मराठी साहित्य – चित्रकाव्य ☆ मकाऊ नगरी ☆ श्री प्रमोद वामन वर्तक ☆

श्री प्रमोद वामन वर्तक  

?️?  चित्रकाव्य  ?️?

☆ मकाऊ नगरी ☆ श्री प्रमोद वामन वर्तक ☆

चाले ऊन पावसाचा 

इथे क्षणोक्षणी खेळ,

छत्री घ्यावी कां न घ्यावी 

लागेना मनाचा मेळ!

*

दिसे मकाऊची सुंदरता 

उंच टॉवरवरून छानशी,

तीन बेटांचे वसले शहर

लगट करुन चीनशी!

*

डोळे दिपविणारी सारी

दिसे मकाऊ नगरी,

खिसे रिते करण्या इथे 

जमती जगातून जुगारी!

*

एका पेक्षा एक कॅसिनो 

मनं आकर्षित करतो,

“डायमंड शो” गॅलॅक्सिचा 

डोळ्याचे पारणे फेडतो!

*

करून रामराम मकाऊला 

परत माघारी वळणार,

रहाट गाडगे रोजचे

दोस्तीत सुरु होणार!

दोस्तीत सुरु होणार!

© प्रमोद वामन वर्तक

संपर्क – दोस्ती इम्पिरिया, ग्रेशिया A 702, मानपाडा, ठाणे (प.) 400610 

मो – 9892561086 ई-मेल – pradnyavartak3@gmail.com

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – चित्रकाव्य ☆ मळभ… ☆ श्री आशिष बिवलकर ☆

श्री आशिष  बिवलकर

?️?  चित्रकाव्य  ?️?

? मळभ… ? श्री आशिष  बिवलकर ☆

अर्ध्यावर साथ सोडून गेलीस,

या खुर्चीला तुझी आस आहे |

पदोपदी, श्वासाश्वासात मज,

भोवताली तुझाच भास आहे |

*

सावली होऊन वावरलीस,

अर्पण करून तुझं सारं काही |

आयुष्यभर भरपूर देत राहिलीस,

उरल्या वाटेवर तुझी सोबत नाही |

*

नियती तिचा घाला घालून गेली,

आयुष्यभराचा घायाळ करुनी |

भळभळत्या जखमेवरती फुंकर,

तुझ्या सोबतचे रम्य क्षण स्मरुनी |

*

घराला उरल्यात फक्त भिंती,

ते घरपण आता जाणवत नाही |

किती वेळ एकांतात बाहेरच असतो,

आतुरतेचा उंबरठा खुणावत नाही |

*

स्वागतास नाही रंगीत रांगोळी,

नाही उंबऱ्याच्या बाजूस दिवा |

तिन्ही सांजांना सांग ना गं सखे,

उरलाय फक्त तुझ्या आठवांचा ठेवा |

*

पुढे पडणारं एक एक पाऊल,

न कळत जड वाटू लागलंय |

स्तब्ध एकाच जागी राहून,

ह्रदयात मळभ दाटू लागलंय |

©️ वास्तवरंग

(चित्र सौजन्य – श्री आशिष बिवलकर) 

© श्री आशिष  बिवलकर

बदलापूर

मो 9518942105

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – चित्रकाव्य ☆ कशास काढावे गळे!! ☆ सुश्री नीलांबरी शिर्के ☆

सुश्री नीलांबरी शिर्के

?️?  चित्रकाव्य  ?️?

? कशास काढावे गळे!! ?  सुश्री नीलांबरी शिर्के 

नाल्यावरती घरे दुकाने

सांडपाण्या अडथळे

नदी शिरली गावात की मग

कशास काढावे गळे!!

*

डोंगर फोडा झाडे कापा

करा रस्त्यांचे जाळे

पडतो पाऊस केंव्हाही मग

कशास काढावे गळे!!

*

थकल्यावरती मनोरंजन

मनरंजनीच रमती खुळे

मोबाईलने पिढी बिघडली

कशास काढावे गळे!!

*

मोह पाडते आभासी जग

वास्तवाचे भान खळे

परस्परांचे कुशल न घेती

कशास काढावे गळे!!

© सुश्री नीलांबरी शिर्के

मो 8149144177

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – चित्रकाव्य ☆ कनकभरली फुले… ☆ सौ.रेणुका धनंजय मार्डीकर ☆

सौ. रेणुका धनंजय मार्डीकर

?️?  चित्रकाव्य  ?️?

? कनकभरली फुले… ? सौ.रेणुका धनंजय मार्डीकर ☆

(वर्णसंख्या 16 यती 8 व्या अक्षरावर)

उंच उंच डोंगरात झाडेवेली घनदाट

किती साजरी साजरी धुकं भरली पहाट ||ध्रु||

*

रिमझिम रिमझिम पावसाच्या येती सरी

घाटाघाटातली झाडी वेली त्यात रंग भरी

कनकभरली फुले सोनमोहोराचा थाट

किती साजरी साजरी धुकं भरली पहाट ||1||

*

हिरव्यात डोकावती पहा देखणी पिवळी 

पर्ण पाचूवर आली कळी कोवळी कोवळी

मधू प्राशनास धावे फुलपाखरु सुसाट

किती सारी साजरी धुकं भरली पहाट ||2||

*

वाटा वळणे वळणे झरे पाण्याचे खेळणे

ताम्रफुले पहुडली त्यांचे मातीशी लोळणे

पायघड्या देखण्याश्या वारा घालतो मोकाट

किती साजरी साजरी धुकं भरली पहाट ||3||

*

माकडांचे लोट आले इकडे तिकडे पळे

ताम्रशेंगा पितवृष्टी खळखळून ओघळे

माझ्या कवन शेल्याला पितंबरी ताम्र काठ

किती साजरी साजरी धुकं भरली पहाट ||4||

*

कुठे बेफाटला वारा कुठे पाऊस सरारा

ताम्रवृक्ष उंच उंच फुले घागरा गरारा

ओंजळीत सोनफुले शब्दांची वाहती लाट

किती साजरी साजरी धुकं भरली पहाट ||5||

© सौ.रेणुका धनंजय मार्डीकर

औसा.

मोबा. नं.  ८८५५९१७९१८

≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर ≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – चित्रकाव्य ☆ बकुळ… – कवि : अज्ञात ☆ प्रस्तुती: सुश्री शोभा जोशी ☆

सुश्री शोभा जोशी 

?️?  चित्रकाव्य  ?️?

? बकुळ… ?

बकुळीच्या झाडाखाली 

 वेचत असता फुले 

मनाच्या ओंजळीतून 

 खूप काही सांडले 

*

वेचता वेचता फुले 

 लहानपण आठवले

उशीर झाला म्हणून 

 पाठीतले धपाटे आठवले

*

एक फूल माझ्याशी 

 व्यथा मांडून गेले 

तेव्हापासून मनात

 त्याचे दुःख कोरले गेले

*

हल्ली मला उचलून घ्यायचे 

 कष्ट कुणी घेत नाहीत

तसंही मला माळण्यासाठी

 लांब केसही उरले नाहीत

*

दोन वेण्यातली परकरी नात 

 बघता बघता गायब झाली

सर ओवत बसलेली 

 आजीही नजरेआड गेली

*

बरं झालं तू आलीस 

 ओंजळ तुझी भरली 

कुणीतरी आमची 

 दखल आज घेतली

*

माहिती आहे मला 

 माझे जीवन एका दिसाचे 

पण व्रत मात्र आमचे 

 अव्याहत सुगंध लुटायचे

*

रोज झाडावरून ओघळून 

 जमिनीकडे झेपावतो

तेव्हाच आमच्या मनात 

 विचार एक येतो

*

असो जीवन एक दिवसाचे,

 आपण सुगंध लुटावा

प्रत्येकाच्या आयुष्याचा 

 माझ्यापरी बकुळ व्हावा 

*

सुकून गेलो तरीही 

 गंध मागे ठेऊन जातो

प्रत्येकाच्या हृदयात 

 अविरत मी दरवळतो

☆ ☆ ☆ ☆

कवी : अज्ञात 

प्रस्तुती : सौ. शोभा जोशी 

मो ९४२२३१९९६२ 

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – चित्रकाव्य ☆ फूल म्हणू की भूल मना… ☆ सुश्री नीलांबरी शिर्के ☆

सुश्री नीलांबरी शिर्के

?️?  चित्रकाव्य  ?️?

? फूल म्हणू की भूल मना… ?  सुश्री नीलांबरी शिर्के 

फूल म्हणू की भूल मना

दर्शने काही सुचेचना!

सूर्यकिरणी सौंदर्य नाहते

पाहते मी पुन्हा पुन्हा!

*
सौंदर्याला कणखर वेढा

नजाकतीने पडे भोवती!

सहजपणाने खडू नये

म्हणत असावी नियती!

© सुश्री नीलांबरी शिर्के

मो 8149144177

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – चित्रकाव्य ☆ चाफ्या रे चाफ्या… ☆ सौ.रेणुका धनंजय मार्डीकर ☆

सौ. रेणुका धनंजय मार्डीकर

?️?  चित्रकाव्य  ?️?

? चाफ्या रे चाफ्या… ? सौ.रेणुका धनंजय मार्डीकर ☆

चाफ्या रे चाफ्या 

तुला रंग किती, गंध तरी किती

मन माझे मोहवी तुझ्या संगती…

… १

*

चाफ्याची फुले आली ती फुलुनी

सुगंध दरवळ आसमंतातुनी,

प्रथमदर्शनी तुज अंगणी पाहुनी

बालपण माझे आले फुलारुनी…

… २

चाफ्या रे चाफ्या तुला रंग तरी किती…

*

सोनचाफ्या तुझे सुंदर आयुष्य

बाटलीत बंद तुला ठेवू वर्ष-वर्ष

विठूच्या चरणाशी करता तू स्पर्श

पाहुनी ते रूप गंध दाटे मनी हर्ष…

… ३

चाफ्या रे चाफ्या तुला रंग तरी किती..

*

हिरव्या चाफ्या तुझा सुगंधची फार

पानामध्ये फूल दिसे हिरवेगार,

सुगंध दरवळ परिसर व्यापी

ओंजळीत भरावा हा अत्तर बहार…

… ४

चाफ्या रे चाफ्या तुला रंग तरी किती…

*

पानांमध्ये फुले पहा आली अगणिक

लाल चाफ्या तुझा लाल लाल रंग

हिरव्या कोंदणात भासे जणू माणिक

सुवासाने मन तुझ्या होई माझे दंग

… ५

चाफ्या रे चाफ्या तुला रंग तरी किती…

*

नागचाफ्या तुला नसे की रे गंध

परी फुलारुन दिसे तू देखणा

श्वेतरंग तुझा देतो रे आनंद,

पान तुझे भासे जणू सापाचा रे फणा

… ६

चाफ्या रे चाफ्या तुला रंग तरी किती…

*

कवठी चाफा, देव चाफा, गुलाबी चाफा

सारवल्या अंगणी फुले घेऊ वेचुनी

अनेक रंग रूपे गंधाळी चाफा,

चाफ्याच्या संगती मन गेले गुंतुनी…

… ७

चाफ्या रे चाफ्या तुला रंग तरी किती..

*

चाफा चाफा फुले आला रे फुलून

प्रथम दर्शनी मोहरून गेले मन

ईश्वराची लीला अगाध पाहून

ओंजळीत चाफा गंधाळला क्षण…

… ८

चाफ्या रे चाफ्या तुला रंग तरी किती…

© सौ.रेणुका धनंजय मार्डीकर

औसा.

मोबा. नं.  ८८५५९१७९१८

≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर ≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – चित्रकाव्य ☆ सीमा… ☆ सुश्री ज्योती कुलकर्णी ☆

सौ. ज्योती कुलकर्णी

?️?  चित्रकाव्य  ?️?

? सीमा… ? ☆ सुश्री ज्योती कुलकर्णी ☆

जमीन आणिक पाण्यानेही

हद्द ठरवली अस्तित्वाची

सीमारेषा आखत गेले

म्हणून गोडी बघ जगण्याची 

*

निसर्गातले सगळे सगळे

समजत जगले जबाबदारी

पाळुनी खरे तर मर्यादा

खुशाल जगणे हयात सारी

*
आकाशाला नाही सीमा

पण बरोबरी करू नका हो

शीव सोडुनी गेला सागर

प्रलय केवढा घडेल ना हो

*

भूकंपाने असेच घडते

जीवन सारे भंग पावते

दया सोडुनी क्रूर वागणे

मानवतेला लांछन ठरते

*

दिले आखुनी देवाने जे

नियम अम्हाला सर्वांनाही

हस्तक्षेप जर केला नाही

जीवन अपुले घडेल शाही

कवयित्री : सुश्री ज्योती कुलकर्णी

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – चित्रकाव्य ☆ आनंदाने जगणं… ☆ सुश्री नीलांबरी शिर्के ☆

सुश्री नीलांबरी शिर्के

?️?  चित्रकाव्य  ?️?

? आनंदाने जगणं… ?  सुश्री नीलांबरी शिर्के 

आपण दोघं आपलं एक

मुलगा असो किंवा लेक

मनापासून संस्कार करू

बाहेरची दुनिया खोटी.. फेक!

*

जगणं आपलं निसर्गातलं 

रात्रीला केवळ घरटं आपलं

दाणे किडे हुडकण्यासाठी

रोजच पाहीजे बाहेर पडलं!

*
कोण कधी झडप घालेल

कोण कुठं जाळ पसरेल

विहरताना आभाळाखाली

सावधपणे पाहिजे राहिलं!

*
माणसापरी आपल्या जगी

कोणी कायम झटत नाही

पंख फुटता आयता कुणी

चोचीला चारा देत नाही!

*

कर बळकट पंख आपले

सावध विहरणं चालू ठेव

पक्षासारखं सुंदर जगणं 

मुक्त परिसरात संचारणं 

आनंदाने जग लक्षात ठेव!

*

आई बापाचे बोल बाळा

कायम लक्षात ठेऊन जग

जगणं आपलं भाग्य आहे

उघड्या डोळ्याने सारं बघ!

© सुश्री नीलांबरी शिर्के

मो 8149144177

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – चित्रकाव्य ☆ मधुमासी तू धुंद मोगरा… ☆ सौ.रेणुका धनंजय मार्डीकर ☆

सौ. रेणुका धनंजय मार्डीकर

?️?  चित्रकाव्य  ?️?

? मधुमासी तू धुंद मोगरा… ? सौ.रेणुका धनंजय मार्डीकर ☆

[वृत्त – सूर्यकांत (समुदितमदना), मात्रा- 8+8+8+1+2=27]

चैत्र बहरला तुझ्या रुपाने वसंत उत्सव घडे

मधुमासी तू धुंद मोगरा सुगंध मज आवडे||ध्रु||

*

मोहरताना वेलीवरती रूप देखणे वसे 

पानोपानी शुभ्र धवलसे जणू ठेवले ठसे 

वात येवुनी छेड छेडतो अत्तर फाया उडे

मधुमासी तू धुंद मोगरा सुगंध मज आवडे ||1||

*

गुंडूमलई कुणी मोतिया, वसई नाम तुजला 

हृद्यगंध मज सुखावणारा मदनबाणी सजला 

बटमोगऱ्यात गंध वेढतो वेलीवर सापडे

मधुमासी तू धुंद मोगरा सुगंध मज आवडे ||2||

*

ज्ञानेशाने अभंगातुनी मान दिला रे तुला

कवनांमधुनी तुला लाभला शब्द फुलांचा झुला

मकरंदाला तुझ्या चाखण्या मिलिंद बघ बागडे

मधुमासी तू धुंद मोगरा सुगंध मज आवडे ||3||

*

संनिध तुझीया देव देवता सुखावती साजरे

नवरी सजली फुलवंतीने रूप तिचे लाजरे 

वेलींवरच्या धुंद तारका चमचमणारे खडे 

मधुमासी तू धुंद मोगरा सुगंध मज आवडे ||4||

*

कुंतलात मी तुला माळले शोभा रे वाढली

कवितेमधुनी शब्दफुलांनी दृष्ट तुझी काढली

झिरमिर येता ग्रीष्माची सर रूप फुले तव् गडे 

मधुमासी तू धुंद मोगरा सुगंध मज आवडे ||5||

© सौ.रेणुका धनंजय मार्डीकर

औसा.

मोबा. नं.  ८८५५९१७९१८

≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर ≈

Please share your Post !

Shares