सुश्री नीलांबरी शिर्के
चित्रकाव्य
चित्र एक.. काव्ये दोन – मन देह विठूमय होता.. जगणेच वारी आता !!
सुश्री नीलांबरी शिर्के ☆
☆
(१)
पाऊस कोसळे येथे
पाऊस कोसळे तेथे
भिजलेल्या पदराखाली
भिजलेले माझे माथे
*
पाऊस असा कोसळतो
थेंबाच्या चिपळ्या होती
पखवाज घुमे देहाचा
जोडून विठूशी नाती
*
पाऊस असा कोसळतो
भिजलेले सारे अंग
ओघळत्या पाण्यामघुनी
ओघवते विठू अभंग
*
मन देह विठूमय होता
नाहीच कशाची चिंता
माऊली जग हे वाटे
जगणेच वारी आता
*
कवयित्री : नीलांबरी शिर्के
(२)
भाळी अबीर खुलतो
गळा तुळशीची माळ
मुखी विठ्ठल विठ्ठल
हाती लय देती टाळ
*
भेदाभेद अमंगल
हेच वारकरी ब्रिद
माऊली म्हणूनीच
एकमेका घाली साद
*
वारकरी दिंडीमधे
नसतोच दुजाभाव
प्रत्येकाच्या मनामधे
भावभक्तिचेच गाव
*
एकात्मकता दिंडीतली
समाजाची व्हावी निती
सदाचार सदविवेक
व्हावी जगण्याची गती
*
प्रत्येकाच्याच मनात
असो माणूसकी मंत्र
देव मनाच्या देव्हारी
पावित्र्य हे त्याचे वस्त्र
*
मन पांघरे पावित्र्य
दृष्ट वृत्तीला ना थारा
आपसूक भवताली
शुभ मांगल्याचा फेरा
☆
© सुश्री नीलांबरी शिर्के
मो 8149144177
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈





