श्री नंदकुमार पंडित वडेर
☆ मी मज हरवून बसले गं… ☆ श्री नंदकुमार पंडित वडेर ☆
कालिंदीची तटी एकांती असता…
जळी पाहता पाहता मी मजला विसरून गेले गं..
प्रतिबिंबात माझ्या दिसे मज निळा सावळा कान्हा..
जलही झाले निश्चल तन मनात रुतले रूपही सुंदर..
मी तू पणाचे भान हरपले अद्वैताचे निधान गवसले…
कुठली राधा कुठला कृष्ण प्रेमभावनेचे उदीत उष्ण…
धुन मंजुळ बासरीची धुंद झाल्या लहरी लहरी..
श्यामल वर्णाचा शेला नभी पांघरला..
अन आज राधा नाही गेली घराला..
हुंबरती वासरे गोठयाला डोळे लावूनी वाटेला..
सासवेचा राग तो तांबडालाल झाला..
अनयाचे कुंकुमतिलकाचे नाव संसाराला
हद्द झाली राधेची कान्हाने संसार तो नासला ..
असे फुकाचे बोल कितीही लाव लाविला… परी
राधेच्या जिवनी तो कृष्ण एकची ठसावला…
राधा दामोदर आले नावरुपाला . .
© नंदकुमार पंडित वडेर
विश्रामबाग, सांगली
मोबाईल-99209 78470 ईमेल –nandkumarpwader@gmail.com
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈






