… त्याचं समाधान होईपर्यंत त्याला नाचावचं लागतं याशिवाय त्याच्याकडे कुठला दुसरा पर्याय असतो.. कारण शेवटी त्याचाही पापी पेट का सवाल असतोना भाई… बाकी कले करिता जीवन आणि त्यासाठी झोकून दिलेले तन मन आणि धन दुय्यम ठरते…
आणि तसं म्हणाल तर आपलंही दुसरं काय असतं हो? .. तो वरचा नियंताच्याच हातातील कठपुतलीच तर असतो.. तो नाचवतो आणि आपण… सारं काही आधीच त्यानंच ठरवून मग आपल्या इथं पाठवून देतो.. एकेक गोष्टीला संघर्ष करायला लावतो.. म्हणजे एक प्रकारे रिटेक असतो.. जोवर त्याचं समाधान होत नाही तोवर तुम्हालाही तुमच्या कार्याची यश सिद्धता मिळत नाही… तुमचा कॅमेरा फोकस करत राहतो तुम्ही ठरवलेल्या टार्गेटवर.. नि त्याच वेळेला तुमच्या वर्तमानातला वारू वाटेवर स्वार होतो तेव्हा भूतकाळाच्या कडूगोड आठवणींचे खाच खळग्यात अडखळतात. भविष्य उज्ज्वल आहे दाखवणारा चमचमत्या आरश्याला भुलून जातात… आणि हेच तर तुमच्या आमच्या जीवनाच्या चित्रपटाला कॅमेरा बंदिस्त करत असतो तेव्हा वरून निरंतर सुचना येत असतात
ॲक्शन.. साऊंड कॅमेरा… या परवलीचा शब्दाचा ध्वनी ऐकला मी भरभरा नुसती चित्रं टिपत जातो…
© श्री नंदकुमार इंदिरा पंडित वडेर
विश्रामबाग, सांगली
मोबाईल-99209 78470 ईमेल –nandkumarpwader@gmail.com
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
