सुश्री मंजिरी येडूरकर
कवितेचा उत्सव
☆ निसर्ग ☆ सौ. मंजिरी येडूरकर ☆
☆
मज दावितो निसर्ग, रोज वेगळेच भास
शाळाच भरवितो जणू, ऋतूंचीच खास
*
येता वसंत कोकिळ, खुलवितसे शिवार
येईल पानोपानी, फुलवेलींना बहार
*
बेचैन होतसे मी, ग्रीष्मातल्या झळांनी
बसलाय शुष्क चातक, चोचीस फुलवोनी
*
चैतन्य देई वर्षा, नटली वसुंधरा ती
उघडे निळा पिसारा, मन मोर नाचताती
*
आकाश स्वच्छ होता गीत रंगले खगांचे
शरदात पांघरते, नभ वस्त्र चांदण्यांचे
*
बोचऱ्या हिवाचा, नको पहाटेस स्पर्श
हेमंत येई घेऊनि, शेकोटीचा ग हर्ष
*
अति रुक्ष पानगळ, शिशिरात होतसे ती
अंकुर नाही डोई, तरी वृक्षास नाही भिती
*
वाट पाहतो हा, उरी घेऊनि मनिषा
येईल पुन्हा वसंत, बहरेल माझी आशा
☆
© सौ.मंजिरी येडूरकर
लेखिका व कवयित्री, मो – 9421096611
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
