Category: चित्रकाव्य

श्री आशिष  बिवलकर

  चित्रकाव्य  

प्रचंड धग!!  श्री आशिष  बिवलकर ☆

☆

नीट पेपरफुटीची धगच इतकी,

शिक्षण मंत्रालयाला लागली आग |

बेचिराख झाले आता सर्व पुरावे,

भाग रे बाबा.. अब तू भाग |

*

जिथे जिथे संशयाची सुई जाते,

तिथे तिथे आग कशी काय लागते |

भ्रष्ट व्यवस्थेवर प्रसन्न होऊन,

अग्निदेवता त्यांच्या नवसाला पावते |

*

फायर ब्रिगेड एनओसीसाठी,

नागरिकाना कडक नियम लावतात |

मंत्रालयाला मात्र आग लागते,

मोठी धेंडगं सहीसलामत वाचतात |

*

स्पर्धा परीक्षा शिक्षणाच्या बाजारात,

खासगी इंटीग्रेटेड क्लास झाले अड्डे |

बंद करा कॉलेज शाळा सर्व आता,

सरकारी अनुदानाला नकोयत खड्डे |

*

शिक्षण व्यवस्थेच्या आयचा घो,

तर केव्हाच तो झालाय |

पाल्यांच्या फिया भरून भरून,

मध्यमवर्गीय पुरता मेलाय |

*

राईट टू एज्यूकेशन,

आहे फक्त ते मिरवायाला |

वाईट केलीय सिच्यूवेशन,

सामान्यांची पुरती जिरवायला |

©️ वास्तवरंग

☆

(चित्र सौजन्य – श्री आशिष बिवलकर) 

© श्री आशिष  बिवलकर

बदलापूर

मो 9518942105

≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

नीलांबरी शिर्के

रेणुका धनंजय मार्डीकर

  चित्रकाव्य  

देवबाभळी… चित्र एक.. काव्ये दोन  रेणुका धनंजय मार्डीकर ☆

☆

(१) -हळद लागली देवबाभळी

(भावगीत – (वर्ण संख्या २०, यति ११ व्या अक्षरावर))

फुले पखरली अंगांगावर कांचन बहरून आला 

हळद लागली देवबाभळी मधुरीम श्रावण झाला ||ध्रु||

*

पानगळीने एकटीच कधी बांधावर उदासवाणी

पावसऋतूत किती देखणी दिसते जणू महाराणी

वैद्यराज बाभूळ बहुगुणी हिज मानाचा शेला घाला 

हळद लागली देव बाभळी मधुरीम श्रावण झाला ||१||

*

लवलवणारी चिमणी पाती काट्यांचे मोहोळ भरले 

सडा टाकण्या मनमोहकसा कनक जणू पाझरले 

लोलक दिसती झुंबरातले किरणात कोवळ्या माला

हळद लागली देवबाभळी मधुरीम श्रावण झाला ||२||

*

वेडी बाभळ, शमीरूकु कधी बावळ म्हणून रूजली

केसुरडी, किंकरात, कोकई, रामकाठी नावे सजली

सोनरुपाचा मम् गीताने काव्य साज देखणा ल्याला 

हळद लागली देवबाभळी मधुरीम श्रावण झाला ||३||

* * * *

(२) बाभळीत या असे दुवा रे*

(वृत्त : वनहरिणी – मात्रा : ८+८+८+८=३२)

*

बांधावरल्या निर्जन जागी अंगावरती काटे सारे

बाभळ सांगे माझ्यामधले सत्व औषधी सारे घ्या रे ||ध्रु||

*

हिरडीसाठी दातखिळीने बळकट करते तुमच्या दाता

माझ्या शेंगा किती बहुगुणी लोणचे तुम्ही बनवा आता

साली पाने शेळ्या खाती डिंक घालुनी लाडवात रे 

बाभळ सांगे माझ्यामधले सत्व औषधी सारे घ्या रे ||१||

*

काटे घेऊन वावरते मी कधीतरी मी पिवळी होते

लाकूड फाटा बहुउपयोगी दारे खिडक्या त्याच्या देते

माझ्या शेंगा माझा पाला खाणाऱ्यांनो काटक व्हा रे 

बाभळ सांगे माझ्या मधले सत्व औषधी सारे घ्या रे ||२||

*

पाने झडली तरिही देते पांतस्थाला दाट सावली

काटे भरली सर्वांगाला आशिष देते होत माउली 

व्याधी वरती औषध साऱ्या बाभळीत या असे दुवा रे

बाभळ सांगे माझ्यामधले सत्व औषधी सारे घ्या रे ||३||

*

पशुपक्ष्यांची चिवचिव सारी माझ्या अंगा खांद्यावरती 

सुगरण खोपे विणतच जाते फांद्यावरती असंख्य घरटी

सुरक्षीत अन् आश्वासकसे बाहू माझे सावरणारे

बाभळ सांगे माझ्यामधले सत्व औषधी सारे घ्या रे ||४||

☆

© रेणुका धनंजय मार्डीकर

औसा.

मोबा. नं.  ८८५५९१७९१८

≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

श्री आशिष  बिवलकर

  चित्रकाव्य  

पुन्हा पुन्हा तेच ते...  श्री आशिष  बिवलकर ☆

☆

पुन्हा पुन्हा घाला | छान पायघड्या |

कमळात उड्या | भ्रमरांच्या ||१||

*

तुतारी फुंकून | वाजता वाजेना |

नाही करमेना | सत्तेविना ||२||

*

टोपे-तानपूरे | नवे आयाराम |

करावा सलाम | वाकूनिया ||३||

*

गूळ तिथे असे | मुंगळ्यांचा वास |

संधीसाधू खास | राजकीय ||४||

*

दुधात पाणी की | पाण्यामध्ये दूध |

गेली सुधबुध | वैचारिक ||५||

*

निष्ठावंत भाळी | सतरंजी सेवा |

पळवती मेवा | आयाराम ||६||

*

पतीव्रते धोंडा | वेश्ये मणीहार |

करे व्यवहार | पद्म श्रेष्ठी ||७||

©️ वास्तवरंग

☆

(चित्र सौजन्य – श्री आशिष बिवलकर) 

© श्री आशिष  बिवलकर

बदलापूर

मो 9518942105

≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

नीलांबरी शिर्के

श्री आशिष  बिवलकर

  चित्रकाव्य  

ना उरला कोणी वाली...  श्री आशिष  बिवलकर ☆

☆

शिक्षणाचा बाजार मांडला,

उमेदींना ना उरला कोणी वाली |

अंगठा मागणारे द्रोणच सारे,

एकलव्या सांग रे तुझी खुशाली |

*

रात्रंदिवस डोळ्यात तेल घालून,

किती रे केला होतास अभ्यास |

शिक्षण व्यवस्थेतल्या मंथरेमुळे,

रामाच्या नशिबी पुन्हा वनवास |

*

कोणी विकली शेतीभाती,

कोणी गहाण ठेवले घरदार |

ऋण मुलांच्या शिक्षणासाठी,

सणवार विसरून उसन उधार |

*

उज्वल भवितव्याचे स्वप्न उराशी,

मार्ग तो धरला सरळ असा तो नीट |

कुंपणानेच शेत फस्त केलं आता,

भ्रष्ट शिक्षण व्यवस्थेचा आलाय वीट |

*

आई वडिलांची भिस्त तुझ्यावर,

टोकाचं पाऊल तू उचलू नकोस |

हातातोंडाशी आलेला घास त्यांचा,

अविवेकाने हिरावून घेऊ नकोस |

*

नीटच्या दलालांनी दिला धोका,

धीट राहून प्रयत्न तू करत रहा |

रात्रीच्या गर्भात उष:काल उद्याचा,

उज्वल भविष्याचे स्वप्न पहात रहा |

©️ वास्तवरंग

☆

(चित्र सौजन्य – श्री आशिष बिवलकर) 

© श्री आशिष  बिवलकर

बदलापूर

मो 9518942105

≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

सुश्री नीलांबरी शिर्के

रेणुका धनंजय मार्डीकर

  चित्रकाव्य  

नभाळी होऊन फुलते…  रेणुका धनंजय मार्डीकर ☆

☆

शरद ऋतूची चाहूल लागे 

निळवंती मम काया

डोंगररांगा नीलम झाल्या 

मम रंगाची माया

*

गुच्छ साजरे निळे जांभळे 

वरती केशरी टिकली 

आकाशाला म्हणते हासुनी

तव् कांती मी जपली

*

निलवंती अंगावर माझ्या 

चिमणा रवीकर हसतो

रूपडे त्याचे कुशीत माझ्या

केशर गोंडा दिसतो

*

झिरमिर झिरमिर काया माझी

मला बेचका म्हणती

आभाळासम कांती माझी

आभाळी म्हणुनी गणती

*

शरदाच्या चांदण्यास हेवा 

उतरून आले खाली

पाणमोती होऊन दिवाणे

मम अंगाशी पिंगा घाली

*

सह्याद्रीच्या अंगांगावर 

नभाळी होऊन फुलते

कास पठारी फुलात साऱ्या 

निळवंती मी झुलते

*

श्रावण देतो मला निळाई

शरदाची मी चांदण टिकली

हरितपर्णी मी निळी जांभळी

निलम रंगावली सुंदर जपली

☆

© रेणुका धनंजय मार्डीकर

औसा.

मोबा. नं.  ८८५५९१७९१८

≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

डॉ. माधुरी जोशी

  चित्रकाव्य  

त्याचा प्रकाशाचा हात… डॉ. माधुरी जोशी ☆

☆

कधी असतो तो आकाशी

पण काळोखात जगतो

कुणी प्रचंड मेघ काळा

अस्ताव्यस्त पसरतो

 

पण सूर्यच आहे ना तो?

तो कसा असा हारेल 

त्या काळ्याच्या किनारी

चंदेरी तो चमकेल 

 

पण असे क्वचितच घडते

सडासारवण नित्य 

तो आला आला रे क्षितीजी

हे एकच रोज सत्य

 

मग कधी गुलाबी 

कधी केशरी

कधी सोन्याचा कलश

सांडत राहतो त्या वाटेवर 

 

पण हा खेळ निमिष

जरा जरा वर येताना तो

लख्ख पांढरा होतो

अन् सृष्टीचा कानाकोपरा.. उजेडी न्हाऊन निघतो 

 

कुठलाही ऋतू.. कुठलाही दिन

 मीच “पूर्व “तो म्हणतो

आणि संध्याकाळी आपला 

तेज पसारा आवरतो

 

जिथे असेल अंधार दाट

करण्या तिथे पहाट

घेऊन जातो तिथे आपला

प्रकाशाचा हात …

☆

© डॉ.माधुरी जोशी

 ≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /मंजुषा मुळे/गौरी गाडेकर≈

श्री आशिष  बिवलकर

  चित्रकाव्य  

प्राण डोळ्यात साठले...  श्री आशिष  बिवलकर ☆

☆

दूरदेशी भरकटलेल्या पाखरा,

घरट्याला तुझे आस आहे |

मंजूळ किलबिलाट तुझा,

आवती भोवती भास आहे |

*

इथेच जन्माला अन् बागडला,

न कळत हळू हळू वाढलास |

बळवताच रे दोन पंख तुझे,

भुर्रकन दूर कसा उडून गेलास |

*

जुने घरटे आज झाले सुने सुने,

त्यात थकलेले दोन जीव आहे |

कृतघ्न तुला नाही तीळमात्र रे,

पण वृक्षाला त्यांची कीव आहे |

*

त्यांनीच काडी काडी वेचून इथे,

साकारलेलं हेच ते घरटे आहे |

वार्धक्याच्या हेलकाव्यावर,

दोघे असहाय्य एकटे आहे |

*

फिरक ना रे पाखरा घरट्याकडे,

अंधुक स्मृतीने तुला आठवू लागले आहेत |

डोळे मिटण्याआधी तुला पाहण्यासाठी,

प्राण डोळ्यात साठवू लागले आहेत |

©️ वास्तवरंग

☆

(चित्र सौजन्य – श्री आशिष बिवलकर) 

© श्री आशिष  बिवलकर

बदलापूर

मो 9518942105

≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈