श्री सुहास सोहोनी
चित्रकाव्य
– घाणेरी – ☆ श्री सुहास सोहोनी ☆
☆
हो मी घाणेरी, घाणेरी, कुणी हसा वा चिडवा;
नाही करणार कधी, बागेतल्यांचा मी हेवा…
*
शालू हिरव्या पानांचा, त्याला कातरी किनार;
रंगरुपाने देखणी, बहुगुणी अशी नार…
*
काया काटेरी तरीही, फळे असती मधूर;
श्रावणातल्या पाण्याचे, मला सुखावती सूर…
*
चार कौतुकाच्या ओळी, लिहिल्या ना माझ्यावर;
दुर्लक्षिती सारे तरी, नाही घेत मनावर…
*
कुणी घेईल जवळ, किती वाट मी पाहते;
खंत उरातली माझ्या, कवीमनाला कळते..
*
वईदांड्यातून आता, आले आहे मी बागेत;
कधीतरी मिळेलच, स्थान फुलांना पुजेत…
*
छान दिसणे असणे, फार फरक दोन्हीत;
दु:ख पचवून सारे, द्यावा आनंद हसत…
*
ऋतू येतील जातील, खंत कशाला करावी;
जिद्द आणिक उमेद, जगण्याची ना सोडावी…
*
गूज सांगून मनीचे, झाले मोकळी मोकळी;
आता बहरेल पुन्हा, माझी डहाळी डहाळी……
आता बहरेल पुन्हा, माझी डहाळी डहाळी……
🌹
कवी : मेधानुज
प्रस्तुती : श्री सुहास सोहोनी
रत्नागिरी
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
