प्रा.भारती जोगी
मनमंजुषेतून
☆ “दुनियेतील सारे रंग तिच्याचमुळे…” – (अनुवादित) हिन्दी कवी : अज्ञात ☆ प्रा.भारती जोगी ☆
स्त्री नेच तर केली आहे ना तिच्या हातांनी, विविध रंगांची उधळण,
पहिल्यांदा फाल्गुनातच शिकली गुलाल उडवणं.
तिनं पहिल्यांदाच जेव्हा अंगण सजवलं रांगोळीने…
तेव्हाच बहुधा भकास, उदास धरती ला ; रंगांत रंगून जाणं,
आणि जगणं कळलं, आपलेसे केले ते रंग तिने.
तबकात गुलाल घेऊन निघते ना ती…
तेव्हा चेहरेच नाही रंगवत त्याने;
तर… नात्यांचा रंग पार उडालेल्या भिंती
रंगवून टाकते आपलेपणा च्या रंगात!!
प्रेमाच्या उबदार स्पर्शाची, लालिमा उमटते तिच्या गाली अन् मोहक हास्यात.
वसंताचं सोनसळी तेज आहे डोळ्यांत.
हरित स्वप्नांची शीतल छाया आहे तिच्या पदरात.
आणि मनाच्या गहिरेपणात आहे आकाशाची निळाई.
ती जेव्हा हळूच येऊन रंग लावते ना कुणाच्या गालाला… तर जणू म्हणते..
” तुच तर आहेस ना रे… माझं ; आपलं माणूस! “
तिनंच तर उदास, एकाकी घरांचे सण-सोहळे बनविले, साजिरं केलं घरांना.
आपलं दु:ख लपवून, हसणं शिकवलं इतरांना.
घराच्या भिंती भले ही बनविल्या असतील पुरूषांनी…
पण… त्या भिंतींना घर बनवलं ते स्त्रीनेच!! घरातल्या चुलीच्या धगीत,
आपली स्वप्न वितळवून…
त्याच राखाडी रंगात परिवार रंगवला.
खरं सांगायचं ना तर…
स्त्री फक्त होळी नाही खेळत;तर…
आपलं सगळं जगणंच दुस-याच्या नावात रंगवून टाकते.
आणि येवढं करूनही काय येतं तिच्या वाट्याला??? … तर…
बस्स्… फिकुटलेला पांढरा रंग!!
कारण सत्य तर हेच आहे ना… की…
स्त्री ने सा-या जगात रंगांची उधळण केली, पखरण केली…
पण जगाने मात्र तिच्या जीवनातले सगळे रंग बळकावून तिला ‘बेरंग ‘ केले…
(एका भावलेल्या आणि मनाला भिडलेल्या हिंदी कवितेचा स्वैर भावानुवाद)
हिन्दी कवी : अज्ञात
अनुवादिका / कवयित्री : प्रा.भारती जोगी.
पुणे.
फोन नंबर..९४२३९४१०२४.
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ.उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ.मंजुषा मुळे/सौ.गौरी गाडेकर≈
खूपच सुंदर!