सुश्री नीलांबरी शिर्के
चित्रकाव्य
सृष्टीचा आहेर सुश्री नीलांबरी शिर्के ☆
☆
नाजुक हलकी
गिरकी घेऊन
तलम पाकळी
देठात स्थिर!!
फिकट गुलाबी
देखणे फुल
सृष्टीचा दृष्टीला
जणू आहेर!!
हात लावता
मलीन होईल
वाटतो मनाला
उगाच घोर!!
दुरून पाहू
पाहत राहू
फुलाचे सौंदर्य
मनोहर!!
☆
© सुश्री नीलांबरी शिर्के
मो 8149144177
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
सौ. रेणुका धनंजय मार्डीकर
चित्रकाव्य
गुलदाउदीस प्राची… सौ.रेणुका धनंजय मार्डीकर ☆
(अक्षरगणवृत्त : आनंदकंद – लगावली : गागालगा लगागा गागालगा लगागा)
☆
आली पहाट वेळी उमलून ताटव्याने
गुलदाउदीस प्राची सजवी पहा दवाने ||ध्रु ||
*
मेघास धुंद वेळी आली नशा निराळी
दव सांडल्या फुलांना प्रेमे पहा न्यहाळी
वारा खट्याळ जातो छेडून फूल पाने
गुलदाउदीस प्राची सजवी पहा दवाने ||१||
*
रंगात नाहलेली दिसते पहा दिवाणी
कुंदन म्हणू हिला की सोनार राज राणी
वर्षा न् शरदमाला किती शोभली नव्याने
गुलदाउदीस प्राची सजवी पहा दवाने ||२||
*
गेला वसंत आता पावस ऋतू सुखावे
शेवंतिच्या सुखाने देवालये खुलावे
ती चंद्रमा ती तारा, कुंदन दिसे रुपाने
गुलदाउदीस प्राची सजवी पहा दवाने ||३||
*
निलिमेस माळताना कुंतल पुन्हा हसावे
अन् शब्द फूल माझे कवनातुनी दिसावे
स्वरसाज मी दिल्यावर गाईन कौतुकाने
गुलदाउदीस प्राची सजवी पहा दवाने ||४||
☆
© सौ.रेणुका धनंजय मार्डीकर
औसा.
मोबा. नं. ८८५५९१७९१८
≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर ≈
श्री सुहास रघुनाथ पंडित
चित्रकाव्य
“पानगळ” – कवी : श्री राहुल लाळे ☆ प्रस्तुती – श्री सुहास रघुनाथ पंडित ☆
☆
पानगळ जरी झाली
तरीही झाड परत बहरते…
*
फुलंफळं लुटली जाऊनही
खोडाला पुन्हा पालवी फुटते…
*
आपणही का नाही मग झाड व्हावं?
*
आप्तजनांची पानं गळता
हुंदके गिळून नवा बहर ल्यावा…
*
आशेची पालवी नेसावी
आठवणीतून नवस्वप्ने पहावी
*
छायेत आपल्या इतरांनाही सावली द्यावी
सारी दुनिया खुलवून टाकावी…
☆
कवी : श्री राहुल लाळे
प्रस्तुती : श्री सुहास रघुनाथ पंडित
सांगली (महाराष्ट्र)
मो – 9421225491
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
श्री आशिष बिवलकर
चित्रकाव्य
लागे हुरहुर… श्री आशिष बिवलकर ☆
☆
कामाचा माणूस | गेला दूर दूर |
लागे हुरहुर | महाराष्ट्रा ||१||
*
शेवट पर्यंत | सोबत फाईल |
मृत्यूला स्माईल | व्यस्तपणे ||२||
*
यमराज घाले | वाटेमध्ये रेडा |
नेला कामवेडा | मर्द ऐसा ||३||
*
दादा माणसाची | एक्सिट अकाली |
काळजा रुतली | खोलवर ||४||
*
काळाने पडदा | अवेळी ओढला |
सामान्य रडला | निरोपाला ||५||
*
मंत्रालय सुनं | सुन्न बारामती |
अवघड किती | पचवाया ||६||
*
अनंताचा पुत्र | गेला अनंतास |
न बसे विश्वास | आम्हां जना ||७||
©️ वास्तवरंग
☆
(चित्र सौजन्य – श्री आशिष बिवलकर)
© श्री आशिष बिवलकर
28/01/26
बदलापूर
मो 9518942105
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
सुश्री नीलांबरी शिर्के
चित्रकाव्य
बंधन ? की वरदान ? सुश्री नीलांबरी शिर्के ☆
☆
रोप फुलाचे
जेंव्हा लावले
चालीरितीचे
बंधन आले !
*
फूल लागता
भ्रमर येतील
भिंतीचे बंधन
उभे राहीले !
*
बंधनात ते
वाढू लागता
कळ्था फुलांचे
घोस जन्मले !
*
त्याच क्षणाला
हिरव्या तरूला
तरूपणाचे
वरदान लाभले !
*
तारुण्यसुलभ
भावनाच ती
ओलांडती मग
बंधन आपुले !
*
बंधन भिंतीवर
घोस फुलांचे
बंधनासही
सजवीत गेले !
☆
© सुश्री नीलांबरी शिर्के
मो 8149144177
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
सौ. रेणुका धनंजय मार्डीकर
चित्रकाव्य
प्राजक्ता आहेच थोडा असा… सौ.रेणुका धनंजय मार्डीकर ☆
☆
प्राजक्ता आहेच थोडा असा
कोवळ्या पाकळ्यांनी फुलणारा
वाऱ्याची हळूच झुळूक येता
हिंदोळ्यावर झुलणारा
*
रात्रीच्या अंधारात
शुभ्र फुलात डवरलेला
फांदी फांदीवर चांदणं जणू
अंगोपांगी मोहरलेला
*
प्रभातीच धावतो खाली
अंगणाच्या ओढीने
सुगंधी शुभ्र गालिचा
भूमातेला घालतो लाडीगोडीने
*
केशर कांती देठाने
रंगांची करतो उधळण
सडा पाहून प्राजक्ताचा
बेधुंद होते माझे मन
*
हळूच सांगतो कानात
अलगद उचल हं मला
पाकळी जर तुटली माझी
काळजात दुखेल हो तुला
*
सुगंधी जखमांना
घेऊन वावरशील कशी
तुटलेल्या पाकळीला सांग ना
मग सावरशील कशी
*
श्रीहरीच्या चरण कमलावर
विनम्र भावे नतमस्तक होताना
त्याच्या इतकच व्हावं कोमल
प्राजक्ताला ओंजळीत घेताना
*
क्षणात विरक्त होतो तो
सर्वस्वाचे दान देऊन
निर्माल्य होताना हा प्राजक्त
जातो गोड आठवणी ठेवून
☆
© सौ.रेणुका धनंजय मार्डीकर
औसा.
मोबा. नं. ८८५५९१७९१८
≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर ≈
सौ. ज्योती कुलकर्णी
चित्रकाव्य
देश आमुचा… ☆ सुश्री ज्योती कुलकर्णी ☆
(वृत्त : पादाकुलक)
☆
जय जवान हो जय किसान हो
शास्त्रीजींचा होता नारा
हिंद देश हा आहे न्यारा
असे तिरंगा अम्हास प्यारा
*
पोशिंदा हा धान्य पिकवितो
हलधर येथे कष्ट करीतो
रक्षण अपुले करण्यासाठी
जवान हाती शस्त्र धरीतो
*
चला शिकू या आपण काही
घेऊ थोडी जबाबदारी
मदत करू या पकडायाला
दिसले जर का भ्रष्टाचारी
*
घेत काळजी प्रदूषणाची
निसर्गापुढे सदाच वाकू
शत्रू सगळे मिळुनी शोधू
परकी शक्ती उखडू फेकू
*
विकास व्हावा सर्वांगाने
देशात हवी अम्हास शांती
मतभेदाच्या तोडत भिंती
घडवू आपण नवीन क्रांती
☆
कवयित्री : सुश्री ज्योती कुळकर्णी
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
श्री आशिष बिवलकर
चित्रकाव्य
दु:ख बोलवेना … श्री आशिष बिवलकर ☆
☆
खंदा सहकारी | गेलाय सोडून |
आक्रित घडून | गेलं आज ||१||
*
रिकाम्या खुर्चीस | होतेय वेदना |
दुःख बोलवेना | मुकी स्तब्ध ||२||
*
नि:शब्द चेहरे | अश्रू ओघळती |
मिश्किल सोबती | दुरावला ||३||
*
क्रूर नियतीने | केला असा घात |
मालवली वात | नेतृत्वाची ||४||
*
चटका मनास | बसलाय आज |
व्यथित समाज | घटनेने ||५||
*
महाराष्ट्र बुडे | शोक सागरात |
हुंदका कंठात | वियोगाचा ||६||
*
दादा माणसाचा | ऐसा कैसा अंत |
हळहळ खंत | ह्रदयात ||७||
©️ वास्तवरंग
☆
(चित्र सौजन्य – श्री आशिष बिवलकर)
© श्री आशिष बिवलकर
28/01/26
बदलापूर
मो 9518942105
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
सुश्री नीलांबरी शिर्के
चित्रकाव्य
नाते हे अतूट…!! सुश्री नीलांबरी शिर्के ☆
☆
विठू माऊलीची
अशी गळाभेट
मिळते का सांगा
करिता पायपीट!
*
जयाच्या मनी
सदा भक्तिभाव
त्यालाच भेटतो
असा तिथे देव!
*
आपसूक होते
अशी गळाभेट
भक्ताशी देवाचे
नाते हे अतूट!
☆
© सुश्री नीलांबरी शिर्के
मो 8149144177
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
सुश्री वर्षा बालगोपाल
चित्रकाव्य
आई गं आई… सुश्री वर्षा बालगोपाल ☆
☆
आई गं आई
एवढी का तुला घाई
पावसात हात धरून चाललीस तरातरा
मनी भूभू भिजतय बघ ना तू जरा ||
*
ज्ञानेश्वरांचे पसायदान तूच तर शिकवले
भूतां परस्परे जडो मैत्र जीवांचे सांगितले
मग मला या दोघांशी मैत्री करू दे
माझ्या छत्रीत दोघांना घेऊ दे ||
*
आता नको म्हणू मस्तीखोर
अगं मीच तुझा ना चित्तचोर
बघ तू माझे मित्र आपल्या बरोबर राहतील
पसायदान ते पण शिकतील ||
☆
© सुश्री वर्षा बालगोपाल
मो 9923400506
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
