श्रीमती उज्ज्वला केळकर
वाचताना वेचलेले
☆ अप्रूप पाखरे – ३६– रवींद्रनाथ टैगोर ☆ प्रस्तुति – श्रीमती उज्ज्वला केळकर ☆
[१६१]
आपली स्वत:चीच फुलं
भेट म्हणून
स्वीकारण्यासाठी
माणसाकडून
किती वाट पाहतो
ईश्वर
आतुर: उत्सुक
[१६२]
सूत कातता कातता
कुणी साधी भोळी स्त्री
गुणगुणत असावी
एखादं प्राचीन लोकगीत
हरवलेल्या आवाजात
तशी आज ही धरती
गुणगुणते काही बाही
माझ्या कानाशी
[१६३]
आपआपल्या मंदिरात
आपलेच दिवे
ओवाळतात ते
आळवतात अहोरात्र
आपल्याच आरत्या
पण हे पक्षी
तुझ्याच प्रात:कालीन प्रकाशात
तुझ्याच प्रसन्न प्रार्थना
किती खुशीनं गातात.
[१६४]
सर्व चुकांसाठी
आपले दरवाजे
जर
बंद ठेवलेस तू
तर
सत्यालाच प्रत्यक्ष
कोंडून ठेवशील तू
बाहेर…
[१६५]
कीर्तीच्या आणि प्रतिष्ठेच्या
शेवटच्या टोकापर्यंत
जाऊन आल्यावर
सभोवार पसरलेली
ही पोकळ उदासी
आणि गुदमरणारे प्राण…
किती वांझ असतं शिखर
आणि किती निमुळतं
क्रूरपणे आसरा झिडकारणारं…
तूच आता दाखव वाट
हे प्रभो,
अद्याप धुगधुगत आहे
हा प्रकाश
तोवरच घेऊन चल मला
त्या दरीपर्यंत
खोल … खोल…
शांत… निवांत
आयुष्याचं मृदू फळ
पिकून तयार असेल तिथं
आणि
त्यावर तकाकत असेल
जाणिवेचा सोनेरी रंग
-समाप्त-
(या कवितांबरोबरच हे सदर इथे संपत आहे.)
मराठी अनुवाद – रेणू देशपांडे (माधुरी द्रवीड)
प्रस्तुति – श्रीमती उज्ज्वला केळकर
176/2 ‘गायत्री’, प्लॉट नं 12, वसंत साखर कामगार भवन जवळ, सांगली 416416 मो.- 9403310170
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
